Anton Kaestner - #107 - XL - " Cantique #1 ".

#107 - XL - « Ύμνος #1 ».
Μοναδικό έργο, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το παρισινό ατελιέ.
Ένας από τους αγαπημένους μου πίνακες του 2024 - https://antonkaestner.com/collections/best-of-2024/BO24

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα πλεξιγκλάς πάχους 3 mm (αντι-UV).
Διαφάνεια πάνω σε εκτύπωση.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις, με μοναδική γυαλιστερή όψη «glossy», παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης.

Διαστάσεις: Inch 34,2 * 24,2 * 0,12 / 87 * 61,5 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Συνιστάται κορνίζα αλουμινίου υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen, αναφορά 34 ή 34N (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), η οποία είναι διαθέσιμη κατά την αποστολή με πρόσθετη χρέωση 150€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στην πίσω πλευρά.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία, στο Ντουμπάι και στην Ιαπωνία. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη, Ιανουάριος 2027.


«Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη της Ελβετίας και μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα είχε σημαντική θέση στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που έσπειρε τον σπόρο αυτού που θα γινόταν τελικά το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά χρώματα σε σημειωματάρια Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη παραστατική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια ιδιαίτερη προτίμηση για το πνευματικό υλικό, καθώς συντονιζόταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, η πορεία προς την πραγματική ιδιότητα του καλλιτέχνη δεν ήταν άμεση.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική σταδιοδρομία που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, φέρνοντάς με σε επαφή με ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν βρισκόμουν, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και ερχόμουν σε επαφή με τη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την αφοσίωσή μου στην επαγγελματική μου σταδιοδρομία, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγοβράζοντας αθόρυβα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε για μένα μια μορφή κρυφού διαλογισμού — ένας τρόπος να ξεφεύγω από τον κόσμο και να επικεντρώνομαι στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα αντλούσα τεράστια ικανοποίηση από τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάζω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνώ νέες τεχνικές και να βιώνω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ήλπιζα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού αποσύρθηκα από την επιχειρηματική μου σταδιοδρομία, αφοσιώθηκα ολοκληρωτικά στη ζωγραφική. Δημιούργησα το ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι αποκλειστικά στην τέχνη μου. Στα τέλη του 2023 ξεκίνησα τη δημόσια καλλιτεχνική μου πορεία και, προς έκπληξή μου, το έργο μου αναγνωρίστηκε γρήγορα, βρίσκοντας τη θέση του σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.


Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, έξω από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στην πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξηλασμένου πλεξιγκλάς, μιας ελαφριάς, λείας, γυαλιστερής και ενίοτε εύθραυστης επιφάνειας.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανατροφοδότηση ούτε έλεγχο κατά τη διάρκειά της — κάτι που αποδέχομαι με χαρά. Αφήνω τα «τυχαία πειράματα» — όλα επιτρέπονται για να βραχυκυκλωθεί η λογική! — να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα εφέ καθρέφτη που δημιουργώ, αφήνοντας περιθώριο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το έργο εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που απηχεί τη διαδικασία αποκάλυψης / στερέωσης της φωτογραφίας, είναι απαιτητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται με στρώσεις και διαφάνειες, ενώ κάθε έργο αποκτά έναν «ασκητικό» χαρακτήρα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω «απαρέγκλιτες αναγκαιότητες», δηλαδή όσα είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματάμε μέσα στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ σκόπιμα απλή την προσέγγισή μου. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική σύλληψη», αλλά εμπειρία της ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητική οικειοποίηση», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της. Η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ίδιας της ζωής», του «le vif», όπως θα έλεγε ο Γάλλος κορυφαίος συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μπορεί κάποιες φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα των βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς προσφέρει στη ζωγραφική μια ιριδίζουσα επιφάνεια, όπου διακρίνεται η σιλουέτα του θεατή, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν ένας διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, αλλά και των κενών σημείων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω πως το παιχνίδι ανάμεσα στις «λεπτομέρειες από κοντά» και την «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους ταξίδια ενδοσκόπησης.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να διατηρώ ταπεινότητα ως προς όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αναμέτρηση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω όσα μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτώ ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Anton Kaestner»