Giuseppe Biasio (1928) - Verso oriente

Όπερα του δασκάλου Τζουζέπε Μπασιό
Δημοσιευμένο στη σελίδα 65 του Castke on a cloud

χρόνος 1980

μπατιχική τεχνική σε καμβά

1980
Τζουζέπε Μπασιό (Πιάτζόλα σουλ Μπρέντα - Πάδοβα, 1928) από παιδί φανερώνει το ταλέντο του στην τέχνη, έτσι ώστε ο καλλιτέχνης Ντινο Λατζάρο, ήδη από το τεταρτάκι του δημοτικού, τον παίρνει μαζί του και του μαθαίνει τα βασικά της ζωγραφικής. Παρακολουθεί το Ινστιτούτο Σελβάτικο στην Πάδοβα όπου ο Αμπλέτο Σαρτόρι, καθηγητής του στη Σύνθεση/Πλαστική, τον κάνει να καταλάβει ότι η φωνή του είναι να γίνει καλλιτέχνης. Σύντομα οι περιστάσεις τον πιέζουν να φύγει στη Βενεζουέλα αναζητώντας εργασία. Επισκέπτεται τα μουσεία του Καράκας, αλλά η επαφή με τους καλλιτέχνες της περιοχής, υπερβολικά ρεαλιστικοί, δεν θα επηρεάσει τη ζωγραφική του τέχνη. Μέ τιστη επιστροφή στην Ιταλία, μαγεύεται από τους Μεγάλους Δασκάλους, ρίχνεται προς τον Καραβάτζιο, αλλά πάντα με τη δική του μοναδική ερμηνεία. Παρακολουθεί τα βενετσιάνικα περιβάλλοντα όπου γνωρίζει τον Ράουσχενμπεργκ το 1964. Αυτή η συνάντηση αποδεικνύεται σημαντική διότι από την αρχή ο Μπασιό αφομοιώνει και ερμηνεύει με τον δικό του τρόπο τη διδασκαλία του Δάσκαλου, μεταφράζοντάς την στη γλώσσα του ζωγραφικού του λόγου. Το 1969 εκθέτει στη Μιλάνο στην γκαλερί «G 15». Ακολούθως εκθέτει στην Πάδοβα στην γκαλερί «Jaccarino» και «La Chiocciola». Το πάθος του για τις ανατολικές κουλτούρες τον οδηγεί να ζήσει σημαντικές εμπειρίες στο εξωτερικό. Διαμένει οκτώ μήνες στη Σαουδική Αραβία και εκθέτει σε Τεχεράνη και Σιράζ. Κατά τη διάρκεια αυτής της εμπειρίας συντηρείται αποκλειστικά πουλώντας τα έργα του. Κατά την επιστροφή του στην Ιταλία παρακολουθεί το βενετσιάνικο εργαστήριο του Εμίλιο Βέδοβα με τα οποία συμμετέχει σε σπουδαστική παραμονή στην Σάλτσμπουργκ. Συμμετέχει σε πλήθος εκθέσεων, ιδιαίτερα στις Μπιεννάλι της Τριβενέτα Τέχνης και στο Βραβείο Πετιντόν. Το 1981 μαζί με τον Γκουλιέλμο Καπούτσο, Γκουίδο Ντραγκάνι, Αντόνιο Σάσσου, Μαουρίζιο Στεφανάτο και Αντόνιο Ζάγο, ιδρύει την Ομάδα Βενετών Προώθησης Τέχνης «Η ΜΑΤΙΤΑ». Μετά από χρόνια σιωπηλής δουλειάς στην πόλη του Αγίου, το έργο του επιστρέφει επιτέλους στο προσκήνιο το 2008, που αποδεικνύεται αναμφίβολα η χρονιά του. Ο καλλιτέχνης κλείνει ογδόντα χρόνια. Τον Απρίλιο εκθέτει μια ατομική, τιμητική έκθεση, στην γκαλερί Ανφιτεάτρο. Τον Σεπτέμβριο η Δημόσια Διοίκηση της Πάδοβας του αφιερώνει μια αναδρομική έκθεση στη γκαλερί της Rinascente. Στο τέλος του έτους επιλέγεται ανάμεσα σε καλλιτέχνες της Πάδοβα για το Παραδοσιακό ημερολόγιο του 2009, που εκδίδεται από τη Fotolito Express του Limena, πλέον στην δωδέκατη έκδοση.