Anton Kaestner - #67 - XXL - " Jubili ".

Μοναδικό έργο, πρωτότυπος πίνακας του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο του καλλιτέχνη.
#67 - «Jubili» - μέγεθος XXL.
Πολύ μεγάλο μέγεθος.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα πλεξιγκλάς 3 mm (ανθεκτική στην υπεριώδη ακτινοβολία).
Ο πίνακας αυτός δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για έργο ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις χρώματος ή/και σπρέι, με μοναδική, γυαλιστερή όψη «glossy», που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης.

Κατά την υποβολή των προσφορών σας, παρακαλούμε να λάβετε υπόψη ότι αυτό το έργο πολύ μεγάλων διαστάσεων θα παραδοθεί σε κορνίζα, έτοιμο για ανάρτηση. Αξία της κορνίζας μόνο: 250 € με ΦΠΑ.

Διαστάσεις: ίντσες 47,2 * 34,3 * 0,12 / 120 * 87 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας πωλείται με κορνίζα αλουμινίου της γερμανικής εταιρείας Nielsen (επιλογή φινιρίσματος από τις σειρές 34 ή 34 N) - ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία, στο Ντουμπάι και στην Ιαπωνία. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη, Ιανουάριος 2027.


«Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη της Ελβετίας και μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα είχε ξεχωριστή θέση στην οικογένειά μου και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, εκείνος που έσπειρε τον σπόρο αυτού που έμελλε να γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά χρώματα σε μπλοκ Α4 και, στη συνέχεια, Α3. Αρχικά με τράβηξαν η μη παραστατική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά, καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος προς την πραγματική ιδιότητα του καλλιτέχνη δεν ήταν άμεσος.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική σταδιοδρομία που με ταξίδεψε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο και το Βέλγιο, καθώς και σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια διεύρυναν την οπτική μου, φέρνοντάς με σε επαφή με ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή και ερχόμουν σε επαφή με τη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την αφοσίωσή μου στην επιχειρηματική σταδιοδρομία, η τέχνη ήταν πάντα κομμάτι μου, σιγοβράζοντας αθόρυβα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε για μένα μια μορφή μυστικού διαλογισμού — ένας τρόπος να ξεφεύγω από τον κόσμο και να εστιάζω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα αντλούσα τεράστια ικανοποίηση από τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι, στο οποίο μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να βιώσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ήλπιζα πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού αποσύρθηκα από την επιχειρηματική μου σταδιοδρομία, αφοσιώθηκα ολοκληρωτικά στη ζωγραφική. Δημιούργησα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι αποκλειστικά στην τέχνη μου. Στα τέλη του 2023 ξεκίνησα δημόσια την καλλιτεχνική μου πορεία και, προς μεγάλη μου έκπληξη, το έργο μου αναγνωρίστηκε γρήγορα και βρήκε τη θέση του σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.


Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στην πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξηλασμένου πλεξιγκλάς, μιας ελαφριάς, λείας, γυαλιστερής και ενίοτε εύθραυστης επιφάνειας.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανατροφοδότηση ούτε έλεγχο κατά τη διάρκειά της — κάτι που καλωσορίζω. Αφήνω τα «τυχαία πειράματα» —όλα επιτρέπονται, αρκεί να βραχυκυκλώσουν τη λογική!— να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα εφέ καθρέφτη που δημιουργώ, αφήνοντας χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν τελικά αποκαλύπτεται το έργο. Αυτή η προσέγγιση, που παραπέμπει στη διαδικασία αποκάλυψης και σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι απαιτητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, ενώ κάθε έργο αποκτά έναν «ασκητικό» χαρακτήρα: νιώθω ικανοποίηση όταν αναγνωρίζω «αναγκαία και αναγώγιμα στοιχεία», δηλαδή όσα είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε μέσα στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ την προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική σύλληψη», αλλά βίωμα της ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητική ιδιοποίηση», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην καρδιά της ίδιας της ζωής», του «le vif», όπως θα έλεγε ο Γάλλος μετρ της επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Παρότι το έργο μου μπορεί κάποιες φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα των βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς προσφέρει στον πίνακα μια ιριδίζουσα επιφάνεια, μέσα στην οποία διακρίνεται η σιλουέτα του θεατή, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν ένας διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση του φωτός, του χρώματος και της υφής, καθώς και των κενών σημείων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω πως το παιχνίδι ανάμεσα στις «λεπτομέρειες από κοντά» και την «απόσταση που αποκαλύπτει το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να διατηρώ ταπεινότητα ως προς όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αναμέτρηση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω όσα μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτώ ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για την όραση».

Anton Kaestner»