Anton Kaestner - #108 - XL - " Cantique #2 ".

#108 - XL - « Ύμνος #2 ».
Μοναδικό έργο, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το παρισινό ατελιέ.
Ένας από τους αγαπημένους μου πίνακες του 2024 - https://antonkaestner.com/collections/best-of-2024/BO24

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα πλεξιγκλάς 3 mm (προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία).
Διαφάνεια πάνω σε εκτύπωση.
Ο πίνακας αυτός δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο, ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις, με μοναδική γυαλιστερή όψη «glossy», που θυμίζει την εφαρμογή ρητίνης.

Διαστάσεις: 34,2 * 24,2 * 0,12 ίντσες / 87 * 61,5 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Συνιστάται κορνίζα αλουμινίου υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen, σειράς 34 ή 34N (0,23 * 1,38 ίντσες / 0,6 * 3,5 cm), η οποία διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον χρέωση 150€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στην πίσω πλευρά.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία, στο Ντουμπάι και στην Ιαπωνία. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη, Ιανουάριος 2027.


«Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη της Ελβετίας και μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα είχε σημαντική θέση στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, εκείνος που έσπειρε τον σπόρο για αυτό που θα γινόταν τελικά το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά χρώματα σε τετράδια μεγέθους Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη παραστατική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια ιδιαίτερη αγάπη για το πνευματικό υλικό, καθώς συντονιζόταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς την πραγματική ιδιότητα του καλλιτέχνη δεν ήταν άμεσος.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική σταδιοδρομία, η οποία με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο και το Βέλγιο, καθώς και σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν τους ορίζοντές μου, φέρνοντάς με σε επαφή με ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και ερχόμουν σε επαφή με τη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την αφοσίωσή μου στην επιχειρηματική σταδιοδρομία, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγοβράζοντας ήσυχα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε για μένα μια μορφή μυστικού διαλογισμού — ένας τρόπος να αποδράσω από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα αντλούσα βαθιά ικανοποίηση από τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι, στο οποίο μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, πάντα ήλπιζα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού αποσύρθηκα από την επιχειρηματική μου σταδιοδρομία, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Δημιούργησα το ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολοκληρωτικά στην τέχνη μου. Στα τέλη του 2023 ξεκίνησα δημόσια την καλλιτεχνική μου πορεία και, προς έκπληξή μου, το έργο μου αναγνωρίστηκε γρήγορα, βρίσκοντας θέση σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.


Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Ηχώ», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στην πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξηλασμένου πλεξιγκλάς, μιας ελαφριάς, λείας, γυαλιστερής και ενίοτε εύθραυστης επιφάνειας.
Αυτή η διαδικασία δεν μου επιτρέπει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανατροφοδότηση ούτε έλεγχο κατά τη διάρκειά της — κάτι που καλωσορίζω. Αφήνω τα «τυχαία πειράματα» —όλα επιτρέπονται, για να παρακάμπτεται η λογική!— να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα εφέ καθρεφτισμού που δημιουργώ, αφήνοντας χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν τελικά φανερωθεί το έργο. Αυτή η προσέγγιση, που παραπέμπει στη διαδικασία εμφάνισης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι απαιτητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, ενώ κάθε έργο αποκτά μια «ασκητική» ποιότητα: νιώθω ικανοποίηση όταν αναγνωρίζω «αναπόδραστες αναγκαιότητες», δηλαδή όσα είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματάμε μέσα στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ την προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική σύλληψη», αλλά βίωμα της ύπαρξης. Ούτε «γρήγορη κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική ιδιοποίηση», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της. Η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ίδιας της ζωής», του «le vif», όπως θα το έλεγε ο Γάλλος μετρ της επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Παρόλο που το έργο μου μπορεί κάποιες φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα των υαλογραφημάτων, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς προσφέρει στον πίνακα μια ιριδίζουσα επιφάνεια, όπου διακρίνεται η σιλουέτα του καθενός, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν ένας διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, καθώς και των κενών σημείων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι η εναλλαγή ανάμεσα στις «λεπτομέρειες για κοντινή θέαση» και την «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους ενδοσκοπικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να διατηρώ ταπεινή στάση απέναντι σε όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, αντλώ ικανοποίηση από τη συνεχή διαδικασία της αμφισβήτησης και της εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αναμέτρηση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω τις δυνατότητές μου. Για μένα, η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτώ ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή άσκηση πολλαπλασιάζει το πάθος για την όραση».

Anton Kaestner»