Anton Kaestner - #501 - S - " Skyphilia ".

#501 - S - « Skyphilia ».
Μοναδικό έργο, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το παρισινό ατελιέ.

Ακρυλικό σπρέι σε πλεξιγκλάς 3 mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο, ζωγραφισμένο με πολλές στρώσεις χρώματος και/ή σπρέι, με μοναδικό γυαλιστερό αποτέλεσμα («glossy»), που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης.

Διαστάσεις: ίντσες 10,9 * 8,7 * 0,12 / 27,7 * 22 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Συνιστάται κορνίζα υψηλής ποιότητας από αλουμίνιο, της γερμανικής μάρκας Nielsen, αναφορά 34 (ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), η οποία είναι διαθέσιμη κατά την αποστολή με πρόσθετη χρέωση 60€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στην πίσω πλευρά.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία, στο Ντουμπάι και στην Ιαπωνία. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη, Ιανουάριος 2027.


«Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη της Ελβετίας και μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα είχε αξία στην οικογένειά μου, και ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, ήταν εκείνος που με την επιρροή του έσπειρε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά χρώματα σε τετράδια Α4 και κατόπιν Α3. Αρχικά με τράβηξαν η μη παραστατική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για το πνευματικό υλικό, καθώς συντονιζόταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνω πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική σταδιοδρομία που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο και το Βέλγιο, καθώς και σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, φέρνοντάς με σε επαφή με ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν βρισκόμουν, εμβάθυνα στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και συνδεόμουν με τη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την αφοσίωσή μου στην επιχειρηματική σταδιοδρομία, η τέχνη ήταν πάντα κομμάτι μου, σιγοβράζοντας αθόρυβα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε για μένα μια μορφή μυστικού διαλογισμού — ένας τρόπος να ξεφεύγω από τον κόσμο και να επικεντρώνομαι στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα αντλούσα τεράστια ικανοποίηση από τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι, όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ήλπιζα πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου σταδιοδρομία, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ίδρυσα το ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολοκληρωτικά στην τέχνη μου. Στα τέλη του 2023 ξεκίνησα τη δημόσια καλλιτεχνική μου πορεία και, προς έκπληξή μου, το έργο μου αναγνωρίστηκε γρήγορα, βρίσκοντας θέση σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.


Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στην πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξηλασμένου πλεξιγκλάς, μιας ελαφριάς, λείας, γυαλιστερής και ενίοτε εύθραυστης επιφάνειας.
Αυτή η διαδικασία δεν μου επιτρέπει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανατροφοδότηση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που αποδέχομαι με χαρά. Αφήνω τα «τυχαία πειράματα» —όλα επιτρέπονται, για να βραχυκυκλώσουμε τη λογική!— να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα εφέ καθρέφτη που δημιουργώ, αφήνοντας χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το έργο αποκαλυφθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που παραπέμπει στη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι απαιτητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται με στρώσεις και διαφάνειες, ενώ κάθε έργο διατηρεί έναν «ασκητικό» χαρακτήρα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω «απαραίτητα στοιχεία που δεν επιδέχονται μείωση», δηλαδή όσα είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματάμε μέσα στη σιωπή και στο φως.
Διατηρώ την προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική σύλληψη», αλλά βίωμα της ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική ιδιοποίηση», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της. Η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στην ίδια την καρδιά της ζωής», το «le vif», όπως θα έλεγε ο Γάλλος μετρ της επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μπορεί κάποιες φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα των βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς χαρίζει στον πίνακα μια ιριδίζουσα επιδερμίδα, μέσα στην οποία διακρίνεται η σιλουέτα του θεατή, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν ένας διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, καθώς και των κενών σημείων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω πως το παιχνίδι ανάμεσα στις «λεπτομέρειες για κοντινή θέαση» και την «απόσταση για τη συνολική εικόνα» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους ενδοσκοπικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμένω ταπεινός ως προς όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία του προβληματισμού και της εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αναμέτρηση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω όσα μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτώ ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για την όραση.»

Anton Kaestner»