250 mm AAA φυσικό μωσαϊκό λαπής λαζούλι Μπολ - Πλάτος: 250 mm- 1298 g - (1)

05
ημέρες
11
ώρες
39
λεπτά
31
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 3
Τιμή επιφύλαξης δεν επιτεύχθηκε
Georgia Foteinou
Ειδικός
Επιλεγμένο από Georgia Foteinou

Κατέχει πτυχίο γεωλογίας και μεταπτυχιακό στη γεωχημεία.

Εκτιμήστε  € 150 - € 200
NL
3 €
NL
2 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 145455 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ένα μπολ από ψηφιδωτό λάπις λάζουλι από το Μπανταχσάν του Αφγανιστάν, με διάμετρο 250 mm και βάρος 1.298 g.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Lapis lazuli (UK: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/; US: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) είναι ένα βαθύ-μπλε μεταμορφωτικό πέτρωμα που χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος και έχει εκτιμηθεί από την αρχαιότητα για το έντονο χρώμα του. Το όνομά του προέρχεται από το περσικό λέξη για το πολύτιμο λίθο, lāžward,[1] και αποτελεί τη ριζή για τη λέξη «μπλε» σε αρκετές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ισπανικών και πορτογαλικών azul και αγγλικού azure. Το lapis lazuli είναι ένα πέτρωμα που αποτελείται κυρίως από τα ορυκτά lazurite, pyrite και calcite. Ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ., ο lapis lazuli εξορύσσεται στα ορυχεία Sar-i Sang,[2] στο Shortugai και σε άλλα ορυχεία στην επαρχία Badakhshan στην προσο-ανατολική Αφγανιστάν του σήμερα.[3] Ανά artefacts από lapis lazuli, χρονολογούμενα το 7570 π.Χ., έχουν βρεθεί στα Bhirrana, το αρχαιότερο σημείο του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού.[4] Ο lapis είχε υψηλή εκτίμηση από τον Πολιτισμό της Κοιλάδας του Ινδού (3300–1900 π.Χ.).[4][5][6] Οι χάντρες lapis έχουν βρεθεί σε Νεολιθικές ταφές στη Mehrgarh, στην οροσειρά Καυκασός, και μακριά μέχρι τη Μαυριτανία.[7] Χρησιμοποιήθηκε στο φαύμα ταφικού προσωπoύ του Τουτανχάμωνος (1341–1323 π.Χ.).[8]

Μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα, η Ευρώπη ξεκίνησε να εισάγει Lapis lazuli για να τη συντρίψει σε σκόνη και να φτιάξει ultramarine χρωστική. Το Ultramarine χρησιμοποιήθηκε από κάποιους από τους σημαντικότερους ζωγράφους της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, όπως ο Masaccio, ο Perugino, ο Titian και ο Vermeer· συχνά προοριζόταν για τα ρούχα των κεντρικών προσώπων των έργων τους, ιδιαίτερα της Παναγίας. Το ultramarine έχει επίσης βρεθεί σε τάρταρ δοντιών μεσαιωνών μοναχών και γραφέων, πιθανώς ως αποτέλεσμα γλείψιμου των πινέλων τους κατά την παραγωγή μεσαιωνικών κειμένων και χειρογράφων.[9]

Ιστορία
Οι ανασκαφές από το Tepe Gawra δείχνουν ότι ο Lapis lazuli εισήχθη στη Μεσοποταμία περίπου στην Ύστερη Ομπάιντ περίοδο, περίπου 4900–4000 π.Χ. [10] Μια παραδοσιακή αντίληψη ήταν ότι ο Lapis lazuli εξορύσσεται κάπου 1.500 μίλια ανατολικά – στο Badakhshan. Πράγματι, το περσικό lāžavard/lāževard, επίσης γραμμένο lājvard lājevard, συνήθως ερμηνεύεται ότι προέρχεται από τοπικό τοπωνύμιο.

Από το περσικά, το αραβικά لازورد lāzaward αποτελεί τη ετυμολογική πηγή τόσο της αγγλικής λέξης azure (μέσω του Old French azur) όσο και της Μεσαιωνικής λατινικής lazulum, η οποία ήρθε να σημαίνει 'ουρανός' ή '天空'. Για να αποφευχθεί η αμφιταβόληση, χρησιμοποιήθηκε ο lapis lazulī («λίθος του lazulum») για να αναφέρεται στο ίδιο το λίθο, και τελικά εισήχθη στη Μέση Αγγλική.[11] Το lazulum ετυμολογικά σχετίζεται με το χρώμα μπλε και χρησιμοποιείται ως ρίζα για τη λέξη του μπλε σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ισπανικών και πορτογαλικών azul.[11][12]

Ορυχεία στην βορειοανατολική Αφγανιστάν συνεχίζουν να είναι σημαντική πηγή lapis lazuli. Σημαντικές ποσότητες επίσης παράγονται από ορυχεία δυτικά της λίμνης Μπαϊκάλ στη Ρωσία, και στα Όρος Άνδεις στη Χιλή, που αποτελεί την πηγή που χρησιμοποίησαν οι Ίνκα για σκάλισμα τεχουργημάτων και κοσμημάτων. Μικρότερες ποσότητες εξορύσσονται σε Πακιστάν, Ιταλία, Μογολία, Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά.[13]

Επιστήμη και χρήσεις
Σύνθεση
Το σημαντικότερο ορυκτό συστατικό του lapis lazuli είναι το lazurite[14] (25%–40%),[αναφορές χρειάζονται] ένα γαλαζωπό φελδοσπαθοειδές μεταλλικό-σιλαντικό ορυκτό της οικογένειας της σοδολίτης, με τη φόρμουλα Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3) ·H2O.[15] Ο περισσότερο lapis lazuli περιέχει επίσης calcite (άσπρο), και πυρίτης (ασημί-κίτρινο μεταλλικό). Κάποιοι δείγματα lapis lazuli περιέχουν αουγίτης, διόπσιδη, ενστατίτη, μίκας, hauynite, hornblende, nosean, και θειούχους löllingite geyerite.

Το lapis lazuli συνήθως εμφανίζεται σε κρυσταλλικούς μαρμάρους ως αποτέλεσμα της επαφικής μεταμόρφωσης.

Χρώμα

Ο έντονος μπλε χρωματισμός οφείλεται στην ύπαρξη του τρισουρικού ριζικού ανιονίου (S•−3) εντός της κρύσταλλης.[16] Η παρουσία διουρικών (S•−2) και τετραθειού (S•−4) ριζικών μπορεί να μετακινήσει το χρώμα προς το κίτρινο ή κόκκινο, αντίστοιχα.[17] Αυτοί οι ριζικοί ανιόντες αντικαθιστούν τα χλωριδια within τη δομή της σοδολίτης.[18] Το ρίζωμα S•−3 εμφανίζει ορατό απορροφητικό φάσμα στο εύρος 595–620 nm με υψηλή ολική απορροφητικότητα, οδηγώντας στο λαμπερό μπλε χρώμα του.[19]

Πηγές
Το lapis lazuli βρίσκεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα στην κοιλάδα του ποταμού Kokcha στην επαρχία Badakhshan, βορειοανατολικά Αφγανιστάν, όπου τα κατάντη ορυχείων Sar-i Sang έχουν αξιοποιηθεί επί περισσότερων από 6.000 ετών.[20] Το Αφγανιστάν υπήρξε η πηγή lapis για τους αρχαίους περσικούς, αιγυπτιακούς και Μεσοποταμιακούς πολιτισμούς, καθώς και για τους μεταγενέστερους Έλληνες και Ρωμαίους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι εξασφάλιζαν το υλικό μέσω εμπορίου με τους Μεσοποτάμιους, στο πλαίσιο των σχέσεων Αιγύπτου–Μεσοποταμίας και από την αρχαία Αιθιοπία. Κατά την ακμή του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού, περίπου το 2000 π.Χ., η αποικία Harappan, που σήμερα ονομάζεται Shortugai, εγκαταστάθηκε κοντά στα μεταλλεία lapis.[7]

Πέρα από τα αφγανικά αποθέματα, ο lapis εξορύσσεται επίσης στα Άνδεις (κοντά το Ovalle, Χιλή)· και δυτικά της λίμνης Μπαϊκάλ στη Σιβηρία, Ρωσία, στο κοίτασμα Tultui lazurite. Εξορύσσεται σε μικρότερες ποσότητες σε Ανγκόλα, Αργεντινή, Μπούρμα, Αιθιοπία, Πακιστάν.

Lapis lazuli (UK: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/; US: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) είναι ένα βαθύ-μπλε μεταμορφωτικό πέτρωμα που χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος και έχει εκτιμηθεί από την αρχαιότητα για το έντονο χρώμα του. Το όνομά του προέρχεται από το περσικό λέξη για το πολύτιμο λίθο, lāžward,[1] και αποτελεί τη ριζή για τη λέξη «μπλε» σε αρκετές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ισπανικών και πορτογαλικών azul και αγγλικού azure. Το lapis lazuli είναι ένα πέτρωμα που αποτελείται κυρίως από τα ορυκτά lazurite, pyrite και calcite. Ήδη από τον 7ο αιώνα π.Χ., ο lapis lazuli εξορύσσεται στα ορυχεία Sar-i Sang,[2] στο Shortugai και σε άλλα ορυχεία στην επαρχία Badakhshan στην προσο-ανατολική Αφγανιστάν του σήμερα.[3] Ανά artefacts από lapis lazuli, χρονολογούμενα το 7570 π.Χ., έχουν βρεθεί στα Bhirrana, το αρχαιότερο σημείο του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού.[4] Ο lapis είχε υψηλή εκτίμηση από τον Πολιτισμό της Κοιλάδας του Ινδού (3300–1900 π.Χ.).[4][5][6] Οι χάντρες lapis έχουν βρεθεί σε Νεολιθικές ταφές στη Mehrgarh, στην οροσειρά Καυκασός, και μακριά μέχρι τη Μαυριτανία.[7] Χρησιμοποιήθηκε στο φαύμα ταφικού προσωπoύ του Τουτανχάμωνος (1341–1323 π.Χ.).[8]

Μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα, η Ευρώπη ξεκίνησε να εισάγει Lapis lazuli για να τη συντρίψει σε σκόνη και να φτιάξει ultramarine χρωστική. Το Ultramarine χρησιμοποιήθηκε από κάποιους από τους σημαντικότερους ζωγράφους της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, όπως ο Masaccio, ο Perugino, ο Titian και ο Vermeer· συχνά προοριζόταν για τα ρούχα των κεντρικών προσώπων των έργων τους, ιδιαίτερα της Παναγίας. Το ultramarine έχει επίσης βρεθεί σε τάρταρ δοντιών μεσαιωνών μοναχών και γραφέων, πιθανώς ως αποτέλεσμα γλείψιμου των πινέλων τους κατά την παραγωγή μεσαιωνικών κειμένων και χειρογράφων.[9]

Ιστορία
Οι ανασκαφές από το Tepe Gawra δείχνουν ότι ο Lapis lazuli εισήχθη στη Μεσοποταμία περίπου στην Ύστερη Ομπάιντ περίοδο, περίπου 4900–4000 π.Χ. [10] Μια παραδοσιακή αντίληψη ήταν ότι ο Lapis lazuli εξορύσσεται κάπου 1.500 μίλια ανατολικά – στο Badakhshan. Πράγματι, το περσικό lāžavard/lāževard, επίσης γραμμένο lājvard lājevard, συνήθως ερμηνεύεται ότι προέρχεται από τοπικό τοπωνύμιο.

Από το περσικά, το αραβικά لازورد lāzaward αποτελεί τη ετυμολογική πηγή τόσο της αγγλικής λέξης azure (μέσω του Old French azur) όσο και της Μεσαιωνικής λατινικής lazulum, η οποία ήρθε να σημαίνει 'ουρανός' ή '天空'. Για να αποφευχθεί η αμφιταβόληση, χρησιμοποιήθηκε ο lapis lazulī («λίθος του lazulum») για να αναφέρεται στο ίδιο το λίθο, και τελικά εισήχθη στη Μέση Αγγλική.[11] Το lazulum ετυμολογικά σχετίζεται με το χρώμα μπλε και χρησιμοποιείται ως ρίζα για τη λέξη του μπλε σε πολλές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων των ισπανικών και πορτογαλικών azul.[11][12]

Ορυχεία στην βορειοανατολική Αφγανιστάν συνεχίζουν να είναι σημαντική πηγή lapis lazuli. Σημαντικές ποσότητες επίσης παράγονται από ορυχεία δυτικά της λίμνης Μπαϊκάλ στη Ρωσία, και στα Όρος Άνδεις στη Χιλή, που αποτελεί την πηγή που χρησιμοποίησαν οι Ίνκα για σκάλισμα τεχουργημάτων και κοσμημάτων. Μικρότερες ποσότητες εξορύσσονται σε Πακιστάν, Ιταλία, Μογολία, Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά.[13]

Επιστήμη και χρήσεις
Σύνθεση
Το σημαντικότερο ορυκτό συστατικό του lapis lazuli είναι το lazurite[14] (25%–40%),[αναφορές χρειάζονται] ένα γαλαζωπό φελδοσπαθοειδές μεταλλικό-σιλαντικό ορυκτό της οικογένειας της σοδολίτης, με τη φόρμουλα Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3) ·H2O.[15] Ο περισσότερο lapis lazuli περιέχει επίσης calcite (άσπρο), και πυρίτης (ασημί-κίτρινο μεταλλικό). Κάποιοι δείγματα lapis lazuli περιέχουν αουγίτης, διόπσιδη, ενστατίτη, μίκας, hauynite, hornblende, nosean, και θειούχους löllingite geyerite.

Το lapis lazuli συνήθως εμφανίζεται σε κρυσταλλικούς μαρμάρους ως αποτέλεσμα της επαφικής μεταμόρφωσης.

Χρώμα

Ο έντονος μπλε χρωματισμός οφείλεται στην ύπαρξη του τρισουρικού ριζικού ανιονίου (S•−3) εντός της κρύσταλλης.[16] Η παρουσία διουρικών (S•−2) και τετραθειού (S•−4) ριζικών μπορεί να μετακινήσει το χρώμα προς το κίτρινο ή κόκκινο, αντίστοιχα.[17] Αυτοί οι ριζικοί ανιόντες αντικαθιστούν τα χλωριδια within τη δομή της σοδολίτης.[18] Το ρίζωμα S•−3 εμφανίζει ορατό απορροφητικό φάσμα στο εύρος 595–620 nm με υψηλή ολική απορροφητικότητα, οδηγώντας στο λαμπερό μπλε χρώμα του.[19]

Πηγές
Το lapis lazuli βρίσκεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα στην κοιλάδα του ποταμού Kokcha στην επαρχία Badakhshan, βορειοανατολικά Αφγανιστάν, όπου τα κατάντη ορυχείων Sar-i Sang έχουν αξιοποιηθεί επί περισσότερων από 6.000 ετών.[20] Το Αφγανιστάν υπήρξε η πηγή lapis για τους αρχαίους περσικούς, αιγυπτιακούς και Μεσοποταμιακούς πολιτισμούς, καθώς και για τους μεταγενέστερους Έλληνες και Ρωμαίους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι εξασφάλιζαν το υλικό μέσω εμπορίου με τους Μεσοποτάμιους, στο πλαίσιο των σχέσεων Αιγύπτου–Μεσοποταμίας και από την αρχαία Αιθιοπία. Κατά την ακμή του Πολιτισμού της Κοιλάδας του Ινδού, περίπου το 2000 π.Χ., η αποικία Harappan, που σήμερα ονομάζεται Shortugai, εγκαταστάθηκε κοντά στα μεταλλεία lapis.[7]

Πέρα από τα αφγανικά αποθέματα, ο lapis εξορύσσεται επίσης στα Άνδεις (κοντά το Ovalle, Χιλή)· και δυτικά της λίμνης Μπαϊκάλ στη Σιβηρία, Ρωσία, στο κοίτασμα Tultui lazurite. Εξορύσσεται σε μικρότερες ποσότητες σε Ανγκόλα, Αργεντινή, Μπούρμα, Αιθιοπία, Πακιστάν.

Λεπτομέρειες

Αριθμός αντικειμένων
1
Κύριο ορυκτό
250 MM AAA natural Lapis Lazuli Mosaic
Τύπος ορυκτού
Μπολ
Συμπληρωματικά στοιχεία
Mosaic
Βάρος
1298 g
Προέλευση (Περιοχή / Πόλη)
badakhshan
Χώρα
Αφγανιστάν
Width
250 mm
Πωλήθηκε από τον/-ην
Ηνωμένο ΒασίλειοΕπαληθεύτηκε
105
Πουλημένα αντικείμενα
95%
Ιδιώτης

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Ορυκτά και μετεωρίτες

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​