Χειροποίητο διακοσμητικό από λαπίς λαζούλι Στιλβωμένος- 745 g

​
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1

Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 145879 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Περιγραφή από τον πωλητή

Λάπις λαζούλι (Ηνωμένο Βασίλειο: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/· ΗΠΑ: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) είναι ένα βαθύ γαλάζιο μεταμορφικό πέτρωμα που χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος και φημίζεται από την αρχαιότητα για το έντονο χρώμα του. Το όνομά του προέρχεται από την περσική λέξη για το πολύτιμο λίθο, lāžward,[1] και λειτουργεί ως ρίζα για τη λέξη «μπλε» σε αρκετές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων της ισπανικής και πορτογαλικής azul και της αγγλικής azure. Ο λάπις λαζούλι είναι ένα πετρώδες υλικό που αποτελείται κυρίως από τα ορυκτά λαζούριτ, πυρίτης και ασβεστίτης. Ξεκινώντας από τον 7ο χιλιετή π.χ., ο λάπις λαζούλι εξορύσσεται στο ορυχείο Sar-i Sang,[2] στο Shortugai και σε άλλα ορυχεία στην επαρχία Badakhshan, στη φυσιολογικά βορειοανατολική Αφγανιστάν. Αρχαιολογικά ευρήματα λιθοπετρωμάτων λάπις λαζούλι από τα οποία χρονολογούνται μέχρι το 7570 π.χ. έχουν βρεθεί στη Μχηράνα, η οποία αποτελεί τον αρχαιότερο χώρο του πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού.[4] Ο λάπις ήταν ιδιαίτερα εκτιμημένος από τον πολιτισμό της κοιλάδας του Ινδού (3300–1900 π.χ.).[4][5][6] Σε μεσαιωνικά νεκροταφεία Μηούρ-αδίν, ιουδαίοι και γραφείς έχουν βρεθεί χάντρες λάπις· φτάνουν μέχρι τη μακρινή Μαυριτανία.[7] Χρησιμοποιήθηκε στη νεκρική μάσκα του Τουτανόχοςμον (Tutankhamun) (1341–1323 π.χ.).[8]

Μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα, η Ευρώπη άρχισε να εισάγει λάπις λαζούλι προκειμένου να τον αλέθει σε σκόνη και να παρασκευάζει ultramarine χρωστική. Η ultramarine χρησιμοποιήθηκε από μερικούς από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, όπως ο Masaccio, ο Perugino, ο Titian και ο Vermeer· συχνά προοριζόταν για τα ενδύματα των κεντρικών προσώπων των μεσαιωνικών τους πινάκων, ειδικά της Παναγίας. Η ultramarine έχει επίσης βρεθεί σε οδοντικές πέτρες (συρρίκνωση) ή οδοντικά σμάλτα μεσαιωνικών μοναχών και γραφέων, ίσως εξαιτίας που τα βουρτσάκια με έβαφαν τα μεσαιωνικά κείμενα.[9]

Ιστορία
Οι ανασκαφές από το Tepe Gawra δείχνουν ότι ο λάπις λαζούλι εισήχθη στη Μεσοποταμία περίπου στα τέλη της περιόδου Ομπαϊντ, περ. 4900–4000 π.χ.[10] Μια παραδοσιακή κατανόηση ήταν ότι ο λάπις λαζούλι εξορύσσεται σε απόσταση περίπου 1.500 μιλίων προς τα ανατολικά – στο Badakhshan. Πράγματι, η περσική lāžavard/lāževard, επίσης γραμμένη lājvard, συνήθως ερμηνεύεται ότι έχει προέλευση σε τοπικό τοπωνύμιο.

Από τα περσικά, το αραβικό لازورد lāzaward είναι η ετυμολογική πηγή της αγγλικής λέξης azure (μέσω της παλαιάς γαλλικής azur) και της Μεσαιωνικής Λατινικής lazulum, η οποία απέκτησε τη σημασία του «ουρανός» ή « sky». Για να διακριθεί, χρησιμοποιήθηκε το lapis lazulī («πέτρινο του lazulum») για να αναφέρεται στο ίδιο το λίθο, και αποτελεί τον όρο ο οποίος τελικά εισήχθη στην Μiddle English.[11] Το lazulum συνδέεται ετυμολογικά με το χρώμα του μπλε και χρησιμοποιείται ως ρίζα για τη λέξη του μπλε σε αρκετές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων ισπανικά Azul και πορτογαλικά azul.[11][12]

Τα ορυχεία στα βορειοανατολικά Αφγανιστάν συνεχίζουν να αποτελούν κύρια πηγή λάπις λαζούλι. Σημαντικές ποσότητες παράγονται επίσης από ορυχεία δυτικά της λίμνης Μάικο στην Ρωσία και στις Άνδεις βουνών στη Χιλή, που αποτελεί την πηγή που οι Ίνκας χρησιμοποιούσαν για τη χάραξη τεχουργημάτων και κοσμημάτων. Μικρότερες ποσότητες εξορύσσονται επίσης στο Πακιστάν, την Ιταλία, την Μογγολία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.[13]

Επιστήμη και χρήσεις
Σύνθεση
Το σημαντικότερο ορυκτό συστατικό του λάπις λαζούλι είναι ο λαζούριστ (lazurite) [14] (25% έως 40%),[αναφορά αναφορ] ένα μπλε φελνδαστοειδο-σιλυτικό ορυκτό της οικογένειας της σοντανίτης, με τη φόρμουλα Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3) ·H2O .[15] Το περισσότερο λάπις λαζούλι περιέχει επίσης ασβεστίτη (λευκό) και πυρίτης (χρυσός μεταλλικός). Κάποια δείγματα λάπις λαζούλι περιέχουν αυγίτης, διόπσιτ, ενστατίτης, μίκα, χαυνίτης, κέραμβος, νοσεάν, και θειούχα γειερίτης.

Ο λάπις λαζούλι συνήθως εμφανίζεται σε κρυσταλλικά μαρμάρα ως αποτέλεσμα της επαφικής μεταμόρφωσης.

Χρώμα
Το έντονο μπλε χρώμα οφείλεται στην παρουσία του τρισουρικού ιόντος (S•−3) στο κρυστάλλιο.[16] Η παρουσία δισουριού (S•−2) και τετρασουρικού (S•−4) ριζών μπορεί να μετατοπίσει το χρώμα προς κίτρινο ή κόκκινο, αντίστοιχα.[17] Αυτές οι ριζικές ανιώδεις αντικαθιστούν τα ιόντα χλωρίου μέσα στη δομή της σονδαλικής δομής.[18] Η ριζική ανιόν S•−3 παρουσιάζει οπτικό απορροφητικό φάσμα στην περιοχή 595–620 nm με υψηλή μαζική απορρόφηση, οδηγώντας στο έντονο μπλε χρώμα του.[19]

Πηγές
Ο λάπις λαζούλι βρίσκεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα στην κοιλάδα του ποταμού Kokcha στην επαρχία Badakhshan, στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν, όπου οι αποθέσεις του ορυχείου Sar-i Sang έχουν αξιοποιηθεί για πάνω από 6.000 χρόνια.[20] Το Αφγανιστάν αποτέλεσε την πηγή λάπις για τους αρχαίους περσικούς, αιγυπτιακούς και Μεσοποταμικούς πολιτισμούς, καθώς και για τους μεταγενέστερους Έλληνες και Ρωμαίους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι απέκτησαν το υλικό μέσω εμπορίου με τους Μεσοποτάμιους, στο πλαίσιο των σχέσεων Αιγύπτου–Μεσοποταμίας και από αρχαία Αιθιοπία. Κατά την ακμή του πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού, περίπου το 2000 π.χ., η αποικία Χαραπάν, γνωστή πλέον ως Shortugai, εγκαταστάθηκε κοντά στα λαπ/πουργεία.

Εκτός από τα αφγανικά αποθέματα, ο λάπις εξορύσσεται επίσης στα Άνδεις (κοντά το Ovalle, Χιλή)· και δυτικά της λίμνης Μάικαλ στη Σιβηρία, Ρωσία, στο απόθεμα Tultui lazurite. Εξορύσσεται σε μικρότερες ποσότητες επίσης σε Αγκόλα, Αργεντινή, Μπούρμα, Αιθιοπία, Πακιστάν,

Λάπις λαζούλι (Ηνωμένο Βασίλειο: /ˌlæpɪs ˈlæz(j)ʊli, ˈlæʒʊ-, -ˌli/· ΗΠΑ: /ˈlæz(j)əli, ˈlæʒə-, -ˌliˌ læˈzuːli/) είναι ένα βαθύ γαλάζιο μεταμορφικό πέτρωμα που χρησιμοποιείται ως ημιπολύτιμος λίθος και φημίζεται από την αρχαιότητα για το έντονο χρώμα του. Το όνομά του προέρχεται από την περσική λέξη για το πολύτιμο λίθο, lāžward,[1] και λειτουργεί ως ρίζα για τη λέξη «μπλε» σε αρκετές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων της ισπανικής και πορτογαλικής azul και της αγγλικής azure. Ο λάπις λαζούλι είναι ένα πετρώδες υλικό που αποτελείται κυρίως από τα ορυκτά λαζούριτ, πυρίτης και ασβεστίτης. Ξεκινώντας από τον 7ο χιλιετή π.χ., ο λάπις λαζούλι εξορύσσεται στο ορυχείο Sar-i Sang,[2] στο Shortugai και σε άλλα ορυχεία στην επαρχία Badakhshan, στη φυσιολογικά βορειοανατολική Αφγανιστάν. Αρχαιολογικά ευρήματα λιθοπετρωμάτων λάπις λαζούλι από τα οποία χρονολογούνται μέχρι το 7570 π.χ. έχουν βρεθεί στη Μχηράνα, η οποία αποτελεί τον αρχαιότερο χώρο του πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού.[4] Ο λάπις ήταν ιδιαίτερα εκτιμημένος από τον πολιτισμό της κοιλάδας του Ινδού (3300–1900 π.χ.).[4][5][6] Σε μεσαιωνικά νεκροταφεία Μηούρ-αδίν, ιουδαίοι και γραφείς έχουν βρεθεί χάντρες λάπις· φτάνουν μέχρι τη μακρινή Μαυριτανία.[7] Χρησιμοποιήθηκε στη νεκρική μάσκα του Τουτανόχοςμον (Tutankhamun) (1341–1323 π.χ.).[8]

Μέχρι το τέλος του Μεσαίωνα, η Ευρώπη άρχισε να εισάγει λάπις λαζούλι προκειμένου να τον αλέθει σε σκόνη και να παρασκευάζει ultramarine χρωστική. Η ultramarine χρησιμοποιήθηκε από μερικούς από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες της Αναγέννησης και του Μπαρόκ, όπως ο Masaccio, ο Perugino, ο Titian και ο Vermeer· συχνά προοριζόταν για τα ενδύματα των κεντρικών προσώπων των μεσαιωνικών τους πινάκων, ειδικά της Παναγίας. Η ultramarine έχει επίσης βρεθεί σε οδοντικές πέτρες (συρρίκνωση) ή οδοντικά σμάλτα μεσαιωνικών μοναχών και γραφέων, ίσως εξαιτίας που τα βουρτσάκια με έβαφαν τα μεσαιωνικά κείμενα.[9]

Ιστορία
Οι ανασκαφές από το Tepe Gawra δείχνουν ότι ο λάπις λαζούλι εισήχθη στη Μεσοποταμία περίπου στα τέλη της περιόδου Ομπαϊντ, περ. 4900–4000 π.χ.[10] Μια παραδοσιακή κατανόηση ήταν ότι ο λάπις λαζούλι εξορύσσεται σε απόσταση περίπου 1.500 μιλίων προς τα ανατολικά – στο Badakhshan. Πράγματι, η περσική lāžavard/lāževard, επίσης γραμμένη lājvard, συνήθως ερμηνεύεται ότι έχει προέλευση σε τοπικό τοπωνύμιο.

Από τα περσικά, το αραβικό لازورد lāzaward είναι η ετυμολογική πηγή της αγγλικής λέξης azure (μέσω της παλαιάς γαλλικής azur) και της Μεσαιωνικής Λατινικής lazulum, η οποία απέκτησε τη σημασία του «ουρανός» ή « sky». Για να διακριθεί, χρησιμοποιήθηκε το lapis lazulī («πέτρινο του lazulum») για να αναφέρεται στο ίδιο το λίθο, και αποτελεί τον όρο ο οποίος τελικά εισήχθη στην Μiddle English.[11] Το lazulum συνδέεται ετυμολογικά με το χρώμα του μπλε και χρησιμοποιείται ως ρίζα για τη λέξη του μπλε σε αρκετές γλώσσες, συμπεριλαμβανομένων ισπανικά Azul και πορτογαλικά azul.[11][12]

Τα ορυχεία στα βορειοανατολικά Αφγανιστάν συνεχίζουν να αποτελούν κύρια πηγή λάπις λαζούλι. Σημαντικές ποσότητες παράγονται επίσης από ορυχεία δυτικά της λίμνης Μάικο στην Ρωσία και στις Άνδεις βουνών στη Χιλή, που αποτελεί την πηγή που οι Ίνκας χρησιμοποιούσαν για τη χάραξη τεχουργημάτων και κοσμημάτων. Μικρότερες ποσότητες εξορύσσονται επίσης στο Πακιστάν, την Ιταλία, την Μογγολία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον Καναδά.[13]

Επιστήμη και χρήσεις
Σύνθεση
Το σημαντικότερο ορυκτό συστατικό του λάπις λαζούλι είναι ο λαζούριστ (lazurite) [14] (25% έως 40%),[αναφορά αναφορ] ένα μπλε φελνδαστοειδο-σιλυτικό ορυκτό της οικογένειας της σοντανίτης, με τη φόρμουλα Na7Ca(Al6Si6O24)(SO4)(S3) ·H2O .[15] Το περισσότερο λάπις λαζούλι περιέχει επίσης ασβεστίτη (λευκό) και πυρίτης (χρυσός μεταλλικός). Κάποια δείγματα λάπις λαζούλι περιέχουν αυγίτης, διόπσιτ, ενστατίτης, μίκα, χαυνίτης, κέραμβος, νοσεάν, και θειούχα γειερίτης.

Ο λάπις λαζούλι συνήθως εμφανίζεται σε κρυσταλλικά μαρμάρα ως αποτέλεσμα της επαφικής μεταμόρφωσης.

Χρώμα
Το έντονο μπλε χρώμα οφείλεται στην παρουσία του τρισουρικού ιόντος (S•−3) στο κρυστάλλιο.[16] Η παρουσία δισουριού (S•−2) και τετρασουρικού (S•−4) ριζών μπορεί να μετατοπίσει το χρώμα προς κίτρινο ή κόκκινο, αντίστοιχα.[17] Αυτές οι ριζικές ανιώδεις αντικαθιστούν τα ιόντα χλωρίου μέσα στη δομή της σονδαλικής δομής.[18] Η ριζική ανιόν S•−3 παρουσιάζει οπτικό απορροφητικό φάσμα στην περιοχή 595–620 nm με υψηλή μαζική απορρόφηση, οδηγώντας στο έντονο μπλε χρώμα του.[19]

Πηγές
Ο λάπις λαζούλι βρίσκεται σε ασβεστολιθικά πετρώματα στην κοιλάδα του ποταμού Kokcha στην επαρχία Badakhshan, στο βορειοανατολικό Αφγανιστάν, όπου οι αποθέσεις του ορυχείου Sar-i Sang έχουν αξιοποιηθεί για πάνω από 6.000 χρόνια.[20] Το Αφγανιστάν αποτέλεσε την πηγή λάπις για τους αρχαίους περσικούς, αιγυπτιακούς και Μεσοποταμικούς πολιτισμούς, καθώς και για τους μεταγενέστερους Έλληνες και Ρωμαίους. Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι απέκτησαν το υλικό μέσω εμπορίου με τους Μεσοποτάμιους, στο πλαίσιο των σχέσεων Αιγύπτου–Μεσοποταμίας και από αρχαία Αιθιοπία. Κατά την ακμή του πολιτισμού της κοιλάδας του Ινδού, περίπου το 2000 π.χ., η αποικία Χαραπάν, γνωστή πλέον ως Shortugai, εγκαταστάθηκε κοντά στα λαπ/πουργεία.

Εκτός από τα αφγανικά αποθέματα, ο λάπις εξορύσσεται επίσης στα Άνδεις (κοντά το Ovalle, Χιλή)· και δυτικά της λίμνης Μάικαλ στη Σιβηρία, Ρωσία, στο απόθεμα Tultui lazurite. Εξορύσσεται σε μικρότερες ποσότητες επίσης σε Αγκόλα, Αργεντινή, Μπούρμα, Αιθιοπία, Πακιστάν,

Λεπτομέρειες

Κύριο ορυκτό
Lapis Lazuli hand made ornament
Τύπος ορυκτού
Στιλβωμένος
Συμπληρωματικά στοιχεία
Natural lapis lazuli ornament
Βάρος
745 g
Χώρα
Αφγανιστάν
Πωλήθηκε από τον/-ην
Ηνωμένο ΒασίλειοΕπαληθεύτηκε
106
Πουλημένα αντικείμενα
95.24%
Ιδιώτης

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Ορυκτά και μετεωρίτες

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​