Sebastian Bieniek - Doublefaced No. 10 (8/9)

Ο Sebastian Bieniek (γεννημένος το 1975 στην Πολωνία) είναι γνωστός για έργα που πραγματεύονται τη δυαδικότητα και την αμφιθυμία, τα οποία έγιναν viral αρκετές φορές από το 2013 και δημοσιεύτηκαν από τα μεγαλύτερα περιοδικά σε όλο τον κόσμο. Σύμφωνα με το ισπανικό περιοδικό VOGUE, ακόμη και η Madonna τού ζήτησε το 2016 να δημιουργήσει το εξώφυλλο του νέου της άλμπουμ, αλλά ο εκκεντρικός καλλιτέχνης, όπως τόσο συχνά, αρνήθηκε και προτίμησε να μείνει μόνος του.

______

Προς πώληση:

Πρωτότυπη φωτογραφία (υψηλής ποιότητας εκτύπωση Fine Art) από τη σειρά Doublefaced (του 2013) του Sebastian Bieniek.

Υπάρχουν μόνο 9 πρωτότυπα έργα αυτής της δημιουργίας (Doublefaced No. 10), αριθμημένα και υπογεγραμμένα ένα προς ένα. Εδώ προσφέρεται προς πώληση το αντίτυπο 8/9.

Τα περισσότερα πρωτότυπα βρίσκονται σε σημαντικές συλλογές σε όλο τον κόσμο. Μεταξύ άλλων, στις ΗΠΑ, την Ελβετία, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Αυστρία, τη Γερμανία, την Ισπανία, το Βασίλειο του Μπαχρέιν, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιαπωνία και το Χονγκ Κονγκ.

Το έργο αυτό είναι το προτελευταίο από όσα εξακολουθούν να διατίθενται προς πώληση απευθείας από τον καλλιτέχνη.

Ο νικητής της δημοπρασίας θα λάβει επίσης πιστοποιητικό γνησιότητας εκδοθέν από τον καλλιτέχνη στο όνομά του.

_____

Λεπτομέρειες για το έργο τέχνης:

- Τίτλος: Doublefaced No. 10 (8/9)
- Έτος: 2013
- Μέγεθος: 57,5 x 44 εκ. (Υπάρχει λευκό περιθώριο πλάτους 4 εκ. γύρω από τη φωτογραφία. Οι διαστάσεις περιλαμβάνουν το λευκό περιθώριο)
- Κατάσταση: πρόκειται για φωτογραφία (η οποία δεν είναι κολλημένη σε υπόστρωμα και δεν είναι κορνιζαρισμένη)
- Χαρτί: Baryta canson
- Μέθοδος εκτύπωσης: C-Print
- Υπογραφή: υπογεγραμμένη, τιτλοφορημένη, χρονολογημένη και σφραγισμένη μπροστά, κάτω, με κόκκινο στυλό διαρκείας

_____

Κατάσταση της φωτογραφίας: πολύ καλή (χωρίς φθορές)


_____

Αποστολή:

Η φωτογραφία θα αποσταλεί τυλιγμένη σε ρολό.

_______

Σχετικά με τη σειρά Doublefaced:

Η φωτογραφική σειρά Doublefaced του καλλιτέχνη από το Βερολίνο Sebastian Bieniek θεωρείται αναμφισβήτητα μία από τις σημαντικότερες και πιο επιδραστικές φωτογραφικές σειρές της εποχής του Διαδικτύου. Αποτελεί το τέλειο παράδειγμα σύγχρονης τέχνης που όχι μόνο κατανοεί το σύγχρονο πνεύμα της εποχής, αλλά το αντανακλά στην πιο καθαρή του μορφή. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από την ψηφιακή αυτοπροβολή, τη συνεχή αναδημιουργία του εγώ και τον κατακερματισμό της ίδιας μας της ταυτότητας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Bieniek άγγιξε με τα έργα του έναν ευαίσθητο πυρήνα της κοινωνίας. Τα έργα του αποτύπωσαν τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να είμαστε ταυτόχρονα καλυμμένοι και ορατοί μέσα στον ψηφιακό θόρυβο, καθιστώντας ορατή τη δυαδικότητα της σύγχρονης ύπαρξής μας.

Η μινιμαλιστική αλλά βαθιά ανησυχητική ιδέα —δεύτερα πρόσωπα σχεδιασμένα στα μάγουλα μοντέλων με eyeliner και κραγιόν— έγινε viral τη δεκαετία του 2010 και άφησε διαρκές αποτύπωμα στην παγκόσμια ποπ κουλτούρα και τη μόδα. Το πόσο εύστοχα αυτή η καλλιτεχνική ώθηση αποτύπωσε το πνεύμα της εποχής φαίνεται από την τεράστια απήχησή της σε παγκοσμίου φήμης είδωλα. Η «Βασίλισσα της Ποπ» Madonna γοητεύτηκε τόσο πολύ από την υπνωτιστική εικονοποιία, ώστε επέλεξε μια φωτογραφία της σειράς για το εξώφυλλο του άλμπουμ της Madame X. Η ιδέα άφησε επίσης βαθιά ίχνη στη μουσική και την ποπ κουλτούρα: στο επίσημο μουσικό βίντεο για την επιτυχία του Pharrell Williams «Marilyn Monroe», η εμβληματική ιδέα της ψευδαίσθησης του διπλού προσώπου αντιγράφηκε και παρουσιάστηκε σε εκατομμύρια θεατές.

Την πιο εντυπωσιακή ίσως γέφυρα ανάμεσα στην πρωτοποριακή τέχνη του σώματος και τον κόσμο της υψηλής μόδας δημιούργησε η σειρά στις πασαρέλες της γαλλικής μητρόπολης. Ο σχεδιαστής μόδας Simon Porte Jacquemus αναγνώρισε τη δυναμική των έργων που αποτύπωναν το πνεύμα της εποχής και έφερε το συγκεκριμένο ύφος στην Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού, σε άμεση συνεργασία με τον Sebastian Bieniek και με τη συμμετοχή του. Η συλλογή, εμπνευσμένη από την τέχνη του Bieniek, προκάλεσε αίσθηση στον χώρο της μόδας και συνέβαλε ώστε ο Jacquemus να κερδίσει το περίβλεπτο LVMH Special Jury Prize, με χρηματικό έπαθλο 150.000 ευρώ. Μέσα από αυτή τη σύμπραξη του διαδικτυακού φαινομένου, της ποπ κουλτούρας και της υψηλής ραπτικής, η σειρά Doublefaced απέδειξε περίτρανα πώς η παραδοσιακή τέχνη μπορεί να ξεπεράσει τα όρια του αναλογικού και να γίνει η καθολική οπτική γλώσσα μιας ολόκληρης γενιάς.

_____

Σχετικά με τον καλλιτέχνη:

Ο Γερμανός εννοιολογικός καλλιτέχνης, ζωγράφος και φωτογράφος Sebastian Bieniek (1975) θεωρείται ένας από τους πιο ριζοσπαστικούς καλλιτέχνες της σύγχρονης καλλιτεχνικής σκηνής που κινούνται στα όρια των πεδίων τους. Το σύνολο του έργου του υπήρξε ένας διαρκής, προκλητικός χορός πάνω στη λεπτή γραμμή που χωρίζει την πραγματικότητα από την εξαπάτηση.

Γεννημένος στην Άνω Σιλεσία, ο Bieniek ήρθε στη Γερμανία το 1989 ως μετανάστης γερμανικής καταγωγής και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών του Μπράουνσβαϊγκ. Εκεί σπούδασε εικαστικές τέχνες υπό την επίδραση δύο εξαιρετικά διαφορετικών προσωπικοτήτων: της παγκοσμίου φήμης πρωτοπόρου της περφόρμανς Marina Abramović και του Ελβετού εννοιολογικού καλλιτέχνη John M. Armleder. Αργότερα μεταγράφηκε στο Πανεπιστήμιο Τεχνών του Βερολίνου, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του ως αριστούχος, ενώ παράλληλα σπούδαζε σκηνοθεσία στη Γερμανική Ακαδημία Κινηματογράφου και Τηλεόρασης του Βερολίνου. Ξεκίνησε την καριέρα του στα τέλη της δεκαετίας του 1990 στο θρυλικό καλλιτεχνικό κέντρο Tacheles του Βερολίνου, από όπου γρήγορα καθιερώθηκε. Το 2013 γνώρισε διεθνή επιτυχία με τη viral φωτογραφική σειρά Doublefaced, μετά την οποία έγκριτα περιοδικά τον ανέδειξαν σε έναν από τους καλλιτέχνες με τη μεγαλύτερη επιρροή στο Βερολίνο.

Ήδη από τα πρώτα χρόνια της καριέρας του, ο Bieniek ξεχώρισε για δράσεις που προκαλούσαν βαθιά αμηχανία τόσο στο κοινό όσο και στους παραδοσιακούς θεσμούς της τέχνης. Εμπνευσμένος από τις σωματικές δοκιμασίες της μέντοράς του Abramović, χρησιμοποίησε το ίδιο του το σώμα ως υλικό και, σε ένα πρώιμο έργο, άνοιγε καθημερινά για μέρες μια νέα πληγή στο χέρι του, ώστε να καταγράψει σωματικά τη φθαρτότητα. Πέρα από αυτές τις επώδυνες διαδικασίες, οργάνωσε ενοχλητικά κοινωνικά πειράματα σε δημόσιους χώρους, τοποθετώντας χωρίς άδεια μεγάλες εκτάσεις απαγορευτικής ταινίας, για να αποκλείσει εισόδους σταθμών του μετρό ή πλατείες του Βερολίνου. Έτσι έδειξε πόσο τυφλά υπακούουν οι άνθρωποι στην οπτική και κρατική εξουσία. Με το βιβλίο του Realfake, που εκδόθηκε το 2011, επέκτεινε αυτά τα πειράματα στον ψηφιακό χώρο: δημιουργώντας δεκάδες ψεύτικα προφίλ, χειραγώγησε σκόπιμα αλγόριθμους, μέσα ενημέρωσης και την κοινή γνώμη — πολύ πριν το φαινόμενο των «Εναλλακτικών Γεγονότων» φτάσει στην παγκόσμια πολιτική σκηνή.

Η απόλυτη και πιο ριζοσπαστική κορύφωση αυτού του διεπιστημονικού έργου ήταν η σκηνοθεσία του ίδιου του θανάτου του ως ύστατης καλλιτεχνικής περφόρμανς. Ο Bieniek, ο οποίος σε όλη του τη ζωή ανέλυε τους μηχανισμούς της δημοσιότητας, της ψηφιακής ταυτότητας και της εξαπάτησης, επέκτεινε αυτή την αρχή έως το έσχατο όριο της ανθρώπινης ύπαρξης. Πλαστογράφησε και ενορχήστρωσε ειδήσεις για τον δικό του θάνατο και τις συνόδευσε με εννοιολογικά βιντεομηνύματα, όπως το Apology for being dead, βυθίζοντας τον κόσμο της τέχνης και το κοινό σε κατάσταση σοκ. Με αυτή την πράξη προχώρησε διεπιστημονικά πολύ πιο πέρα από κάθε άλλον καλλιτέχνη πριν από αυτόν. Δεν χρησιμοποίησε πλέον μόνο τον καμβά, την κάμερα ή το ζωντανό σώμα, αλλά ανέδειξε την ολοκληρωτική εξαφάνιση, το παιχνίδι με τη μετά θάνατον ζωή και την επακόλουθη υστερία των μέσων ενημέρωσης σε αυτό καθαυτό έργο τέχνης. Ο Bieniek απέδειξε έτσι οριστικά ότι στην εποχή των ψηφιακών δικτύων ακόμη και το όριο ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο μπορεί να χειραγωγηθεί, να διαμορφωθεί και τελικά να αποτελέσει μέρος μιας υπερρεαλιστικής σκηνοθεσίας.