A. Alciati - Emblemata - 1600





Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.

Ειδικός στη λογοτεχνία ταξιδιών και σπάνια έντυπα πριν το 1600, με 28 χρόνια εμπειρίας.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145776 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Andreae Alciati V.C. Emblemata.
Με τα σχόλια του Κλαύδιου Μινό και τις μεταγενέστερες σημειώσεις για τα ίδια έργα. Στις οποίες, με τη σαφή έκθεση της προέλευσης όλων των εμβλημάτων, ερμηνεύεται η πρόθεση του συγγραφέα και διαφωτίζονται όλα τα σκοτεινά και αμφίβολα σημεία.
Λυών, στους κληρονόμους του Γκιγιόμ Ρουιγέ, [1600].
In-8° (περίπου 19 × 12 εκ.). Σσ. (40), 818, (24). Με 211 ξυλογραφίες ενσωματωμένες στο κείμενο (εμβλήματα και τελικά δέντρα), δύο σελίδες τίτλου (η κύρια, αρχιτεκτονικού τύπου, σε δύο χρώματα, κόκκινο και μαύρο, και εκείνη των Notae posteriores με το τυπογραφικό σήμα του αετού και των φιδιών του Ρουιγέ), ξυλογραφικά αρχιγράμματα και διακοσμητικά στοιχεία.
Λείπει το τελευταίο φύλλο του ευρετηρίου. Το χαρτί έχει καφετιάσει, ενώ μικρές οπές από έντομα υπάρχουν σε ολόκληρο τον τόμο· ίχνη σηράγγων από σαράκι είναι εμφανέστερα στα φύλλα 10–64, 611–650 και 689–708. Βιβλιοδεσία εποχής από περγαμηνή (ή ελαφρώς μεταγενέστερη), φθαρμένη στα άκρα, με χειρόγραφο τίτλο στη ράχη «Alciati Emblemata».
Περιεχόμενα
Λυωνέζικη έκδοση του 1600 του διασημότερου και πιο επιδραστικού έργου του Αντρέα Αλτσιάτι (1492–1550), Μιλανέζου νομικού και ουμανιστή, ο οποίος θεμελίωσε το λογοτεχνικό και εικονογραφικό είδος του εμβλήματος.
Ο τόμος περιλαμβάνει:
• τη βιογραφία του Αλτσιάτι, γραμμένη από τον Κλοντ Μινό (Claudius Minos)·
• το Syntagma de Symbolis (πραγματεία για τα σύμβολα, τα οικόσημα και τα εμβλήματα)·
• και τα 211 εμβλήματα, καθένα με το λατινικό του μότο, επίγραμμα του Αλτσιάτι και εκτενή, λόγια σχολιασμό του Μινό (με ελληνικά και λατινικά παραθέματα, καθώς και αναφορές στην κλασική γραμματεία, τη μυθολογία και το δίκαιο)·
• τις Notae posteriores (με δική τους σελίδα τίτλου, «Editio ultima»)·
• ευρετήρια θεμάτων και λέξεων.
Οι ξυλογραφίες, της παράδοσης του Ρουιγέ (πολλές από τις οποίες αποδίδονται στη σειρά του Πιερ Εσκρί/Βας), απεικονίζουν μυθολογικά, αλληγορικά, ηθικά και φυσιολατρικά θέματα με μεγάλη οπτική δύναμη.
Σημασία και σπανιότητα
Τα Emblemata του Αλτσιάτι αποτελούν το ιδρυτικό έργο της ευρωπαϊκής εμβληματικής λογοτεχνίας. Πρωτοεκδόθηκαν στην Άουγκσμπουργκ το 1531 και γνώρισαν εκατοντάδες εκδόσεις και μεταφράσεις σε σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, επηρεάζοντας βαθιά τις εικαστικές τέχνες, τη λογοτεχνία, την εικονογραφία και τη συμβολική κουλτούρα της Αναγέννησης και του Μπαρόκ.
Τα σχόλια του Κλοντ Μινό (περ. 1536–1606), νομικού και καθηγητή στο Παρίσι, αποτελούν το σημαντικότερο και μακροβιότερο ερμηνευτικό υπόμνημα του έργου: αποκαλύπτουν τις κλασικές πηγές, διευκρινίζουν τις διπλές σημασίες και εμπλουτίζουν το κείμενο με φιλολογικό και φιλοσοφικό βάθος, καθιστώντας το σημείο αναφοράς για γενιές λογίων, καλλιτεχνών και συλλεκτών.
Η έκδοση της Λυών του 1600, από τους κληρονόμους του Γκιγιόμ Ρουιγέ, είναι μία από τις πληρέστερες και πιο επιμελημένες εκδόσεις της γαλλικής παράδοσης του ύστερου 16ου και του 17ου αιώνα: συγκεντρώνει ολόκληρο το εικονογραφημένο σώμα, τα οριστικά σχόλια του Μινό και τις Notae posteriores. Αντίτυπα με όλες τις ξυλογραφίες και βιβλιοδεσία εποχής, ακόμη κι αν φέρουν τα συνήθη ελαττώματα του χαρτιού και τις φθορές από σαράκι που χαρακτηρίζουν τη λυωνέζικη παραγωγή αυτών των ετών, αναζητούνται στην αγορά παλαιών βιβλίων και σπάνια εμφανίζονται σε τόσο ευανάγνωστη και δομικά ακέραιη κατάσταση.
Έργο απόλυτης αναφοράς για την ιστορία της εμβληματικής τέχνης, της εικονολογίας και του νομικού-λογοτεχνικού ουμανισμού.
Andreae Alciati V.C. Emblemata.
Με τα σχόλια του Κλαύδιου Μινό και τις μεταγενέστερες σημειώσεις για τα ίδια έργα. Στις οποίες, με τη σαφή έκθεση της προέλευσης όλων των εμβλημάτων, ερμηνεύεται η πρόθεση του συγγραφέα και διαφωτίζονται όλα τα σκοτεινά και αμφίβολα σημεία.
Λυών, στους κληρονόμους του Γκιγιόμ Ρουιγέ, [1600].
In-8° (περίπου 19 × 12 εκ.). Σσ. (40), 818, (24). Με 211 ξυλογραφίες ενσωματωμένες στο κείμενο (εμβλήματα και τελικά δέντρα), δύο σελίδες τίτλου (η κύρια, αρχιτεκτονικού τύπου, σε δύο χρώματα, κόκκινο και μαύρο, και εκείνη των Notae posteriores με το τυπογραφικό σήμα του αετού και των φιδιών του Ρουιγέ), ξυλογραφικά αρχιγράμματα και διακοσμητικά στοιχεία.
Λείπει το τελευταίο φύλλο του ευρετηρίου. Το χαρτί έχει καφετιάσει, ενώ μικρές οπές από έντομα υπάρχουν σε ολόκληρο τον τόμο· ίχνη σηράγγων από σαράκι είναι εμφανέστερα στα φύλλα 10–64, 611–650 και 689–708. Βιβλιοδεσία εποχής από περγαμηνή (ή ελαφρώς μεταγενέστερη), φθαρμένη στα άκρα, με χειρόγραφο τίτλο στη ράχη «Alciati Emblemata».
Περιεχόμενα
Λυωνέζικη έκδοση του 1600 του διασημότερου και πιο επιδραστικού έργου του Αντρέα Αλτσιάτι (1492–1550), Μιλανέζου νομικού και ουμανιστή, ο οποίος θεμελίωσε το λογοτεχνικό και εικονογραφικό είδος του εμβλήματος.
Ο τόμος περιλαμβάνει:
• τη βιογραφία του Αλτσιάτι, γραμμένη από τον Κλοντ Μινό (Claudius Minos)·
• το Syntagma de Symbolis (πραγματεία για τα σύμβολα, τα οικόσημα και τα εμβλήματα)·
• και τα 211 εμβλήματα, καθένα με το λατινικό του μότο, επίγραμμα του Αλτσιάτι και εκτενή, λόγια σχολιασμό του Μινό (με ελληνικά και λατινικά παραθέματα, καθώς και αναφορές στην κλασική γραμματεία, τη μυθολογία και το δίκαιο)·
• τις Notae posteriores (με δική τους σελίδα τίτλου, «Editio ultima»)·
• ευρετήρια θεμάτων και λέξεων.
Οι ξυλογραφίες, της παράδοσης του Ρουιγέ (πολλές από τις οποίες αποδίδονται στη σειρά του Πιερ Εσκρί/Βας), απεικονίζουν μυθολογικά, αλληγορικά, ηθικά και φυσιολατρικά θέματα με μεγάλη οπτική δύναμη.
Σημασία και σπανιότητα
Τα Emblemata του Αλτσιάτι αποτελούν το ιδρυτικό έργο της ευρωπαϊκής εμβληματικής λογοτεχνίας. Πρωτοεκδόθηκαν στην Άουγκσμπουργκ το 1531 και γνώρισαν εκατοντάδες εκδόσεις και μεταφράσεις σε σχεδόν όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες, επηρεάζοντας βαθιά τις εικαστικές τέχνες, τη λογοτεχνία, την εικονογραφία και τη συμβολική κουλτούρα της Αναγέννησης και του Μπαρόκ.
Τα σχόλια του Κλοντ Μινό (περ. 1536–1606), νομικού και καθηγητή στο Παρίσι, αποτελούν το σημαντικότερο και μακροβιότερο ερμηνευτικό υπόμνημα του έργου: αποκαλύπτουν τις κλασικές πηγές, διευκρινίζουν τις διπλές σημασίες και εμπλουτίζουν το κείμενο με φιλολογικό και φιλοσοφικό βάθος, καθιστώντας το σημείο αναφοράς για γενιές λογίων, καλλιτεχνών και συλλεκτών.
Η έκδοση της Λυών του 1600, από τους κληρονόμους του Γκιγιόμ Ρουιγέ, είναι μία από τις πληρέστερες και πιο επιμελημένες εκδόσεις της γαλλικής παράδοσης του ύστερου 16ου και του 17ου αιώνα: συγκεντρώνει ολόκληρο το εικονογραφημένο σώμα, τα οριστικά σχόλια του Μινό και τις Notae posteriores. Αντίτυπα με όλες τις ξυλογραφίες και βιβλιοδεσία εποχής, ακόμη κι αν φέρουν τα συνήθη ελαττώματα του χαρτιού και τις φθορές από σαράκι που χαρακτηρίζουν τη λυωνέζικη παραγωγή αυτών των ετών, αναζητούνται στην αγορά παλαιών βιβλίων και σπάνια εμφανίζονται σε τόσο ευανάγνωστη και δομικά ακέραιη κατάσταση.
Έργο απόλυτης αναφοράς για την ιστορία της εμβληματικής τέχνης, της εικονολογίας και του νομικού-λογοτεχνικού ουμανισμού.
