Antoni Tapies (1923-2012) - November 7





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145879 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Η λιθογραφία περιορισμένης έκδοσης *November 7* (1971) του Antoni Tapies είναι ένα αφηρημένο έργο με ιστορική σκηνή, υπογεγραμμένο στην πλάκα, διαστάσεων 72 × 52 εκ.
Περιγραφή από τον πωλητή
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΤΥΠΩΣΗ
- Λιθογραφικό όφσετ σε χαρτί.
- Η πλάκα υπογράφεται.
- Αυτή η καταχώριση περιέχει οπτικοποιήσεις AI. Παρακαλώ ανατρέξτε στις αρχικές φωτογραφίες για να κατανοήσετε την πραγματική κατάσταση του αντικειμένου.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ
Antonio Tapies (Βαρκελώνη, 1923-2012)
ήταν Καταλανός καλλιτέχνης και από τις πλέον επιδραστικές φιγούρες του ευρωπαϊκού ινφορμαλισμού του 20ού αιώνα. Με σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, συνδύασε έμπνευση από την Αβανγκαρντ και την Ανατολική παράδοση για να δημιουργήσει τη δική του γλώσσα όπου η ύλη και το πνεύμα διαπλέκονται. Χρησιμοποιούσε υλικά όπως γη, άμμος, σκόνη μαρμάρου και καθημερινά αντικείμενα, δημιουργώντας πυκρές επιφάνειες με σύμβολα που evoked μνήμη, ευθραυστότητα και μεταφυσική. Το 1984 δημιούργησε το Ίδρυμα Antoni Tàpies, ενοποιώντας μια καλλιτεχνική και διανοητική κληρονομιά που συνδυάζει πειραματισμό και κριτική σκέψη.
Τη δεκαετία του 1950 απέκτησε διεθνή αναγνώριση συμμετέχοντας στη Biennale της Βενετίας και στη Documenta του Κάσσελ. Βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Ζωγραφικής στη Βενετία (1958) και αργότερα με το Βραβείο Πρίγκιπα των Αστουρίων για τις Τέχνες (1990). Του αποδόθηκε επίσης ο τίτλος μαρκήσιου από τον βασιλιά Ιουάν Κάρλος Α' το 2010.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΤΥΠΩΣΗ
- Λιθογραφικό όφσετ σε χαρτί.
- Η πλάκα υπογράφεται.
- Αυτή η καταχώριση περιέχει οπτικοποιήσεις AI. Παρακαλώ ανατρέξτε στις αρχικές φωτογραφίες για να κατανοήσετε την πραγματική κατάσταση του αντικειμένου.
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗ
Antonio Tapies (Βαρκελώνη, 1923-2012)
ήταν Καταλανός καλλιτέχνης και από τις πλέον επιδραστικές φιγούρες του ευρωπαϊκού ινφορμαλισμού του 20ού αιώνα. Με σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος, συνδύασε έμπνευση από την Αβανγκαρντ και την Ανατολική παράδοση για να δημιουργήσει τη δική του γλώσσα όπου η ύλη και το πνεύμα διαπλέκονται. Χρησιμοποιούσε υλικά όπως γη, άμμος, σκόνη μαρμάρου και καθημερινά αντικείμενα, δημιουργώντας πυκρές επιφάνειες με σύμβολα που evoked μνήμη, ευθραυστότητα και μεταφυσική. Το 1984 δημιούργησε το Ίδρυμα Antoni Tàpies, ενοποιώντας μια καλλιτεχνική και διανοητική κληρονομιά που συνδυάζει πειραματισμό και κριτική σκέψη.
Τη δεκαετία του 1950 απέκτησε διεθνή αναγνώριση συμμετέχοντας στη Biennale της Βενετίας και στη Documenta του Κάσσελ. Βραβεύτηκε με το Μεγάλο Βραβείο Ζωγραφικής στη Βενετία (1958) και αργότερα με το Βραβείο Πρίγκιπα των Αστουρίων για τις Τέχνες (1990). Του αποδόθηκε επίσης ο τίτλος μαρκήσιου από τον βασιλιά Ιουάν Κάρλος Α' το 2010.

