Anton Kaestner - #524 - L - " Kyoto ".

#524 - L - «Κιότο».
Μοναδικό έργο, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το παρισινό ατελιέ.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα πλεξιγκλάς πάχους 3 mm (προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο ζωγραφικό έργο, με μοναδική γυαλιστερή όψη («glossy»), που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης.

Διαστάσεις: ίντσες 24,2 * 17,3 * 0,12 / 61,5 * 44 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Συνιστάται κορνίζα αλουμινίου υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen (ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), η οποία είναι διαθέσιμη κατά την αποστολή με πρόσθετη χρέωση 120€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία, στο Ντουμπάι και στην Ιαπωνία. Περισσότερες πληροφορίες και έργα στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη, Ιανουάριος 2027.


«Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη της Ελβετίας και μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα είχε μεγάλη αξία στην οικογένειά μου, και ήταν ο εκλιπών παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που με την επιρροή του έσπειρε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά χρώματα σε τετράδια Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με προσέλκυσαν η μη παραστατική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης ιδιαίτερη αγάπη για το πνευματικό υλικό, καθώς συντονιζόταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, η πορεία προς την πραγματική ιδιότητα του καλλιτέχνη δεν ήταν άμεση.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική σταδιοδρομία, που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, φέρνοντάς με σε επαφή με ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και συμμετείχα στη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την αφοσίωσή μου στην επιχειρηματική σταδιοδρομία, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγοβράζοντας αθόρυβα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε για μένα μια μορφή μυστικού διαλογισμού—ένας τρόπος να ξεφεύγω από τον κόσμο και να εστιάζω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα αντλούσα τεράστια ικανοποίηση από τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι, όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ήλπιζα πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να στοχαστούν πάνω στη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού αποσύρθηκα από την επιχειρηματική μου σταδιοδρομία, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Δημιούργησα το ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι ολοκληρωτικά στην τέχνη μου. Στα τέλη του 2023 ξεκίνησα τη δημόσια καλλιτεχνική μου πορεία και, προς έκπληξή μου, το έργο μου αναγνωρίστηκε γρήγορα, βρίσκοντας θέση σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.


Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στην πίσω όψη ανακυκλωμένου εξηλασμένου πλεξιγκλάς, μιας ελαφριάς, λείας, γυαλιστερής και μερικές φορές εύθραυστης επιφάνειας.
Αυτή η διαδικασία δεν μου επιτρέπει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανατροφοδότηση ούτε έλεγχο κατά τη διάρκειά της—κάτι που καλωσορίζω. Αφήνω τα «τυχαία πειράματα»—όλα επιτρέπονται, για να βραχυκυκλώσει η λογική!—να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα εφέ καθρέφτη που δημιουργώ, αφήνοντας χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το έργο εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που παραπέμπει στη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι απαιτητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται με στρώσεις και διαφάνειες, ενώ κάθε έργο αποκτά μια «ασκητική» ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω τις «αδιαπραγμάτευτες αναγκαιότητες», δηλαδή όσα είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματάμε μέσα στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ σκόπιμα απλή την προσέγγισή μου. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική σύλληψη», αλλά βίωμα της ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική ιδιοποίηση», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ίδιας της ζωής», του «le vif», όπως θα έλεγε ο Γάλλος μετρ της επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Παρόλο που το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα των βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς χαρίζει στον πίνακα μια λαμπυρίζουσα επιφάνεια, όπου διακρίνει κανείς τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν ένας διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, αλλά και των κενών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι η εναλλαγή ανάμεσα στις «λεπτομέρειες για κοντινή θέαση» και την «απόσταση για τη συνολική εικόνα» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους ταξίδια ενδοσκόπησης.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμένω ταπεινός ως προς όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία της αμφισβήτησης και της εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αναμέτρηση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω όσα μπορώ να πετύχω. Για μένα, η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτώ ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για την όραση.»

Anton Kaestner».