René Francisco (1960) - Ignopolis. Serie.

Ρενέ Φρανσίσκο. Κούβα. 1960
Κατηγορία: Χαράξεις και Λεπτομέρειες Έργου Γραφικών
Σειρά: Ignipolis
Εκδότης: Del Campo και άλλοι. Εργαστήριο del Prado. Μαδρίτη.
Τεχνική: Λιθογραφία
Υποστήριξη: Χαρτί Conqueror Connoiseur 300 gr.
Διαστάσεις: 62 x 82 εκ. – (50 x 70 εκ. αποτύπωση)
Έκδοση: 100 αντίτυπα
Ο αριθμός του αντίτυπου μπορεί να διαφέρει αλλά πάντα εντός της πιστοποιημένης έκδοσης των 100 αρχικών αντίτυπων, υπογεγραμμένων και αριθμημένων χειρογράφως.
P/A: 10
H.C.: 10
P/T: 5
Γένος: Αφηρημένο, Γεωμετρικό

Ανήκει σε μια γενιά καλλιτεχνών που εμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, ο René Francisco Rodríguez (Ολγκίν, Κούβα, 1960), τιμήθηκε στο Εθνικό Μουσείο Καλών Τεχνών με το Εθνικό Βραβείο Εφαρμοσμένων Τεχνών το 2010. Αυτό το βραβείο, που απονέμεται ετησίως από το Υπουργείο Πολιτισμού της Κούβας από το 1994, απονέμεται μόνο μια φορά σε δημιουργό των οπτικών τεχνών, ζωντανό και κάτοικο της χώρας, για το σύνολο της ζωής του. Αυτή είναι η πρώτη φορά που το λαμβάνει ένας καλλιτέχνης ο οποίος γεννήθηκε μετά το 1959.

Ο René Francisco είναι απόφοιτος της Εθνικής Σχολής Τέχνης (ENA) το 1982 και του Ανώτατου Ινστιτούτου Τέχνης (ISA) το 1987, κέντρο όπου άσκησε μια διδασκαλία όχι ορθόδοξη. Από τη δεκαετία του ενενήντα του 20ού αιώνα, έγινε απαραίτητη αναφορά στην κουβανική τέχνη σε συνθετικό ντουέτο με τον Eduardo Ponjuán και αργότερα στην ατομική του καριέρα.

Ο καλλιτεχνικός του λόγος διατηρεί μια συνεχώς ανοδική πορεία, συνδυάζοντας: πειραματισμό, ανανέωση, έρευνα, κριτικό αίσθημα και ενδιαφέρον για το κοινωνικό· οι συνάφειες αυτές διαπερνούν επίσης τη διαδρομή του ως παιδαγωγού καινοτόμου, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συνολικής δημιουργίας του. Ο Ρενε Φρανσίσκο έχει αποδειχθεί ότι είναι «ευκολυντής ή μέντιουμ» - όπως ο ίδιος ορίζει πρόσφατα - για περισσότερες από μια γενιά ανερχόμενων καλλιτεχνών, ορισμένοι από τους οποίους σήμερα είναι αναγνωρισμένα ονόματα του κινηματογραφικού κινήματος της Κούβας.

Η δουλειά του ως παιδαγωγού, που πλέον μετρά είκοσι χρόνια, αναγνωρίζεται διεθνώς για πρώτη φορά στη Ζ΄ Μπιενάλε της Αβάνας, όταν το 2000 απονεμήθηκε στη Γκαλερί DUPP -η τρίτη έκδοση του έργου Από μια Πρακτική Παιδαγωγικού- το Βραβείο UNESCO για την προώθηση των τεχνών. Ακολούθως, η Τίτλος Δόκτωρος Τιμητικής Τιμής στις Καλές Τέχνες από το San Francisco Art Institute στην Καλιφόρνια, Ηνωμένες Πολιτείες, το 2001, αναγνώριζε ταυτόχρονα τη δουλειά του ως καλλιτέχνη και τη μαγειρεία του.

Την δημιουργική του ενέργεια μαρτυρούν οι είκοσι τέσσερις ατομικές εκθέσεις που έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα. Μεταξύ των πλέον σημαντικών του τελευταίων πέντε χρόνων είναι: η παρουσίασή του στη 52η Μπιενάλε της Βενετίας, Ιταλία (2007), Ιστορίες διασταύρωσης σε PanAmerican Art Projects, Ηνωμένες Πολιτείες (2008), και στη Μαδρίτη, οι εκθέσεις Interprete (2009) και Pinturas del ayer y del mañana (2010).

Ιδιαίτερη μνεία χρειάζεται το κοινωνικό έργο του με εισαγωγή Patio de Nin, στη γειτονιά El Romerillo (2004/2005) - για να αναφέρω ένα μόνο παράδειγμα - καθώς και το ενωτικό του συλλογικό πρότζεκτ Plaza almada (2009), σε συνδέσεις με κατοικίες, εργαστήρια και εργαστήρια σε διάφορα μέρη του κόσμου. Το πολυμορφικό και δυναμικό έργο που δημιούργησε ο René Francisco, συνδεδεμένο με το κοινωνικό, την κριτική και την ανυποτακτικότητα, παραπέμπει όχι μόνο σε υπαρξιακά προβλήματα της χώρας, αλλά και στους μηχανισμούς της ιστορίας του.

Ο χαρακτήρας αυτής της δουλειάς και η θεατρικότητά της έχουν αυξηθεί, όπως και η καλλιτεχνική του πρακτική επαληθεύει τη πίστη του ότι η τέχνη συναντά τη ζωή, διαλύεται μέσα της και μπορεί να τη μεταμορφώσει.

Προς το παρόν ανήκει σε πολλούς από τους σημαντικότερους συλλογικούς τόμους της Ισπανίας, εκτός από αυτούς στις συλλογές που ήδη υπάρχει όπως η συλλογή Jorge Perez του Μαϊάμι, Ella Fontanal de Cisneros κ.ά. Ετοιμάζεται για τον Νοέμβριο του 2026, ως Επιμελητής της έκθεσης στο Casa de América με αφορμή την Σύνοδο Κορυφής Ηγετών της Ιβερειοαμερικής.