Georges André Klein(1901-1992) - Propriété à Rouvray






Πτυχιούχος Γαλλίδα πλειοδότρια, εργάστηκε στο τμήμα εκτιμήσεων της Sotheby’s Παρίσι.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145967 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Το υπογεγραμμένο πρωτότυπο ελαιογραφικό έργο Propriété à Rouvray του Georges André Klein είναι ένα γαλλικό τοπίο της περιόδου 1940–1950 και έχει διαστάσεις 81 × 60 εκ.
Περιγραφή από τον πωλητή
Georges André KLEIN(1901-1992)
Ιδιοκτησία στο Rouvray
Σημαντικό έγχρωμο πίνακα σε καμβά.
Διαστάσεις :
- έργο : 81 x 60 εκ.
Προέλευση : Ιδιωτική συλλογή.
Εξαιρετική κατάσταση.
Georges-André Klein είναι ένας ζωγράφος περιοδικού χαρακτήρα ανατολιστικών θεμάτων, που γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1901 στο Παρίσι, μέλος της Εθνικής Εταιρείας Καλών Τεχνών, πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1992 στο Ivry-sur-Seine.
Biographie
Αφού παρακολούθησε τα μαθήματα της Ακαδημίας Julian το 1918, το Atelier Biloul (όπου γνωρίστηκε το 1920 με τον Eugene Dabit) και τη Νεότερη Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών όπου συνδέεται φιλικά με τους καλλιτέχνες που σχηματίζουν την ομάδα των ζωγράφων της ρεαλιστικής ποιητικής, ο Georges-André Klein, ο οποίος διακρίνεται από τον Antoine Bourdelle, καλείται να εργαστεί για επτά χρόνια (1923-1929) με τον γλύπτη τον οποίο θα σχεδιάζει τα μακέτ της μνημείων και θα πατινάρει τα μπρούνζ. Ο λεξικό Bénézit λέει ότι η ζωγραφική του Georges-André Klein επηρεάστηκε πολύ νωρίς από αυτή του «φίλου του Maurice Loutreuil», κάτι που η Lynne Thornton διακονίζει εξηγώντας ότι ο Klein δεν συνάντησε ποτέ στην πραγματικότητα τον Loutreuil, αλλά προσέγγισε το έργο του σε βάθος χάρη σε έναν κοινό φίλο που γνώρισε το 1923, τον ζωγράφο Christian Caillard.
Ωστόσο δεν είναι ληξιλογικά αβάσιμο να υποστηρίξει ότι ο Klein είχε καλά επαφές με τον Loutreuil μεταξύ 1923 και του θανάτου του στις αρχές της τεσσαρακοστής του χρονιάς, τον Ιανουάριο του 1925. Τέσσερις συνεργάτες, ο Eugène Dabit, η Béatrice Appia, ο Christian Caillard και ο Georges-Henri Klein φαίνεται να συνεννοήθηκαν τότε να θαυμάζουν και να επισκέπτονται φιλικά τον δάσκαλο στο Νο 20 της Rue du Pré-Saint-Gervais, δημιουργώντας ακόμα και, ως φόρο τιμής προς τον μεγαλύτερο τους, την Α informal École du Pré-Saint-Gervais. Ο Eugène Dabit κωδικοποιεί αυτές τις αναμνήσεις σε μια νέα νουβέλα, Un bal à Belleville, όπου αναφέρεται, πέρα από το εργαστήριο του Loutreuil, η συνεπής εγγραφή από τις τέσσερις καλλιτέχνες σε ένα φημισμένο μπαρ Belleville, το bar du Télégraphe.
Διεθνής Έκθεση αποικιακή, 1931, πτέρυγα Marocco
Μετά την εντυπωσιακή επίσκεψή του στην Διεθνή Αποικιακή Έκθεση του 1931 ο Georges-André Klein επισκέπτεται το Μαρόκο όπου θα επιστρέψει κάθε επόμενο χειμώνα. Το 1936 φεύγει για ολόκληρη χρονιά στη Μαδαγασκάρη «την οποία διασχίζει με αυτοκίνητο ή με taxi-brousse, ανακαλύπτοντας τα ζωηρά χρώματα που τον είχαν ήδη γοητεύσει στη Βόρεια Αφρική», και από εκεί επισκέπτεται τα νησιά της Réunion και της Μαυρής. Ο Οίκος Χρημάτων της πόλης του Παρισιού που του αποδόθηκε το 1937 διαθέτει ένα ταξίδι, τον στέλνοντας ξανά το 1938 σε ένα ταξίδι που διακόπτεται από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο καλλιτέχνης επιστρέφει ωστόσο στην Αλγερία μεταξύ 1942 και 1945.
Μετά από αρκετές παραμονές στην Κορσική γύρω στο 1950, κυρίως στην Πινό, μετά και επισκέψεις στην Ισπανία και τη Σικελία οι οποίες γίνονται εν μέρει με τον παλιό του φίλο Christian Caillard, ο Georges-André Klein το 1958 επισκέπτεται για δεύτερη φορά στη Μαδαγασκάρη, «ζωγραφίζοντας στο Amboasary παιδιά και γυναίκες γυμνά σε φόντο με μοτίβα φορτωμένα», γνωρίζοντας σε αυτή την πόλη τη Victoire που παντρεύεται το 1966, στο Παρίσι. Το 1968 περνά πέντε μήνες στο Bamako.
«Ζωγράφος του παγκόσμιου τοπίου, δεν υπάρχει είδος το οποίο να μην εξερεύνησε», θα πει ο Jean-Pierre Delarge. Συνθέτοντας, έναν χρόνο μετά το θάνατο του Georges-André Klein που συνέβη το 1992, τον κατάλογο της κληρονομιάς του, οι Dominique Ribeyre και Florence Berton καταλήγουν ότι οι περιπλανήσεις του ζωγράφου τον έκαναν, όπως και ο φίλος του Pierre Bourut, έναν φιλόμουσο συλλέκτη.
Georges André KLEIN(1901-1992)
Ιδιοκτησία στο Rouvray
Σημαντικό έγχρωμο πίνακα σε καμβά.
Διαστάσεις :
- έργο : 81 x 60 εκ.
Προέλευση : Ιδιωτική συλλογή.
Εξαιρετική κατάσταση.
Georges-André Klein είναι ένας ζωγράφος περιοδικού χαρακτήρα ανατολιστικών θεμάτων, που γεννήθηκε στις 28 Δεκεμβρίου 1901 στο Παρίσι, μέλος της Εθνικής Εταιρείας Καλών Τεχνών, πέθανε στις 17 Οκτωβρίου 1992 στο Ivry-sur-Seine.
Biographie
Αφού παρακολούθησε τα μαθήματα της Ακαδημίας Julian το 1918, το Atelier Biloul (όπου γνωρίστηκε το 1920 με τον Eugene Dabit) και τη Νεότερη Εθνική Σχολή Καλών Τεχνών όπου συνδέεται φιλικά με τους καλλιτέχνες που σχηματίζουν την ομάδα των ζωγράφων της ρεαλιστικής ποιητικής, ο Georges-André Klein, ο οποίος διακρίνεται από τον Antoine Bourdelle, καλείται να εργαστεί για επτά χρόνια (1923-1929) με τον γλύπτη τον οποίο θα σχεδιάζει τα μακέτ της μνημείων και θα πατινάρει τα μπρούνζ. Ο λεξικό Bénézit λέει ότι η ζωγραφική του Georges-André Klein επηρεάστηκε πολύ νωρίς από αυτή του «φίλου του Maurice Loutreuil», κάτι που η Lynne Thornton διακονίζει εξηγώντας ότι ο Klein δεν συνάντησε ποτέ στην πραγματικότητα τον Loutreuil, αλλά προσέγγισε το έργο του σε βάθος χάρη σε έναν κοινό φίλο που γνώρισε το 1923, τον ζωγράφο Christian Caillard.
Ωστόσο δεν είναι ληξιλογικά αβάσιμο να υποστηρίξει ότι ο Klein είχε καλά επαφές με τον Loutreuil μεταξύ 1923 και του θανάτου του στις αρχές της τεσσαρακοστής του χρονιάς, τον Ιανουάριο του 1925. Τέσσερις συνεργάτες, ο Eugène Dabit, η Béatrice Appia, ο Christian Caillard και ο Georges-Henri Klein φαίνεται να συνεννοήθηκαν τότε να θαυμάζουν και να επισκέπτονται φιλικά τον δάσκαλο στο Νο 20 της Rue du Pré-Saint-Gervais, δημιουργώντας ακόμα και, ως φόρο τιμής προς τον μεγαλύτερο τους, την Α informal École du Pré-Saint-Gervais. Ο Eugène Dabit κωδικοποιεί αυτές τις αναμνήσεις σε μια νέα νουβέλα, Un bal à Belleville, όπου αναφέρεται, πέρα από το εργαστήριο του Loutreuil, η συνεπής εγγραφή από τις τέσσερις καλλιτέχνες σε ένα φημισμένο μπαρ Belleville, το bar du Télégraphe.
Διεθνής Έκθεση αποικιακή, 1931, πτέρυγα Marocco
Μετά την εντυπωσιακή επίσκεψή του στην Διεθνή Αποικιακή Έκθεση του 1931 ο Georges-André Klein επισκέπτεται το Μαρόκο όπου θα επιστρέψει κάθε επόμενο χειμώνα. Το 1936 φεύγει για ολόκληρη χρονιά στη Μαδαγασκάρη «την οποία διασχίζει με αυτοκίνητο ή με taxi-brousse, ανακαλύπτοντας τα ζωηρά χρώματα που τον είχαν ήδη γοητεύσει στη Βόρεια Αφρική», και από εκεί επισκέπτεται τα νησιά της Réunion και της Μαυρής. Ο Οίκος Χρημάτων της πόλης του Παρισιού που του αποδόθηκε το 1937 διαθέτει ένα ταξίδι, τον στέλνοντας ξανά το 1938 σε ένα ταξίδι που διακόπτεται από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο καλλιτέχνης επιστρέφει ωστόσο στην Αλγερία μεταξύ 1942 και 1945.
Μετά από αρκετές παραμονές στην Κορσική γύρω στο 1950, κυρίως στην Πινό, μετά και επισκέψεις στην Ισπανία και τη Σικελία οι οποίες γίνονται εν μέρει με τον παλιό του φίλο Christian Caillard, ο Georges-André Klein το 1958 επισκέπτεται για δεύτερη φορά στη Μαδαγασκάρη, «ζωγραφίζοντας στο Amboasary παιδιά και γυναίκες γυμνά σε φόντο με μοτίβα φορτωμένα», γνωρίζοντας σε αυτή την πόλη τη Victoire που παντρεύεται το 1966, στο Παρίσι. Το 1968 περνά πέντε μήνες στο Bamako.
«Ζωγράφος του παγκόσμιου τοπίου, δεν υπάρχει είδος το οποίο να μην εξερεύνησε», θα πει ο Jean-Pierre Delarge. Συνθέτοντας, έναν χρόνο μετά το θάνατο του Georges-André Klein που συνέβη το 1992, τον κατάλογο της κληρονομιάς του, οι Dominique Ribeyre και Florence Berton καταλήγουν ότι οι περιπλανήσεις του ζωγράφου τον έκαναν, όπως και ο φίλος του Pierre Bourut, έναν φιλόμουσο συλλέκτη.
