Anton Kaestner - #481 - M - " Punta del Este #2 ".

02
ημέρες
18
ώρες
54
λεπτά
05
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 8
χωρίς τιμή ασφαλείας
Maurizio Buquicchio
Ειδικός
Επιλεγμένο από Maurizio Buquicchio

Κατέχει μεταπτυχιακό στον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες· έμπειρος επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής.

Εκτίμηση γκαλερί  € 800 - € 1,000
FR
8 €
FR
7 €
FR
6 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 146014 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Περιγραφή από τον πωλητή

Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη ζωγραφιά του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο.
#481 - M - "Punta del Este #2".

Ακρυλική μπογιά σε σπρέι πάνω σε πλακέ plexiglass 3mm (UV-ανθεκτικό).
Αυτή η ζωγραφιά δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο "πολυεπίπεδο" με λαμπερή απόδοση "glossy" κοντά στην εφαρμογή ρητίνης και μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / εκ 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς πλαίσιο.

Αυτό το έργο παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, κωδικός 34 520 καπλαμά Οξιά Λευκή (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά τη μεταφορά για επιπλέον κόστος 90€ΤΤC.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

Βιογραφικό

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και την πολιτισμική πλουτότητα της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για ό,τι αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, experimenting με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3 — πάντα αισθανόμουν ότι οι μεγάλες εικόνες έρχονται κατευθείαν πάνω σου, κυρίαρχες και επιβλητικές, ενώ τα μικρά έργα μπορούν να εμπνεύσουν πολύ περισσότερη αγάπη. Αρχικά με μάλωνε η μη-εικόνα ζωγραφικής και ο αφαιρετικός εξπρεσιανισμός.
Με το πέρασμα του χρόνου, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια κλίση για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν με την εξερεύνησή μου για την ύπαρξη του ανθρώπου και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.

Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε παγκοσμίως — από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν τη ματιά μου, εκθέτοντάς με σε ποικίλες πολιτιστικές επιρροές. wherever πήγαινα, βυθιζόμουν στην τοπική σκηνή τέχνης και συνδιαλεγόμουν με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρξε πάντα μέρος μου, ήρεμη και σιγοβράζουσα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα — ένα τρόπο να σπάσω τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.

Πάντοτε βίωνα μεγάλη ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω με αληθινές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου ελπίζω πάντα να δίνω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική σκοπιά και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.

Το 2023, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόκληρο στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2024, ξεκίνησα την δημόσια καριέρα μου ως καλλιτέχνης και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας κατοικίες σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γερμανία, την Πορτογαλία, το Βέλγιο, την Ιταλία και τις Κάτω Χώρες.

Στο τέλος του 2025, μετακόμισα σε μεγαλύτερο στούντιο σε έναν κενό ιερό ναό στο Λισιέρ, Νορμανδία.

Βιογραφικό Καλλιτέχνη

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστήρες και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εκτενισμένο plexiglass (Perpex), μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια. Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανάδραση ή έλεγχο στη διαδικασία — κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω “τυχαίες πειραματισμούς” - οτιδήποτε πάει για να βραχυκυκλωθεί η λογική! - να καθοδηγεί το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρεπτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αλλά ας είμαστε σαφείς: στις εικόνες μου η τύχη ποτέ δεν παίρνει τις αποφάσεις· το πολύ πολύ η τύχη θέτει τα ερωτήματα• ουσιαστικές “συμπτώσεις” είναι δυνατές μόνο με μεγάλες δυνάμεις πειθαρχίας. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογράφησης είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις “απόλυτες αναγκαιότητες”, δηλαδή ό,τι είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.

Διατηρώ τη μεθόδευσή μου συνειδητά απλή. Ούτε συναισθήματα ούτε θεωρητική αντίληψη, αλλά η εμπειρία του υπάρχοντος. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε ορθολογικοποίηση / πνευματική κατοχή, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών. Η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση για τη “ζωή στην καρδιά της ζωής”, για ό,τι ο Alain Damasio ονομάζει “le vif”. Αν και η νοσταλγία αποτελεί πάντα μέρος του έργου μου, οι ζωγραφιές μου είναι χωρίς αντικείμενο. Όπως όλα τα αντικείμενα, έτσι και αυτά είναι αντικείμενα από μόνα τους. Επομένως, δεν έχουν περιεχόμενο, ούτε νόημα, ούτε σκοπό. Είναι όπως πράγματα, δέντρα, ζώα, άνθρωποι ή μέρες, τα οποία επίσης δεν έχουν λόγο ύπαρξης, τέλος ή σκοπό. Ενώ τα έργα μου άλλοτε ενδέχεται να θυμίζουν τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένουν σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρετικά. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του φιγούρα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτισμα: ζει, αλλάζει, βλέπει. Η αλληλεπίδραση φωτός, χρωμάτων και υφής, ακόμη και των ελλείπων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ “λεπτομέρειες για κοντινή παρατήρηση” - ένα λεπτομέρεια ενός πίνακα είναι ένας ολοκαίνουργιος πίνακας - και “απόσταση για το όλον” θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους ενδοσκοπικές πορείες.

Δεν διεκδικώ να έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διερεύνηση και εξέλιξη. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί σύγκρουση με τα όριά μου, πιέζοντάς με να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περισσότερο τι μπορώ να πετύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες, μια αναζήτηση για ένα χρώμα τόσο τέλειο που να μην έχει ανάγκη από εμάς. Η εποχή του άτυπου έχει μόλις αρχίσει.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Σχετικά με τη συνοχή στην πρακτική μου

Στο τοπίο της σύγχρονης τέχνης, όπου το περιεχόμενο και η μορφή έχουν ίση βαρύτητα, επιδιώκω να δημιουργώ έργα που ορίζονται όχι από την προβολή, αλλά από την παρουσία. Οι ζωγραφιές μου — λαμπερά πεδία χρωμάτων και φωτός μέσα στο plexiglass — είναι τα ήσυχα αποτελέσματα μιας μακράς και μεθοδικής έρευνας. Για μένα, ο αληθινός προσανατολισμός είναι λιγότερο το τελικό εικόνα από τον ήσυχο διάλογο σκέψης και διαδικασίας που του επιτρέπει να εμφανιστεί.

Αυτή η πρακτική στηρίζεται σε τρεις ευθυγραμμισμένες προθέσεις.

Η πρώτη είναι Αποχώρηση από Επιβαλλόμενου Νοήματος. Περιγράφοντας τα έργα ως “χωρίς αντικείμενο” και με τα χαρακτηριστικά ότι έχουν “ούτε περιεχόμενο, ούτε νόημα, ούτε αίσθηση”, ελπίζω να χαλαρώσω απαλά την προσδοκία αφήγησης. Είναι μια πρόσκληση να απομακρυνθούμε από την αποκωδικοποίηση και προς μια πιο άμεση μορφή ματιάς.

Αυτή οδηγεί στη δεύτερη πρόθεση: Πρωταρχία της Βιωματικής Εμπειρίας. Στον ανοιχτό αυτό χώρο, προσπαθώ να τοποθετήσω αυτό που θεωρώ ως μια “εμπειρία ύπαρξης.” Το έργο γίνεται λιγότερο αντικείμενο προς ερμηνεία και περισσότερο ένα ήσυχο γεγονός προς αίσθηση — διαμορφωμένο από μεταβαλλόμενο φως, διαφανείς στρώσεις και τη σ faint ανάκλαση του θεατή που συναντά το βλέμμα του. Γράφω συχνά ότι το κομμάτι “ζει, αλλάζει, βλέπει.”

Το τρίτο είναι εκεί όπου η ιδέα συναντά το χέρι: Διαδικασία ως Ενσωματωμένη Σκέψη. Ζωγραφική στην ανάποδη πλευρά του plexiglass, εργασία χωρίς οπτική ανάδραση, αποτελεί μια φυσική πρακτική του να απελευθερωθείς. Είναι μια συνειδητή απελευθέρωση του ελέγχου στην πράξη της δημιουργίας. Θέτω συνθήκες, αλλά παραδίδω το αποτέλεσμα, επιτρέποντας στη ζωγραφική να γίνει αυτό που αποκαλώ ένα ανεξάρτητο “αντικείμενο από μόνο του,” πλήρως αποκαλυπτό μόνο όταν ολοκληρωθεί. Είναι ένας σιωπηρός παράλληλος της φωτογραφικής ανάπτυξης — μια υπομονετική αναμονή για το τι έρχεται “εδώ και τώρα.”

Κρατώντας αυτές τις προθέσεις υπάρχουν λίγα ήπια παράδοξα που στηρίζουν το έργο:

Πιθανότητα και Αποδέσμευση
Μιλάω για “ερμηνεύσιμες συμπτώσεις”, αλλά είναι δυνατές μόνο εντός προσεκτικών ορίων. Η τύχη είναι ευπρόσδεκτος επισκέπτης, αλλά η δομή χτίζεται με φροντίδα.

Επικοινωνία Χωρίς Μήνυμα
Ελπίζω να «εμβάλλω κάτι» μέσα από τα έργα που αποκαλώ άστοχα. Ίσως αυτό που μοιράζομαι δεν είναι μια δήλωση, αλλά μια κατάσταση — μια υφή φωτός, μια ήπια παρουσία, μια αισθητή ησυχία.

Νοσταλγία για το Παρόν
Μια απαλή νοσταλγία παραμένει στην εργασία, αλλά προσανατολίζεται περίεργα στο παρόν: μια επιθυμία για τις “αδιανόητες αναγκαιότητες” που βρίσκονται στη “σιωπή και το φως” — μια επιθυμία για καθαρή παρουσία που η ίδια η εργασία προσφέρει ήρεμα.

Κόπος και Αβίαστη Κίνηση
Η διαδικασία απαιτεί σταθερή προσοχή, αλλά στοχεύει σε ένα αποτέλεσμα που αισθάνεται αυτοδύναμο, σαν να προήλθε από μόνο του. Με γοητεύει ό,τι φαίνεται απόλυτα αναπόφευκτο.
Σ’ αυτό το πνεύμα, θεωρώ ότι “η εποχή του άτυπου μόλις έχει αρχίσει”. Η πρακτική μου χρωστά την έμπνευσή της στο πνεύμα του Art Informel, αν και ίσως με λιγότερο άγχος και περισσότερη ηρεμία — μια α informal κατάσταση όπου η τύχη δεν είναι ρήγμα, αλλά σιωπηλός συνεργάτης.

Στην καρδιά της βρίσκεται μια αναζήτηση για το “le vif” — τον ζωντανό πυρήνα. Το έργο στρέφεται προς την άμεση εμπειρία αντί για την πνευματικοποίηση. Το μέτριο το μέγεθος που συνήθως επιλέγω έχει σκοπό να ενθαρρύνει την οικειότητα, όχι το θέαμα.
Στο τέλος, αυτό είναι απλώς ο δρόμος ενός καλλιτέχνη. Η βιογραφία μου, η διαδικασία μου και οι σκέψεις μου δεν είναι χωριστά νήματα, αλλά τμήματα μιας ενιαίας επιδίωξης. Διαπίστωσα ότι μια πρακτική που βασίζεται σε ήσυχες αντίφάσεις δεν χρειάζεται να είναι εύθραυστη. Μέσω πειθαρχίας και καθαρότητας, τέτοιες τεταμένες καταστάσεις μπορούν να γίνουν, πιστεύω, πηγή ανθεκτικότητας.

Anton Kaestner

Ιστορία πωλητή

Το 27ROADS αντιπροσωπεύει τον καλλιτέχνη Anton Kaestner.
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη ζωγραφιά του Anton Kaestner, απευθείας από το εργαστήριο.
#481 - M - "Punta del Este #2".

Ακρυλική μπογιά σε σπρέι πάνω σε πλακέ plexiglass 3mm (UV-ανθεκτικό).
Αυτή η ζωγραφιά δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο "πολυεπίπεδο" με λαμπερή απόδοση "glossy" κοντά στην εφαρμογή ρητίνης και μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 17,3 * 12,6 * 0,12 / εκ 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς πλαίσιο.

Αυτό το έργο παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, κωδικός 34 520 καπλαμά Οξιά Λευκή (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά τη μεταφορά για επιπλέον κόστος 90€ΤΤC.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

Βιογραφικό

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και την πολιτισμική πλουτότητα της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για ό,τι αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, experimenting με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3 — πάντα αισθανόμουν ότι οι μεγάλες εικόνες έρχονται κατευθείαν πάνω σου, κυρίαρχες και επιβλητικές, ενώ τα μικρά έργα μπορούν να εμπνεύσουν πολύ περισσότερη αγάπη. Αρχικά με μάλωνε η μη-εικόνα ζωγραφικής και ο αφαιρετικός εξπρεσιανισμός.
Με το πέρασμα του χρόνου, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια κλίση για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν με την εξερεύνησή μου για την ύπαρξη του ανθρώπου και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.

Ωστόσο, ο δρόμος προς το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με ταξίδεψε παγκοσμίως — από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτεραν τη ματιά μου, εκθέτοντάς με σε ποικίλες πολιτιστικές επιρροές. wherever πήγαινα, βυθιζόμουν στην τοπική σκηνή τέχνης και συνδιαλεγόμουν με την δημιουργική ενέργεια του κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρξε πάντα μέρος μου, ήρεμη και σιγοβράζουσα κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα — ένα τρόπο να σπάσω τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.

Πάντοτε βίωνα μεγάλη ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω με αληθινές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου ελπίζω πάντα να δίνω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική σκοπιά και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.

Το 2023, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόκληρο στην τέχνη μου. Στο τέλος του 2024, ξεκίνησα την δημόσια καριέρα μου ως καλλιτέχνης και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας κατοικίες σε ιδιωτικές συλλογές σε ολόκληρη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γερμανία, την Πορτογαλία, το Βέλγιο, την Ιταλία και τις Κάτω Χώρες.

Στο τέλος του 2025, μετακόμισα σε μεγαλύτερο στούντιο σε έναν κενό ιερό ναό στο Λισιέρ, Νορμανδία.

Βιογραφικό Καλλιτέχνη

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστήρες και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εκτενισμένο plexiglass (Perpex), μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια. Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανάδραση ή έλεγχο στη διαδικασία — κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω “τυχαίες πειραματισμούς” - οτιδήποτε πάει για να βραχυκυκλωθεί η λογική! - να καθοδηγεί το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρεπτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αλλά ας είμαστε σαφείς: στις εικόνες μου η τύχη ποτέ δεν παίρνει τις αποφάσεις· το πολύ πολύ η τύχη θέτει τα ερωτήματα• ουσιαστικές “συμπτώσεις” είναι δυνατές μόνο με μεγάλες δυνάμεις πειθαρχίας. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογράφησης είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια “ασκητική” ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω τις “απόλυτες αναγκαιότητες”, δηλαδή ό,τι είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.

Διατηρώ τη μεθόδευσή μου συνειδητά απλή. Ούτε συναισθήματα ούτε θεωρητική αντίληψη, αλλά η εμπειρία του υπάρχοντος. Ούτε γρήγορη κατανάλωση ούτε ορθολογικοποίηση / πνευματική κατοχή, αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών. Η τέχνη μου αποτελεί αναζήτηση για τη “ζωή στην καρδιά της ζωής”, για ό,τι ο Alain Damasio ονομάζει “le vif”. Αν και η νοσταλγία αποτελεί πάντα μέρος του έργου μου, οι ζωγραφιές μου είναι χωρίς αντικείμενο. Όπως όλα τα αντικείμενα, έτσι και αυτά είναι αντικείμενα από μόνα τους. Επομένως, δεν έχουν περιεχόμενο, ούτε νόημα, ούτε σκοπό. Είναι όπως πράγματα, δέντρα, ζώα, άνθρωποι ή μέρες, τα οποία επίσης δεν έχουν λόγο ύπαρξης, τέλος ή σκοπό. Ενώ τα έργα μου άλλοτε ενδέχεται να θυμίζουν τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένουν σχεδόν εξ ολοκλήρου αφαιρετικά. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του φιγούρα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτισμα: ζει, αλλάζει, βλέπει. Η αλληλεπίδραση φωτός, χρωμάτων και υφής, ακόμη και των ελλείπων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ “λεπτομέρειες για κοντινή παρατήρηση” - ένα λεπτομέρεια ενός πίνακα είναι ένας ολοκαίνουργιος πίνακας - και “απόσταση για το όλον” θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους ενδοσκοπικές πορείες.

Δεν διεκδικώ να έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διερεύνηση και εξέλιξη. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί σύγκρουση με τα όριά μου, πιέζοντάς με να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περισσότερο τι μπορώ να πετύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες, μια αναζήτηση για ένα χρώμα τόσο τέλειο που να μην έχει ανάγκη από εμάς. Η εποχή του άτυπου έχει μόλις αρχίσει.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Σχετικά με τη συνοχή στην πρακτική μου

Στο τοπίο της σύγχρονης τέχνης, όπου το περιεχόμενο και η μορφή έχουν ίση βαρύτητα, επιδιώκω να δημιουργώ έργα που ορίζονται όχι από την προβολή, αλλά από την παρουσία. Οι ζωγραφιές μου — λαμπερά πεδία χρωμάτων και φωτός μέσα στο plexiglass — είναι τα ήσυχα αποτελέσματα μιας μακράς και μεθοδικής έρευνας. Για μένα, ο αληθινός προσανατολισμός είναι λιγότερο το τελικό εικόνα από τον ήσυχο διάλογο σκέψης και διαδικασίας που του επιτρέπει να εμφανιστεί.

Αυτή η πρακτική στηρίζεται σε τρεις ευθυγραμμισμένες προθέσεις.

Η πρώτη είναι Αποχώρηση από Επιβαλλόμενου Νοήματος. Περιγράφοντας τα έργα ως “χωρίς αντικείμενο” και με τα χαρακτηριστικά ότι έχουν “ούτε περιεχόμενο, ούτε νόημα, ούτε αίσθηση”, ελπίζω να χαλαρώσω απαλά την προσδοκία αφήγησης. Είναι μια πρόσκληση να απομακρυνθούμε από την αποκωδικοποίηση και προς μια πιο άμεση μορφή ματιάς.

Αυτή οδηγεί στη δεύτερη πρόθεση: Πρωταρχία της Βιωματικής Εμπειρίας. Στον ανοιχτό αυτό χώρο, προσπαθώ να τοποθετήσω αυτό που θεωρώ ως μια “εμπειρία ύπαρξης.” Το έργο γίνεται λιγότερο αντικείμενο προς ερμηνεία και περισσότερο ένα ήσυχο γεγονός προς αίσθηση — διαμορφωμένο από μεταβαλλόμενο φως, διαφανείς στρώσεις και τη σ faint ανάκλαση του θεατή που συναντά το βλέμμα του. Γράφω συχνά ότι το κομμάτι “ζει, αλλάζει, βλέπει.”

Το τρίτο είναι εκεί όπου η ιδέα συναντά το χέρι: Διαδικασία ως Ενσωματωμένη Σκέψη. Ζωγραφική στην ανάποδη πλευρά του plexiglass, εργασία χωρίς οπτική ανάδραση, αποτελεί μια φυσική πρακτική του να απελευθερωθείς. Είναι μια συνειδητή απελευθέρωση του ελέγχου στην πράξη της δημιουργίας. Θέτω συνθήκες, αλλά παραδίδω το αποτέλεσμα, επιτρέποντας στη ζωγραφική να γίνει αυτό που αποκαλώ ένα ανεξάρτητο “αντικείμενο από μόνο του,” πλήρως αποκαλυπτό μόνο όταν ολοκληρωθεί. Είναι ένας σιωπηρός παράλληλος της φωτογραφικής ανάπτυξης — μια υπομονετική αναμονή για το τι έρχεται “εδώ και τώρα.”

Κρατώντας αυτές τις προθέσεις υπάρχουν λίγα ήπια παράδοξα που στηρίζουν το έργο:

Πιθανότητα και Αποδέσμευση
Μιλάω για “ερμηνεύσιμες συμπτώσεις”, αλλά είναι δυνατές μόνο εντός προσεκτικών ορίων. Η τύχη είναι ευπρόσδεκτος επισκέπτης, αλλά η δομή χτίζεται με φροντίδα.

Επικοινωνία Χωρίς Μήνυμα
Ελπίζω να «εμβάλλω κάτι» μέσα από τα έργα που αποκαλώ άστοχα. Ίσως αυτό που μοιράζομαι δεν είναι μια δήλωση, αλλά μια κατάσταση — μια υφή φωτός, μια ήπια παρουσία, μια αισθητή ησυχία.

Νοσταλγία για το Παρόν
Μια απαλή νοσταλγία παραμένει στην εργασία, αλλά προσανατολίζεται περίεργα στο παρόν: μια επιθυμία για τις “αδιανόητες αναγκαιότητες” που βρίσκονται στη “σιωπή και το φως” — μια επιθυμία για καθαρή παρουσία που η ίδια η εργασία προσφέρει ήρεμα.

Κόπος και Αβίαστη Κίνηση
Η διαδικασία απαιτεί σταθερή προσοχή, αλλά στοχεύει σε ένα αποτέλεσμα που αισθάνεται αυτοδύναμο, σαν να προήλθε από μόνο του. Με γοητεύει ό,τι φαίνεται απόλυτα αναπόφευκτο.
Σ’ αυτό το πνεύμα, θεωρώ ότι “η εποχή του άτυπου μόλις έχει αρχίσει”. Η πρακτική μου χρωστά την έμπνευσή της στο πνεύμα του Art Informel, αν και ίσως με λιγότερο άγχος και περισσότερη ηρεμία — μια α informal κατάσταση όπου η τύχη δεν είναι ρήγμα, αλλά σιωπηλός συνεργάτης.

Στην καρδιά της βρίσκεται μια αναζήτηση για το “le vif” — τον ζωντανό πυρήνα. Το έργο στρέφεται προς την άμεση εμπειρία αντί για την πνευματικοποίηση. Το μέτριο το μέγεθος που συνήθως επιλέγω έχει σκοπό να ενθαρρύνει την οικειότητα, όχι το θέαμα.
Στο τέλος, αυτό είναι απλώς ο δρόμος ενός καλλιτέχνη. Η βιογραφία μου, η διαδικασία μου και οι σκέψεις μου δεν είναι χωριστά νήματα, αλλά τμήματα μιας ενιαίας επιδίωξης. Διαπίστωσα ότι μια πρακτική που βασίζεται σε ήσυχες αντίφάσεις δεν χρειάζεται να είναι εύθραυστη. Μέσω πειθαρχίας και καθαρότητας, τέτοιες τεταμένες καταστάσεις μπορούν να γίνουν, πιστεύω, πηγή ανθεκτικότητας.

Anton Kaestner

Ιστορία πωλητή

Το 27ROADS αντιπροσωπεύει τον καλλιτέχνη Anton Kaestner.
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓαλλίαΕπαληθεύτηκε
482
Πουλημένα αντικείμενα
100%
protop

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​