Ιταλική σχολή (XVII) - Spirito Santo, ostensorio






Ειδική στα έργα και σχέδια παλαιών δασκάλων του 17ου αιώνα με εμπειρία σε δημοπρασίες.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145879 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Το «Spirito Santo, ostensorio» είναι ευρωπαϊκό ελαιογραφικό έργο του 19ου αιώνα και πωλείται με κορνίζα.
Περιγραφή από τον πωλητή
Έργο λαδιού σε καμβά κολλημένο σε ξύλινο πάνελ. Το γεγονός ότι ο καμβάς έχει κολληθεί σε κοντραπλακέ (τεχνική που ονομάζεται μαραφούζ ή επικάλυψη σε στήριγμα σκληρό) εξηγεί πλήρως την εξαιρετικά επίπεδη, λεία επιφάνεια χωρίς κυματισμούς που φαίνεται στην εικόνα. Πρόκειται για επέμβαση συντήρησης ή σταθεροποίησης που πραγματοποιήθηκε σε πιο πρόσφατη εποχή (πιθανώς στον 20ό αιώνα) πάνω σε έναν παλιό καμβά του 18ου αιώνα. Τα αποτελέσματα και τα χαρακτηριστικά αυτής της επεμβάσεως εξηγούν την ομαλή επιφάνεια. Κολλώντας τον αρχικό καμβά σε μια σκληρή σανίδα κοντραπλάκας, η ύφανση του υφάσματος πιέζεται και ισιώνεται, αποκτώντας μια πολύ συμπαγή εμφάνιση παρόμοια με αυτή ενός πίνακα σε σανίδα. Το κοντραπλάκε είναι βιομηχανικό υλικό που εισήχθη ευρέως μόνο από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ού. Ο ζωγραφισμένος καμβά φαίνεται ότι χρονολογείται πιθανά τον 18ο αιώνα, ενώ η πίσω στήριξη αποτελεί μια μεταγενέστερη προσθήκη για τη διάσωση ενός πιθανώς αποκολλημένου, εξασθενημένου ή χωρίς το αρχικό του οβάλ πλαίσιο πίνακα. Οι οβάλ πίνακες σε καμβά αυτού του μεγέθους (που συχνά τοποθετούνταν σε σχήματος κορνίζες) ήταν πολύ περιζήτητοι τον 18ο αιώνα για οικιακά ιερά, υπνοδωμάτια ή σαγκιστρίες, ως αντικείμενα ιδιωτικής λατρείας συνδεδεμένα με τη λατρεία της Ευχαριστίας. Η παστέλ χρωματική παλέτα και η ισορροπημένη σύνθεση επιβεβαιώνουν μια πλήρη τοποθέτηση στον ιταλικό 18ο αιώνα (ανάμεσα στο ύστερο Μπαρόκ και τον Ροκοκό), μια περίοδος κατά την οποία η εξύψωση της Ευχαριστίας ήταν ένα από τα πλέον διαδεδομένα θέματα στη θρησκευτική ζωγραφική. Η λεία και συμπαγής επιφάνεια υποδηλώνει τη χρήση καμβά από λινό ή κάνναβη με λεπτό νήμα, καλά προετοιμασμένο με στρώμα λείας επίστρωσης για να κρύψει το πλέγμα των ινών. Ο καλλιτέχνης εργάστηκε με λεπτές διαφανείς στρώσεις χρωμάτων, επιτυγχάνοντας απαλές μεταβάσεις ουρανού κατά το ηλιοβασίλεμα, στα σύννεφα γύρω από τον οστρετόριο και στα δέρματα των δύο αγίων. Παρά το υφαντικό υπόστρωμα, η άκρη του πινέλου χρησιμοποιήθηκε με μεγάλη ακρίβεια για να ορίσει τους μεταλλικούς αντανακλαστικούς τόνους στο πόδι του οστενοφόρου, στην βασιλική κορώνα και στις χρυσές ακτίνες γύρω από το Θείο Σώμα. Κατασταση διατήρησης. Στον δεξιό και κάτω περίγυρο διακρίνονται μικρές φθορές του χρώματος που αφήνουν ορατή την αχνή προετοιμασία από κάτω, ένα φαινόμενο κοινό σε παλιά έργα σε καμβά που υπόκεινται σε κινήσεις του πλαισίου ή σε μεταβολές της υγρασίας. Η κορνίζα πάσχει από ρωγμές και παρουσιάζεται όπως στη φωτογραφία
Έργο λαδιού σε καμβά κολλημένο σε ξύλινο πάνελ. Το γεγονός ότι ο καμβάς έχει κολληθεί σε κοντραπλακέ (τεχνική που ονομάζεται μαραφούζ ή επικάλυψη σε στήριγμα σκληρό) εξηγεί πλήρως την εξαιρετικά επίπεδη, λεία επιφάνεια χωρίς κυματισμούς που φαίνεται στην εικόνα. Πρόκειται για επέμβαση συντήρησης ή σταθεροποίησης που πραγματοποιήθηκε σε πιο πρόσφατη εποχή (πιθανώς στον 20ό αιώνα) πάνω σε έναν παλιό καμβά του 18ου αιώνα. Τα αποτελέσματα και τα χαρακτηριστικά αυτής της επεμβάσεως εξηγούν την ομαλή επιφάνεια. Κολλώντας τον αρχικό καμβά σε μια σκληρή σανίδα κοντραπλάκας, η ύφανση του υφάσματος πιέζεται και ισιώνεται, αποκτώντας μια πολύ συμπαγή εμφάνιση παρόμοια με αυτή ενός πίνακα σε σανίδα. Το κοντραπλάκε είναι βιομηχανικό υλικό που εισήχθη ευρέως μόνο από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τις αρχές του 20ού. Ο ζωγραφισμένος καμβά φαίνεται ότι χρονολογείται πιθανά τον 18ο αιώνα, ενώ η πίσω στήριξη αποτελεί μια μεταγενέστερη προσθήκη για τη διάσωση ενός πιθανώς αποκολλημένου, εξασθενημένου ή χωρίς το αρχικό του οβάλ πλαίσιο πίνακα. Οι οβάλ πίνακες σε καμβά αυτού του μεγέθους (που συχνά τοποθετούνταν σε σχήματος κορνίζες) ήταν πολύ περιζήτητοι τον 18ο αιώνα για οικιακά ιερά, υπνοδωμάτια ή σαγκιστρίες, ως αντικείμενα ιδιωτικής λατρείας συνδεδεμένα με τη λατρεία της Ευχαριστίας. Η παστέλ χρωματική παλέτα και η ισορροπημένη σύνθεση επιβεβαιώνουν μια πλήρη τοποθέτηση στον ιταλικό 18ο αιώνα (ανάμεσα στο ύστερο Μπαρόκ και τον Ροκοκό), μια περίοδος κατά την οποία η εξύψωση της Ευχαριστίας ήταν ένα από τα πλέον διαδεδομένα θέματα στη θρησκευτική ζωγραφική. Η λεία και συμπαγής επιφάνεια υποδηλώνει τη χρήση καμβά από λινό ή κάνναβη με λεπτό νήμα, καλά προετοιμασμένο με στρώμα λείας επίστρωσης για να κρύψει το πλέγμα των ινών. Ο καλλιτέχνης εργάστηκε με λεπτές διαφανείς στρώσεις χρωμάτων, επιτυγχάνοντας απαλές μεταβάσεις ουρανού κατά το ηλιοβασίλεμα, στα σύννεφα γύρω από τον οστρετόριο και στα δέρματα των δύο αγίων. Παρά το υφαντικό υπόστρωμα, η άκρη του πινέλου χρησιμοποιήθηκε με μεγάλη ακρίβεια για να ορίσει τους μεταλλικούς αντανακλαστικούς τόνους στο πόδι του οστενοφόρου, στην βασιλική κορώνα και στις χρυσές ακτίνες γύρω από το Θείο Σώμα. Κατασταση διατήρησης. Στον δεξιό και κάτω περίγυρο διακρίνονται μικρές φθορές του χρώματος που αφήνουν ορατή την αχνή προετοιμασία από κάτω, ένα φαινόμενο κοινό σε παλιά έργα σε καμβά που υπόκεινται σε κινήσεις του πλαισίου ή σε μεταβολές της υγρασίας. Η κορνίζα πάσχει από ρωγμές και παρουσιάζεται όπως στη φωτογραφία
