Anton Kaestner - #468 - M - " Chrome #2 ".

#468 - M - « Chrome #2 ».
Μοναδικό έργο, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το νορμανδικό ατελιέ.

Ακρυλικό σπρέι σε πλάκα πλεξιγκλάς πάχους 3 mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο, ζωγραφισμένο σε πολλές στρώσεις μπογιάς και/ή σπρέι, με μοναδικό γυαλιστερό αποτέλεσμα «glossy», που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης.
Διαφάνεια πάνω σε παιώνιες.

Διαστάσεις: Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς κορνίζα.
Ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Συνιστάται κορνίζα υψηλής ποιότητας από αλουμίνιο, της γερμανικής μάρκας Nielsen, κωδικός 34 (ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), η οποία διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον χρέωση 90€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στην πίσω πλευρά.
Συνοδεύεται από Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η αποστολή καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία, στο Ντουμπάι και στην Ιαπωνία. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Γενεύη, Ιανουάριος 27.


«Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη της Ελβετίας και μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα είχε σημαντική θέση στην οικογένειά μου και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης και καλλιτέχνης, που έσπειρε τον σπόρο για αυτό που θα γινόταν τελικά το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά χρώματα σε τετράδια Α4 και στη συνέχεια Α3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη παραστατική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με την πάροδο του χρόνου, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια ιδιαίτερη αγάπη για το πνευματικό υλικό, καθώς συντονιζόταν με την εξερεύνησή μου της ανθρώπινης ύπαρξης, της μελαγχολίας και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, η πορεία προς την πραγματική ιδιότητα του καλλιτέχνη δεν ήταν άμεση.
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επαγγελματική σταδιοδρομία στον επιχειρηματικό χώρο, η οποία με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες έως το Μαρόκο και το Βέλγιο, αλλά και σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, φέρνοντάς με σε επαφή με ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου κι αν βρισκόμουν, βυθιζόμουν στην τοπική καλλιτεχνική σκηνή και ερχόμουν σε επαφή με τη δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την αφοσίωσή μου στην επαγγελματική σταδιοδρομία, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, σιγοβράζοντας ήσυχα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε για μένα μια μορφή μυστικού διαλογισμού — ένας τρόπος να ξεφεύγω από τον κόσμο και να επικεντρώνομαι στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα αντλούσα τεράστια ικανοποίηση από τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάζω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνώ νέες τεχνικές και να βιώνω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ήλπιζα πάντα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, αφού αποσύρθηκα από την επιχειρηματική μου σταδιοδρομία, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Έστησα το ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφοσιώνομαι ολοκληρωτικά στην τέχνη μου. Στα τέλη του 2023 ξεκίνησα τη δημόσια καλλιτεχνική μου πορεία και, προς έκπληξή μου, τα έργα μου αναγνωρίστηκαν γρήγορα, βρίσκοντας θέση σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.


Καλλιτεχνικό βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικές χρωστικές και σπρέι στην πίσω πλευρά ανακυκλωμένου εξηλασμένου πλεξιγκλάς, μιας ελαφριάς, λείας, γυαλιστερής και ενίοτε εύθραυστης επιφάνειας.
Αυτή η διαδικασία δεν μου επιτρέπει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανατροφοδότηση ούτε έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που αποδέχομαι με χαρά. Αφήνω τα «τυχαία πειράματα» —όλα επιτρέπονται για να παρακαμφθεί η λογική!— να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα εφέ καθρέφτη που δημιουργώ, αφήνοντας χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το έργο αποκαλυφθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που παραπέμπει στη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι απαιτητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται με στρώσεις και διαφάνειες, ενώ κάθε έργο αποκτά μια «ασκητική» ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω «αναγκαία και αδιαπραγμάτευτα στοιχεία», δηλαδή όσα είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματάμε μέσα στη σιωπή και το φως.
Διατηρώ την προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναίσθημα» ούτε «θεωρητική σύλληψη», αλλά εμπειρία της ύπαρξης. Ούτε «γρήγορη κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική ιδιοποίηση», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στην ίδια την καρδιά της ζωής», του «le vif», όπως θα έλεγε ο Γάλλος μάστορας της επιστημονικής φαντασίας Alain Damasio.
Παρότι το έργο μου μπορεί κάποιες φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα των βιτρό, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς χαρίζει στον πίνακα μια ιριδίζουσα επιφάνεια, μέσα στην οποία διακρίνεται η σιλουέτα του θεατή — διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν ένας διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Το παιχνίδι του φωτός, του χρώματος και της υφής, καθώς και των απουσιών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι η εναλλαγή ανάμεσα στις «λεπτομέρειες για κοντινή θέαση» και την «απόσταση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους ταξίδια ενδοσκόπησης.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμένω ταπεινός ως προς όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, αντλώ ικανοποίηση από τη συνεχή διαδικασία του προβληματισμού και της εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αναμέτρηση με τα όριά μου, που με ωθεί να τελειοποιώ τις δεξιότητές μου και να εξερευνώ περαιτέρω όσα μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι καθημερινή τέχνη, εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτώ ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner»