(MONTIEL) - "PESQUERO"





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 146014 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ο José Leonardo Montiel García (Montiel) είναι ένας Κουβανός οπτικός καλλιτέχνης, γεννημένος στο Santa Clara, Villa Clara, του οποίου η πορεία έχει εξελιχθεί ανάμεσα στη δημιουργία τέχνης, τη διδασκαλία και την πολιτιστική προώθηση. Προς το παρόν διαμένει στην Ισπανία και αναπτύσσει την πρακτική του.
Η δουλειά του κατασκευάζεται από μια ανοιχτή και πειραματική αντίληψη των εικαστικών τεχνών. Σχέδιο, ζωγραφική, σκulpture, κεραμική, χαράγμα, φωτογραφία, εγκατάσταση και γραφιστική αποτελούν μέρος μιας διεπιστημιοντικής πρακτικής στην οποία τα υλικά, τα αντικείμενα και οι δυνατότητές τους για μεταμόρφωση αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Κατά τη μακρά διαδρομή του, ο Montiel έχει κατανοήσει τη δημιουργία όχι μόνο ως ατομική παραγωγή, αλλά ως μια μορφή σχέσεων με το περιβάλλον και παραγωγής κοινών εμπειριών. Αυτή η αντίληψη έχει ευνοήσει μια στενή σύνδεση ανάμεσα στο καλλιτεχνικό του έργο, τη μόρφωση και τη κοινοτική εργασία.
Η εμπειρία του στη διδασκαλία και η ενασχόλησή του ως προωθητής πολιτισμού έχουν δώσει τόπο σε εργαστήρια, εκθεσιακούς χώρους, πλαστικές δράσεις, ερευνητικά projects και παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους. Από αυτούς τους τομείς έχει εργαστεί στην καλλιτεχνική εκπαίδευση και στη δημιουργία χώρων ικανούς να φέρουν τις εικαστικές τέχνες κοντά σε διαφορετικές κοινότητες, κατανοώντας τον πολιτισμό ως ένα έδαφος συμμετοχής, γνώσης και μεταμόρφωσης.
Αυτή η διάσταση της διαδρομής του απέκτησε ιδιαίτερη σημασία τόσο στην Κούβα όσο και στη Βενεζουέλα, όπου ανέπτυξε καλλιτεχνικά και κοινοτικά εγχειρήματα, παρεμβάσεις σε αστικό περιβάλλον, τοιχογραφίες και προτάσεις γλυπτικής, καθώς και τη συμμετοχή σε πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη δημιουργία και προώθηση νέων χώρων για τις εικαστικές τέχνες.
Ανάμεσα σε αυτές τις εμπειρίες βρίσκεται η δημιουργία και προώθηση, το 2013, της Γκαλερί Τέχνης Armando Reverón, στο κρατίδιο Vargas, Βενεζουέλα, καθώς και η πραγματοποίηση κοινοτικών projects, αστικές τοιχογραφίες και παρεμβάσεις σε διάφορους δημόσιους χώρους.
Παράλληλα, το έργο του έχει συμπεριληφθεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Κούβα, στη Βενεζουέλα και στην Ισπανία. Η πορεία του έχει αναγνωριστεί με διάφορα βραβεία και διακρίσεις, μεταξύ των οποίων τρεις συνεχόμενες νίκες στο «Μεγάλο Εθνικό Βραβείο Αισθητικής Τεχνών» το 2011, 2015 και 2017, το Μεγάλο Βραβείο της Υποτροφίας Reino de este Mundo που προκηρύχθηκε από τη Hermanos Sais AHS το 2017, το Πρώτο Βραβείο του Salón de Pequeño Formato το 2018 και το Βραβείο του 1ου Salón de Paisaje Rural, Urbano y de Marinas Edelson Machado το 2019.
Τα τελευταία χρόνια, η καλλιτεχνική του πρακτική συνεχίζει να εξελίσσεται στην Ισπανία. Το 2023 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική του έκθεση, NEGRO, στη γκαλερί/κρασί-οινοποιείο “VINAURO”, στην πόλη της Γρανάδα. Το 2024 παρουσίασε το προσωπικό έργο NEGRO στο Κέντρο Πολιτισμού “EL TUMBAO” στο Αλικάντε, και το 2025 συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις AJIACO και MANIGUEROS στη γκαλερί “VALBUENA”, El Campello, Αλικάντε. Ομαδική έκθεση “CONVERGENTES”, Galería VEARTE, Αλικάντε, Ισπανία, 2026.
https://www.instagram.com/tarequera/?utm_source=ig_web_button_share_sheet
https://www.vanguardia.cu/cultura/16073-leonardo-montiel-guerrero
https://www.instagram.com/p/DdeD4iAjvBW/
Το έργο "PESQUERO" που έχει διαστάσεις 73 x 100 cm, παρουσιάζει το πλοίο ως αρχιτεκτονική της μνήμης, ένα σώμα κατασκευασμένο για να μετακινείται που φαίνεται να εγκολπώνεται σε έναν αόριστο χρόνο. Η δομή του γερνάει, σημαδεμένη από υφές, φθορές και γήινες αποχρώσεις, μιλά για ό,τι παραμένει μετά το ταξίδι: τα αποτυπώματα του χρόνου, της δουλειάς και της εμπειρίας.
Η αντίθεση ανάμεσα στην ακαμψία του πλοίου και τη σιωπηρή απλότητα του γαλάζιου φόντου παράγει ένα αίσθημα παύσης. Το πλοίο δεν φαίνεται πλέον να προορίζεται μόνο για πλέοντας. Μετατρέπεται σε καταφύγιο, έδαφος και μαρτυρία. Εκεί συνυπάρχουν η ιδέα της αναχώρησης και η πιθανότητα επιστροφής, δύο καταστάσεις βαθιά συνδεδεμένες με την ανθρώπινη εμπειρία της αποχώρησης από έναν τόπο χωρίς πλήρη απόσπασή του.
Η παρουσία του αστέρα στον ορίζοντα ενισχύει αυτή τη συμβολική διάσταση. Μπορεί να είναι φεγγάρι, ήλιος ή απλώς ένα απομακρυσμένο σήμα: ένα σημείο προσανατολισμού έναντι της αβεβαιότητας. Εν τω μεταξύ, οι γραμμές που διατρέχουν το πλοίο χτίζουν έναν τύπο χαρτογραφίας όπου κάθε φθορά φαίνεται να καταγράφει ένα ταξίδι.
Το έργο προτείνει έτσι μια σκέψη για το ταξίδι, την ανήκηση και τη μνήμη. Δεν μιλά μόνο για τη μετακίνηση από έναν τόπο σε άλλον, αλλά γι’ ό,τι κουβαλάμε μαζί μας όταν φεύγουμε. Το πλοίο μετατρέπεται σε μεταφορέα του ατόμου: μια δομή ευάλωτη που διασχίζει τον χρόνο κουβαλώντας τα σημάδια της δικής του ιστορίας.
Το ταξίδι τελειώνει κάπου· η μνήμη πλέει συνεχώς.
Ο José Leonardo Montiel García (Montiel) είναι ένας Κουβανός οπτικός καλλιτέχνης, γεννημένος στο Santa Clara, Villa Clara, του οποίου η πορεία έχει εξελιχθεί ανάμεσα στη δημιουργία τέχνης, τη διδασκαλία και την πολιτιστική προώθηση. Προς το παρόν διαμένει στην Ισπανία και αναπτύσσει την πρακτική του.
Η δουλειά του κατασκευάζεται από μια ανοιχτή και πειραματική αντίληψη των εικαστικών τεχνών. Σχέδιο, ζωγραφική, σκulpture, κεραμική, χαράγμα, φωτογραφία, εγκατάσταση και γραφιστική αποτελούν μέρος μιας διεπιστημιοντικής πρακτικής στην οποία τα υλικά, τα αντικείμενα και οι δυνατότητές τους για μεταμόρφωση αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.
Κατά τη μακρά διαδρομή του, ο Montiel έχει κατανοήσει τη δημιουργία όχι μόνο ως ατομική παραγωγή, αλλά ως μια μορφή σχέσεων με το περιβάλλον και παραγωγής κοινών εμπειριών. Αυτή η αντίληψη έχει ευνοήσει μια στενή σύνδεση ανάμεσα στο καλλιτεχνικό του έργο, τη μόρφωση και τη κοινοτική εργασία.
Η εμπειρία του στη διδασκαλία και η ενασχόλησή του ως προωθητής πολιτισμού έχουν δώσει τόπο σε εργαστήρια, εκθεσιακούς χώρους, πλαστικές δράσεις, ερευνητικά projects και παρεμβάσεις σε δημόσιους χώρους. Από αυτούς τους τομείς έχει εργαστεί στην καλλιτεχνική εκπαίδευση και στη δημιουργία χώρων ικανούς να φέρουν τις εικαστικές τέχνες κοντά σε διαφορετικές κοινότητες, κατανοώντας τον πολιτισμό ως ένα έδαφος συμμετοχής, γνώσης και μεταμόρφωσης.
Αυτή η διάσταση της διαδρομής του απέκτησε ιδιαίτερη σημασία τόσο στην Κούβα όσο και στη Βενεζουέλα, όπου ανέπτυξε καλλιτεχνικά και κοινοτικά εγχειρήματα, παρεμβάσεις σε αστικό περιβάλλον, τοιχογραφίες και προτάσεις γλυπτικής, καθώς και τη συμμετοχή σε πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη δημιουργία και προώθηση νέων χώρων για τις εικαστικές τέχνες.
Ανάμεσα σε αυτές τις εμπειρίες βρίσκεται η δημιουργία και προώθηση, το 2013, της Γκαλερί Τέχνης Armando Reverón, στο κρατίδιο Vargas, Βενεζουέλα, καθώς και η πραγματοποίηση κοινοτικών projects, αστικές τοιχογραφίες και παρεμβάσεις σε διάφορους δημόσιους χώρους.
Παράλληλα, το έργο του έχει συμπεριληφθεί σε ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Κούβα, στη Βενεζουέλα και στην Ισπανία. Η πορεία του έχει αναγνωριστεί με διάφορα βραβεία και διακρίσεις, μεταξύ των οποίων τρεις συνεχόμενες νίκες στο «Μεγάλο Εθνικό Βραβείο Αισθητικής Τεχνών» το 2011, 2015 και 2017, το Μεγάλο Βραβείο της Υποτροφίας Reino de este Mundo που προκηρύχθηκε από τη Hermanos Sais AHS το 2017, το Πρώτο Βραβείο του Salón de Pequeño Formato το 2018 και το Βραβείο του 1ου Salón de Paisaje Rural, Urbano y de Marinas Edelson Machado το 2019.
Τα τελευταία χρόνια, η καλλιτεχνική του πρακτική συνεχίζει να εξελίσσεται στην Ισπανία. Το 2023 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική του έκθεση, NEGRO, στη γκαλερί/κρασί-οινοποιείο “VINAURO”, στην πόλη της Γρανάδα. Το 2024 παρουσίασε το προσωπικό έργο NEGRO στο Κέντρο Πολιτισμού “EL TUMBAO” στο Αλικάντε, και το 2025 συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις AJIACO και MANIGUEROS στη γκαλερί “VALBUENA”, El Campello, Αλικάντε. Ομαδική έκθεση “CONVERGENTES”, Galería VEARTE, Αλικάντε, Ισπανία, 2026.
https://www.instagram.com/tarequera/?utm_source=ig_web_button_share_sheet
https://www.vanguardia.cu/cultura/16073-leonardo-montiel-guerrero
https://www.instagram.com/p/DdeD4iAjvBW/
Το έργο "PESQUERO" που έχει διαστάσεις 73 x 100 cm, παρουσιάζει το πλοίο ως αρχιτεκτονική της μνήμης, ένα σώμα κατασκευασμένο για να μετακινείται που φαίνεται να εγκολπώνεται σε έναν αόριστο χρόνο. Η δομή του γερνάει, σημαδεμένη από υφές, φθορές και γήινες αποχρώσεις, μιλά για ό,τι παραμένει μετά το ταξίδι: τα αποτυπώματα του χρόνου, της δουλειάς και της εμπειρίας.
Η αντίθεση ανάμεσα στην ακαμψία του πλοίου και τη σιωπηρή απλότητα του γαλάζιου φόντου παράγει ένα αίσθημα παύσης. Το πλοίο δεν φαίνεται πλέον να προορίζεται μόνο για πλέοντας. Μετατρέπεται σε καταφύγιο, έδαφος και μαρτυρία. Εκεί συνυπάρχουν η ιδέα της αναχώρησης και η πιθανότητα επιστροφής, δύο καταστάσεις βαθιά συνδεδεμένες με την ανθρώπινη εμπειρία της αποχώρησης από έναν τόπο χωρίς πλήρη απόσπασή του.
Η παρουσία του αστέρα στον ορίζοντα ενισχύει αυτή τη συμβολική διάσταση. Μπορεί να είναι φεγγάρι, ήλιος ή απλώς ένα απομακρυσμένο σήμα: ένα σημείο προσανατολισμού έναντι της αβεβαιότητας. Εν τω μεταξύ, οι γραμμές που διατρέχουν το πλοίο χτίζουν έναν τύπο χαρτογραφίας όπου κάθε φθορά φαίνεται να καταγράφει ένα ταξίδι.
Το έργο προτείνει έτσι μια σκέψη για το ταξίδι, την ανήκηση και τη μνήμη. Δεν μιλά μόνο για τη μετακίνηση από έναν τόπο σε άλλον, αλλά γι’ ό,τι κουβαλάμε μαζί μας όταν φεύγουμε. Το πλοίο μετατρέπεται σε μεταφορέα του ατόμου: μια δομή ευάλωτη που διασχίζει τον χρόνο κουβαλώντας τα σημάδια της δικής του ιστορίας.
Το ταξίδι τελειώνει κάπου· η μνήμη πλέει συνεχώς.

