Anton Kaestner - #486 - M - " Paysage #2 ".

02
ημέρες
19
ώρες
11
λεπτά
03
δευτερόλεπτα
Τρέχουσα προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Maurizio Buquicchio
Ειδικός
Επιλεγμένο από Maurizio Buquicchio

Κατέχει μεταπτυχιακό στον κινηματογράφο και τις εικαστικές τέχνες· έμπειρος επιμελητής, συγγραφέας και ερευνητής.

Εκτίμηση γκαλερί  € 800 - € 1,000
AE
1 €

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 146014 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Περιγραφή από τον πωλητή

Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπους πίνακας του Anton Kaestner, άμεσα από το εργαστήριο.
#486 - M - "Τοπίο #2".

Ακρυλικά σε σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί αντίγραφο. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο "πολυεπίπεδο" με λαμπερή απόδοση "glossy", κοντά στην εφαρμογή ενός ρητινώδους επιφάνειας, που είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Inch 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς πλαίσιο.

Αυτός ο πίνακας προσφέρεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 520 ειναι κατεργαμένος με καρυδιά λευκή (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστώμενος και διαθέσιμο κατά την αποστολή με επιπλέον χρέωση 90€ΤΤC.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συντροφεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από την Ελβετία, που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα ήταν αξ valued στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο γι’ αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω με ιδιωτικά μαθήματα, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3 - πάντα αισθανόμουν ότι οι μεγάλες εικόνες έρχονται κατευθείαν πάνω σου, κυρίαρχες και επιβλητικές, ενώ τα μικρά έργα μπορούν να εμπνεύσουν πολύ περισσότερη αγάπη. Αρχικά ελκύθηκα από την μη-εικονογραφική ζωγραφική και τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό.
Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς τα συντονίζω με την εξερεύνηση της ύπαρξης του ανθρώπου και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.

Ωστόσο, ο δρόμος για πραγματικά να γίνεις καλλιτέχνης δεν ήτανε άμεσος.

Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου επεκτείναν την οπτική μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Παντού που πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά σκηνικά και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, αθόρυβα ναβρώνει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής εμπειρίας για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.

Πάντα βρίσκω τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές, και να ζήσω μέσα από γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική προοπτική και να προβληματιστούν για τη δική τους ζωή.

Το 2023, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα ολοκληρωτικά στη ζωγραφική. Ιδρύσα την στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος το 2024, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Ιταλία και Ολλανδία.

Στο τέλος του 2025 μετακόμισα σε μεγαλύτερο στούντιο σε άδειο ιεροκήρυκα στη Λισιέν, της Νορμανδίας.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: Ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στην ανάποδη πλευρά ανακυκλωμένου extrusion plexiglass (Perpex), μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια. Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - οτιδήποτε πάει για διακοπή της λογικής! - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αλλά ας είμαστε σαφείς: στα σχέδιά μου η τύχη ποτέ δεν παίρνει τις αποφάσεις· το πολύ-πολύ, η τύχη θέτει τα ερωτήματα· οι ουσιώδεις «συμπτώσεις» είναι δυνατές μόνο με μεγάλη πειθαρχία. Αυτή η προσέγγιση που εναρμονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ε enrich με στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.

Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά η εμπειρία του being. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «πνευματική κατοχή», αλλά ευρύτητα της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για τη «ζωή στη μαύρη καρδιά της ζωής», για ό,τι ο Alain Damasio αποκαλεί «le vif». Παρόλο που η νοσταλγία πάντα υπήρχε στο έργο μου, οι ζωγραφιές μου είναι χωρίς αντικείμενο. Όπως όλα τα αντικείμενα, έτσι και αυτά είναι αντικείμενα αυτού που είναι από μόνα τους. Συνεπώς δεν έχουν περιεχόμενο, ούτε νόημα, ούτε σκοπό. Όπως πράγματα, δέντρα, ζώα, άνθρωποι ή ημέρες, που επίσης δεν έχουν λόγο ύπαρξης, τέλος ή σκοπό. Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να υπαινίσσεται τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα ενός stained glass, παραμένει σχεδόν εντελώς αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στη ζωγραφική μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει. Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπόντων στοιχείων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο συνδυασμός μεταξύ «λεπτομερειών για το εγγύς» - ένα λεπτομέρεια πίνακα είναι ένα τελείως νέο έργο - και «απόσταση για το σύνολο», θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφείς ταξίδια.

Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλά, βρίσκω ικανοποίηση στην συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια συνάντηση με τα όρια μου, που με ωθεί να τελειοποιήσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες, μια αναζήτηση για ένα χρώμα τόσο τέλειο που δεν έχει ανάγκη από εμάς. Η εποχή του αδιαφορίας μόλις άρχισε.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Σχετικά με τη συνοχή στην πρακτική μου

Στον χώρο της σύγχρονης τέχνης, όπου η έννοια και η μορφή έχουν εξίσου βαρύτητα, επιδιώκω να δημιουργώ έργα που ορίζονται όχι από την προβεβλημένη θέση αλλά από την παρουσία. Οι ζωγραφιές μου — λαμπερά πεδία χρωμάτων και φωτός μέσα σε Plexiglas — είναι τα ήσυχα αποτελέσματα μιας μακράς και συνειδητής διερεύνησης. Για μένα, το πραγματικό κέντρο της προσοχής δεν είναι η τελική εικόνα αλλά η ήρεμη αλληλεπίδραση σκέψης και διαδικασίας που της επιτρέπει να προκύψει.

Αυτή η πρακτική στηρίζεται σε τρεις ευθυγραμμισμένες προθέσεις.

Η πρώτη είναι η Απόσυρση από Επιβαλλόμενη Σημασία. Περιγράφοντας τα έργα ως «χωρίς αντικείμενο» και έχοντας «ούτε περιεχόμενο, ούτε νόημα, ούτε αίσθηση», ελπίζω να χαλαρώσω ευαίσθητα την προσδοκία για αφήγηση. Είναι μια πρόσκληση να απομακρυνθούμε από την κωδικοποίηση και προς μια πιο άμεση μορφή παρατήρησης.

Αυτό οδηγεί στη δεύτερη πρόθεση: η Πρωταρχία της Ζωής Εμπειρίας. Μέσα σε αυτόν τον ανοιχτό χώρο, προσπαθώ να τοποθετήσω αυτό που θεωρώ «εμπειρία ύπαρξης». Το έργο γίνεται λιγότερο αντικείμενο προς ερμηνεία και περισσότερο σιωπηλό γεγονός προς αίσθηση — διαμορφωμένο από μεταβαλλόμενο φως, διαφανείς στρώσεις και τη δια faint ανάκλαση του θεατή που συναντά το δικό του βλέμμα. Όπως συχνά σημειώνω, το κομμάτι «ζει, αλλάζει, βλέπει.»

Το τρίτο είναι εκεί όπου η ιδέα συναντά το χέρι: Διαδικασία ως Ενσαρκωμένη Σκέψη. Ζωγραφική στην ανάποδη πλευρά του Plexiglas, δουλεύοντας χωρίς οπτικά σχόλια, είναι μια φυσική πρακτική απελευθέρωσης. Είναι μια συνειδητή απελευθέρωση του ελέγχου στη διεργασία της δημιουργίας. Θέτω συνθήκες, αλλά παραδίδω το αποτέλεσμα, επιτρέποντας στο έργο να γίνει ό,τι αποκαλώ ένα ανεξάρτητο «αντικείμενο του εαυτού του», πλήρως αποκαλυπτό μόνο όταν ολοκληρωθεί. Είναι ένα σιωπηλό παράλληλο της φωτογραφικής ανάπτυξης — ένας υπομονετικός αναμονή για το τι έρχεται «εδώ και τώρα.»

Κρατώντας αυτές τις προθέσεις υπάρχουν μερικά μαλακά παραδοξά που υπερασπίζουν το έργο:

Τύχη και πειθαρχία
Μιλώ για «σημαντικές «συμπτώσεις»», αλλά αυτές είναι δυνατές μόνο εντός προσεκτικών ορίων. Η τύχη είναι ευπρόσδεκτη καλεσμένη, αλλά η δομή χτίζεται με φροντίδα.

Επικοινωνία Χωρίς Μήνυμα
Ελπίζω να «μεταδώσω κάτι» μέσα από έργα που καλώ ανούσια. Ίσως αυτό που μοιράζεται είναι όχι μια δήλωση, αλλά μια κατάσταση — μια υφή φωτός, μια ήσυχη παρουσία, μια αισθητή ηρεμία.

Νοσταλγία για το Παρόν
Μια απαλή νοσταλγία υφέρπει στο έργο, αλλά στοχεύει απο περίεργο προς το τώρα: μια επιθυμία για τις «αναπόφευκτες αναγκαιότητες» που βρίσκονται στην «σιωπή και το φως» — μια ευχή για καθαρή παρουσία που το ίδιο το έργο προσφέρει ήρεμα.

Κόπος και Αβίαστη Απόδοση
Η διαδικασία απαιτεί σταθερή προσοχή, αλλά στοχεύει σε αποτέλεσμα που αισθάνεται αυτόνομο, σαν να «αναπτύχθηκε από μόνο του.» Με προσελκύει ό,τι φαίνεται απόλυτα αναπόφευκτο.
Με αυτό το πνεύμα, έχω φτάσει να πιστεύω ότι «η εποχή του αδιαφόρου μόλις άρχισε.» Η πρακτική μου χρωστάται στο πνεύμα του Art Informel, αν και ίσως με λιγότερη αγωνία και περισσότερο ηρεμία — μια αδιαφορία όπου η τύχη δεν είναι ρήξη, αλλά ήσυχος συνεργάτης.

Στην καρδιά της βρίσκεται μια αναζήτηση για το «le vif» — τον ζωντανό πυρήνα. Το έργο κλίνει προς την άμεση εμπειρία παρά προς την νοηματοδότηση. Η μεσαία κλίμακα που επιλέγω συχνά έχει στόχο την ενσυναίσθηση, όχι το θέαμα.
Τελικά, αυτό είναι απλώς ένα μονοπάτι ενός καλλιτέχνη. Η βιογραφία μου, η διαδικασία και οι σκέψεις μου δεν είναι χωριστές κλωστές, αλλά μέρη μιας ενιαίας αναζήτησης. Διαπίστωσα ότι μια πρακτική που στηρίζεται σε ήσυχες αντιφάσεις δεν πρέπει να είναι εύθραυστη. Μέσω της πειθαρχίας και της διαύγειας, αυτές οι εντάσεις μπορούν να γίνουν, πιστεύω, πηγή αντοχής.

Anton Kaestner

Ιστορία πωλητή

Το 27ROADS αντιπροσωπεύει τον καλλιτέχνη Anton Kaestner.
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπους πίνακας του Anton Kaestner, άμεσα από το εργαστήριο.
#486 - M - "Τοπίο #2".

Ακρυλικά σε σπρέι σε πλάκα Plexiglas 3mm (αντι-UV).
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί αντίγραφο. Πρόκειται για ένα πρωτότυπο έργο "πολυεπίπεδο" με λαμπερή απόδοση "glossy", κοντά στην εφαρμογή ενός ρητινώδους επιφάνειας, που είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Inch 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm χωρίς πλαίσιο.

Αυτός ο πίνακας προσφέρεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 520 ειναι κατεργαμένος με καρυδιά λευκή (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστώμενος και διαθέσιμο κατά την αποστολή με επιπλέον χρέωση 90€ΤΤC.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συντροφεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από την Ελβετία, που εδρεύει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα ήταν αξ valued στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο γι’ αυτό που αργότερα θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω με ιδιωτικά μαθήματα, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά A3 - πάντα αισθανόμουν ότι οι μεγάλες εικόνες έρχονται κατευθείαν πάνω σου, κυρίαρχες και επιβλητικές, ενώ τα μικρά έργα μπορούν να εμπνεύσουν πολύ περισσότερη αγάπη. Αρχικά ελκύθηκα από την μη-εικονογραφική ζωγραφική και τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό.
Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς τα συντονίζω με την εξερεύνηση της ύπαρξης του ανθρώπου και των βαθύτερων αληθειών της φύσης και της ζωής.

Ωστόσο, ο δρόμος για πραγματικά να γίνεις καλλιτέχνης δεν ήτανε άμεσος.

Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου επεκτείναν την οπτική μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Παντού που πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά καλλιτεχνικά σκηνικά και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, αθόρυβα ναβρώνει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής εμπειρίας για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.

Πάντα βρίσκω τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές, και να ζήσω μέσα από γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή επαφή με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική προοπτική και να προβληματιστούν για τη δική τους ζωή.

Το 2023, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα ολοκληρωτικά στη ζωγραφική. Ιδρύσα την στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος το 2024, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, κυρίως στη Γερμανία, Πορτογαλία, Βέλγιο, Ιταλία και Ολλανδία.

Στο τέλος του 2025 μετακόμισα σε μεγαλύτερο στούντιο σε άδειο ιεροκήρυκα στη Λισιέν, της Νορμανδίας.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: Ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στην ανάποδη πλευρά ανακυκλωμένου extrusion plexiglass (Perpex), μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια. Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω “τυχαία πειράματα” - οτιδήποτε πάει για διακοπή της λογικής! - να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα καθρέπτισμα που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αλλά ας είμαστε σαφείς: στα σχέδιά μου η τύχη ποτέ δεν παίρνει τις αποφάσεις· το πολύ-πολύ, η τύχη θέτει τα ερωτήματα· οι ουσιώδεις «συμπτώσεις» είναι δυνατές μόνο με μεγάλη πειθαρχία. Αυτή η προσέγγιση που εναρμονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ε enrich με στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «αναπόφευκτες αναγκαιότητες», δηλαδή αυτά που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.

Διατηρώ τη προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά η εμπειρία του being. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «πνευματική κατοχή», αλλά ευρύτητα της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της· η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για τη «ζωή στη μαύρη καρδιά της ζωής», για ό,τι ο Alain Damasio αποκαλεί «le vif». Παρόλο που η νοσταλγία πάντα υπήρχε στο έργο μου, οι ζωγραφιές μου είναι χωρίς αντικείμενο. Όπως όλα τα αντικείμενα, έτσι και αυτά είναι αντικείμενα αυτού που είναι από μόνα τους. Συνεπώς δεν έχουν περιεχόμενο, ούτε νόημα, ούτε σκοπό. Όπως πράγματα, δέντρα, ζώα, άνθρωποι ή ημέρες, που επίσης δεν έχουν λόγο ύπαρξης, τέλος ή σκοπό. Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να υπαινίσσεται τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα ενός stained glass, παραμένει σχεδόν εντελώς αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στη ζωγραφική μια λαμπερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει. Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπόντων στοιχείων, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο συνδυασμός μεταξύ «λεπτομερειών για το εγγύς» - ένα λεπτομέρεια πίνακα είναι ένα τελείως νέο έργο - και «απόσταση για το σύνολο», θα παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφείς ταξίδια.

Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλά, βρίσκω ικανοποίηση στην συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια συνάντηση με τα όρια μου, που με ωθεί να τελειοποιήσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσει ουσιαστικές συνομιλίες, μια αναζήτηση για ένα χρώμα τόσο τέλειο που δεν έχει ανάγκη από εμάς. Η εποχή του αδιαφορίας μόλις άρχισε.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Σχετικά με τη συνοχή στην πρακτική μου

Στον χώρο της σύγχρονης τέχνης, όπου η έννοια και η μορφή έχουν εξίσου βαρύτητα, επιδιώκω να δημιουργώ έργα που ορίζονται όχι από την προβεβλημένη θέση αλλά από την παρουσία. Οι ζωγραφιές μου — λαμπερά πεδία χρωμάτων και φωτός μέσα σε Plexiglas — είναι τα ήσυχα αποτελέσματα μιας μακράς και συνειδητής διερεύνησης. Για μένα, το πραγματικό κέντρο της προσοχής δεν είναι η τελική εικόνα αλλά η ήρεμη αλληλεπίδραση σκέψης και διαδικασίας που της επιτρέπει να προκύψει.

Αυτή η πρακτική στηρίζεται σε τρεις ευθυγραμμισμένες προθέσεις.

Η πρώτη είναι η Απόσυρση από Επιβαλλόμενη Σημασία. Περιγράφοντας τα έργα ως «χωρίς αντικείμενο» και έχοντας «ούτε περιεχόμενο, ούτε νόημα, ούτε αίσθηση», ελπίζω να χαλαρώσω ευαίσθητα την προσδοκία για αφήγηση. Είναι μια πρόσκληση να απομακρυνθούμε από την κωδικοποίηση και προς μια πιο άμεση μορφή παρατήρησης.

Αυτό οδηγεί στη δεύτερη πρόθεση: η Πρωταρχία της Ζωής Εμπειρίας. Μέσα σε αυτόν τον ανοιχτό χώρο, προσπαθώ να τοποθετήσω αυτό που θεωρώ «εμπειρία ύπαρξης». Το έργο γίνεται λιγότερο αντικείμενο προς ερμηνεία και περισσότερο σιωπηλό γεγονός προς αίσθηση — διαμορφωμένο από μεταβαλλόμενο φως, διαφανείς στρώσεις και τη δια faint ανάκλαση του θεατή που συναντά το δικό του βλέμμα. Όπως συχνά σημειώνω, το κομμάτι «ζει, αλλάζει, βλέπει.»

Το τρίτο είναι εκεί όπου η ιδέα συναντά το χέρι: Διαδικασία ως Ενσαρκωμένη Σκέψη. Ζωγραφική στην ανάποδη πλευρά του Plexiglas, δουλεύοντας χωρίς οπτικά σχόλια, είναι μια φυσική πρακτική απελευθέρωσης. Είναι μια συνειδητή απελευθέρωση του ελέγχου στη διεργασία της δημιουργίας. Θέτω συνθήκες, αλλά παραδίδω το αποτέλεσμα, επιτρέποντας στο έργο να γίνει ό,τι αποκαλώ ένα ανεξάρτητο «αντικείμενο του εαυτού του», πλήρως αποκαλυπτό μόνο όταν ολοκληρωθεί. Είναι ένα σιωπηλό παράλληλο της φωτογραφικής ανάπτυξης — ένας υπομονετικός αναμονή για το τι έρχεται «εδώ και τώρα.»

Κρατώντας αυτές τις προθέσεις υπάρχουν μερικά μαλακά παραδοξά που υπερασπίζουν το έργο:

Τύχη και πειθαρχία
Μιλώ για «σημαντικές «συμπτώσεις»», αλλά αυτές είναι δυνατές μόνο εντός προσεκτικών ορίων. Η τύχη είναι ευπρόσδεκτη καλεσμένη, αλλά η δομή χτίζεται με φροντίδα.

Επικοινωνία Χωρίς Μήνυμα
Ελπίζω να «μεταδώσω κάτι» μέσα από έργα που καλώ ανούσια. Ίσως αυτό που μοιράζεται είναι όχι μια δήλωση, αλλά μια κατάσταση — μια υφή φωτός, μια ήσυχη παρουσία, μια αισθητή ηρεμία.

Νοσταλγία για το Παρόν
Μια απαλή νοσταλγία υφέρπει στο έργο, αλλά στοχεύει απο περίεργο προς το τώρα: μια επιθυμία για τις «αναπόφευκτες αναγκαιότητες» που βρίσκονται στην «σιωπή και το φως» — μια ευχή για καθαρή παρουσία που το ίδιο το έργο προσφέρει ήρεμα.

Κόπος και Αβίαστη Απόδοση
Η διαδικασία απαιτεί σταθερή προσοχή, αλλά στοχεύει σε αποτέλεσμα που αισθάνεται αυτόνομο, σαν να «αναπτύχθηκε από μόνο του.» Με προσελκύει ό,τι φαίνεται απόλυτα αναπόφευκτο.
Με αυτό το πνεύμα, έχω φτάσει να πιστεύω ότι «η εποχή του αδιαφόρου μόλις άρχισε.» Η πρακτική μου χρωστάται στο πνεύμα του Art Informel, αν και ίσως με λιγότερη αγωνία και περισσότερο ηρεμία — μια αδιαφορία όπου η τύχη δεν είναι ρήξη, αλλά ήσυχος συνεργάτης.

Στην καρδιά της βρίσκεται μια αναζήτηση για το «le vif» — τον ζωντανό πυρήνα. Το έργο κλίνει προς την άμεση εμπειρία παρά προς την νοηματοδότηση. Η μεσαία κλίμακα που επιλέγω συχνά έχει στόχο την ενσυναίσθηση, όχι το θέαμα.
Τελικά, αυτό είναι απλώς ένα μονοπάτι ενός καλλιτέχνη. Η βιογραφία μου, η διαδικασία και οι σκέψεις μου δεν είναι χωριστές κλωστές, αλλά μέρη μιας ενιαίας αναζήτησης. Διαπίστωσα ότι μια πρακτική που στηρίζεται σε ήσυχες αντιφάσεις δεν πρέπει να είναι εύθραυστη. Μέσω της πειθαρχίας και της διαύγειας, αυτές οι εντάσεις μπορούν να γίνουν, πιστεύω, πηγή αντοχής.

Anton Kaestner

Ιστορία πωλητή

Το 27ROADS αντιπροσωπεύει τον καλλιτέχνη Anton Kaestner.
Μετάφραση από Google Μετάφραση

Λεπτομέρειες

Πωλήθηκε με κορνίζα
Όχι
Πωλείται από
Απευθείας από τον καλλιτέχνη
Έκδοση
Αυθεντικό
Καλλιτέχνης
Anton Kaestner
Τίτλος έργου τέχνης
#486 - M - " Paysage #2 ".
Τεχνική
Ακρυλικό, Σπρέι βαφής
Υπογραφή
Υπογεγραμμένο χειρόγραφα
Χώρα
Γαλλία
Έτος
2026
Χρώμα
Γκρι, Κίτρινο, Καφέ, Μπλε, Πολύχρωμο, Ροζ
Κατάσταση
Άριστη κατάσταση
Height
44 cm
Width
32 cm
Βάρος
0.3 kg
Style
Abstract Expressionism
Περίοδος
2020+
Πωλήθηκε από τον/-ην
Γαλλία
482
Πουλημένα αντικείμενα
100%
protop

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Μοντέρνα και σύγχρονη τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​