Βάζο - Κεραμικό - Ιαπωνία (χωρίς τιμή ασφαλείας)

08
ημέρες
12
ώρες
33
λεπτά
53
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Giovanni Bottero
Ειδικός
Επιλεγμένο από Giovanni Bottero

Έχει μεταπτυχιακό στην Ιστορία Ιαπωνικής Τέχνης με άνω των 10 ετών εμπειρία.

Εκτιμήστε  € 150 - € 200
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές

Προστασία Αγοραστή Catawiki

Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών

Trustpilot 4.4 | 145879 κριτικών

Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.

Ιαπωνικό βάζο λουλουδιών από κεραμικό stoneware Karatsu, έργο του Nakazato Tarōemon XIII, κατασκευασμένο το 1986 με την τεχνική tataki, με υαλώματα Chōsen-Garatsu και πλευρικά ωτία· έχει διαστάσεις 14 × 23 × 14 εκ. και βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση, με ελάχιστα σημάδια φθοράς.

Περίληψη με τη βοήθεια τεχνητής νοημοσύνης

Περιγραφή από τον πωλητή

Τίτλος:
Tataki Chōsen-Garatsu Mimitsuki Hanaike (1986) — Καράτζου Κεραμική Κούπα-Κέρκι από Nakazato Tarōemon XIII — Μέλος της Ιαπωνικής Ακαδημίας Τέχνης, Διεθνής Ακαδημία Κεραμικής — Υπογεγραμμένο Κουτί

Περιγραφή:

Μια καράτζου πέτρινη φούχτα-στόμανο ανθοδοχείου από τον Nakazato Tarōemon XIII (十三代中里太郎右衛門, 1923–2009), κατασκευασμένο με την τεχνική ταταки σε στυλ Chōsen-Garatsu, με χειρολαβές τύπου lug. Υπογεγραμμένο και χρονολογημένο το 1986 στο βάθος.

Διεθνείς διακρίσεις

Ο Nakazato Tarōemon XIII ήταν μέλος της International Academy of Ceramics (IAC) — ο διεθνής οργανισμός με έδρα τη Γενεύη, συνδεδεμένος με την UNESCO, η συμμετοχή του οποίου εξαρτάται από εκλογή και αντιπροσωπεύει τη βασική διεθνή αναγνώριση που διατίθεται σε κεραμικό καλλιτέχνη.

Το 1965 το Ιαπωνικό Υπουργείο Εξωτερικών τον έστειλε στο εξωτερικό ως μέρος της αποστολής της Contemporary Craft Artists Association στο Berlin Art Festival. Πέρασε σαράντα ημέρες ταξιδεύοντας στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, και το ταξίδι άλλαξε μόνιμα το έργο του: το τυρκουάζ που συνάντησε εκεί έγινε η βάση του Hisui Karatsu, του γλασαρισμένου στυλ που δημιούργησε κατά την επιστροφή του.

Στη συνέχεια στράφηκε προς την Ασία με το ίδιο διερευνητικό ένστικτο. Μέσα στα 1970s ταξίδεψε στη Νότιο Κορέα, την Ταϊβάν, την Ταϊλάνδη, τη Μαλαισία και την Ινδονησία, εξετάζοντας θραύσματα Karatsu και πλαισιασμένες πορσελίνες όπου εμφανίζονταν, ιχνηλατώντας τις προελεύσεις της δικής του οικογενειακής τεχνικής σε ολόκληρη την περιοχή.

Το 1971 εργάστηκε στο χωριό Kangkeo έξω από τη Chiang Mai στη βόρεια Ταϊλάνδη, και συνέχισε να παράγει δοχεία νερού και ανθοδοχεία σε στυλ Hannera εκεί μέχρι το 1996 — μια εικοσιπενταετής δέσμευση με ξένη παράδοση καμίνης, ασυνήθιστη για Ιάπωνα αγγειοπλάστη της γενιάς και της τάξης του.

Επιχειρήσεις Μουσείων: το Kyushu Ceramic Museum διατηρεί μια ειδική Συλλογή Nakazato Hōan με δεκατρία έργα, προσφερθείσα από την τέταρτη γενιά το 2009, αντιπροσωπεύοντας τη δουλειά του από το 1977 έως το 2001. Έργα φυλάσσονται επίσης στο Chisoku Museum.

Το σπίτι

Η οικογένεια Nakazato έχει παραγάγει Karatsu από την περίοδο Momoyama — τέσσερις γενιές, περίπου 430 χρόνια. Ο πρώτος Tarōemon, Nakazato Mataschichi, ορίστηκε επίσημος αγγειοπλάστης της περιοχής Karatsu. Στην Hizen η οικογένεια ονομάζεται μαζί με τους Kakiemon και Imaemon ως τον San-Uemon, τα τρία μεγάλα κεραμικά σπίτια της επαρχίας.

Η δωδέκατη γενιά, Nakazato Muan, άρχισε να ανασκάπτει τα εγκαταλειμμένα μεσαιωνικά σημεία καμίνης Karatsu το 1929 και αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάκτηση αυτού που είχε χαθεί. Ανακηρύχθηκε Living National Treasure το 1976 — ο πρώτος στην Karatsu.

Η δέκατη τρίτη γενιά κληρονόμησε αυτό το έργο και το ολοκλήρωσε ως πανεπιστημιακή μελέτη.

Ο καλλιτέχνης

Γεννημένος ως Nakazato Tadao το 1923, διδάχθηκε στη σχολή σχεδιασμού τέχνης και τεχνολογίας του Τόκυο (νυν Πανεπιστήμιο Chiba). Εντάχθηκε στη σκλαβιά, κρατήθηκε ως αιχμάλωτος πολέμου και επέστρεψε σε ένα εργαστήριο που λειτουργούσε ως han-nō han-tō — μισή γεωργία, μισή αγγειοπλαστική. Ο πατέρας και ο αδελφός του αγωνίζονταν· ο ίδιος ζωγράφιζε.

Πρώτη επιλογή για Nitten, 1951
Βραβείο Hokuto, 1956
Nitten Special Prize, 1965; κριτής Nitten στα 43, το 1966
Διαδέχθηκε τον Tarōemon το 1969
Βραβείο Πρωθυπουργού, Nitten, 1981 — για Tataki Karatsu Mishima Handled Jar
Βραβείο Japan Art Academy, 1984 — για Tataki Karatsu Handled Vase
Διευθυντής Nitten από το 1985
Σημαντικό Άυλο Πολιτιστικό Απόθεμα της Νομαρχίας Saga, 1992
Διδακτορικό, Kyoto University of Art and Design, 2004 — διατριβή A Study of Karatsu Ware, εκδόθηκε από Kawade Shobō Shinsha
Μέλος της Japan Art Academy, 2007
Τάξη Rising Sun, Gold Rays with Neck Ribbon, 2008

Και τα δύο έργα που κέρδισαν τα δύο ύψιστα βραβεία της Ιαπωνίας στην έκθεση ήσαν κομμάτια Tataki. Είναι η τεχνική στην οποία στηρίζεται η φήμη του, και αυτή χρησιμοποιείται εδώ.

Η ημερομηνία αυτής της βάζας την τοποθετεί με ακριβή ακρίβεια. Το 1986 ανήκει στα πέντε χρόνια αμέσως μετά από αυτά τα δύο βραβεία, και ένα έτος μετά ο ίδιος έγινε διευθυντής του Nitten. Είναι από την περίοδο κατά την οποία ο έλεγχος της συγκεκριμένης τεχνικής ήταν περισσότερο αναγνωρισμένος. Διεθνή αρχεία δημοπρασιών περιλαμβάνουν ένα tataki Karatsu υδρία με λούγκια από τον καλλιτέχνη από το ίδιο έτος.

Το 2002 έκανε Buddhist orders στο Daitoku-ji στο Kioto, παρέδωσε το όνομα Tarōemon στον μεγαλύτερο γιό του, και ύστερα εργάστηκε ως Hōan (逢庵). Πέθανε το 2009, σε ηλικία 85 ετών.

Tataki — κατασκευασμένο με πιάσιμο

Tataki δεν ρίχνεται σε τροχό. Συσσωρεύονται στρώματα πηλού και στη συνέχεια χτυπιούνται μεταξύ δύο κουπί — ένα κρατιέται μέσα στον τοίχο, ένα χτυπά έξω — συμπιέζοντας και αραιώνοντας τον πηλό καθώς διαμορφώνεται το σχήμα.

Είναι η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τα μεγάλα βάζα του παλιού Karatsu, και είχε εξαντληθεί από τον eighteenth αιώνα μέχρι που ο Muan την αναδημιούργησε.

Η ανάκτηση δεν ήταν απλή. Ένα μεγάλο tataki σκεύος καταρέει εξαιτίας του βάρους του, εκτός και αν ο εσωτερικός χώρος στεγνώσει γρήγορα για να σηκώσει αυτό που χτίζεται πάνω από αυτό. Η δέκατη τρίτη γενιά και οι αδελφοί του το επίλυαν με την απασύμφερο φωτιστική λύση — κρεμώντας ένα γυμνό λαμπτήρα μέσα στο σκεύος κατά την εργασία — ο άμεσος πρόγονος της χρήσης θερμού αέρα που χρησιμοποιείται στο εργαστήριο σήμερα.

Η επιφάνεια καταγράφει τη διαδικασία: το paddling αφήνει τον τοίχο ελαφρώς πτυχωμένο αντί να είναι πλήρως σφαιρικός, και οι μαλακές κάθετες επιφάνειες σε αυτό το βάζο είναι τα αποτυπώματα του κτυπήματος.

Chōsen-Garatsu — δύο γλάσα συγκρούονται

Chōsen-Garatsu — «Κορεατικό Karatsu» — είναι το πιο δραματικό από τα στυλ Karatsu, και λειτουργεί με σύγκρουση.

Μία γλασαρισμένη με ατσάλι-μαύρη ame και ένα αδιαφανές λευκό από στάχτη φτάνουν από αντίθετα άκρα και συναντώνται κάπου στο σώμα. Όπου επικαλύπτονται, αντιδρούν στον φούρνο, και το αποτέλεσμα δεν μπορεί να προβλεφθεί ή να επαναληφθεί.

Εδώ το μαύρο κάθεται στον ώμο και τον λαιμό, και από αυτόν οι βαριές σκούρες ραγδαίες ρίγες κατεβαίνουν πάνω στο λευκό υπόβαθρο — μερικές φτάνουν στη βάση, μερικές σταματούν εν μέρει, μια σπάει σε λεπτό ρυάκι. Μεταξύ τους το λευκό γίνεται μπλε-γκρι και γαλακτώδες όπου τα γλάσα αναμείχθηκαν, και στον ώμο το πήλινο σώμα φαίνεται μέσα σε ζεστό πορτοκαλί όπου και οι δύο έγιναν λεπτοί.

Ολόκληρη η σύνθεση είναι η βαρύτητα που ενεργεί επάνω σε υγρό γλάσο για λίγα δευτερόλεπτα, και στερεώνεται μόνιμα με τη φωτιά.

Η μορφή

Ένας ίσιος κωνικός κύλινδρος με με rolled lip και δύο μικρές χειρολαβές (mimi, “ears”) που σφίγγονται στον ώμο — ένα χαρακτηριστικό παλιών αποθηκευτικών δοχείων Karatsu, που μεταφέρθηκε στην τελετουργία του τσα ως οπτικό έμβλημα.

Η βάση

Το πόδι παραμένει αβγάρωτο, αποκαλύπτοντας τον ακατέργαστο πηλό Karatsu — ένα ζεστό πορτοκαλοκόκκινο σώμα, τραχύ και ανοιχτό κόκκο, που αποτελεί το υλικό από το οποίο χτίζεται ολόκληρο το σκεύος και που ο Ιάπωνας συλλέκτης εξετάζει πρώτα.

Σκαλισμένο με το χέρι εμφανίζεται η υπογραφή του καλλιτέχνη, Tarōemon (太郎右衛門), μαζί με την ημερομηνία: 1986.

Αυτή η υπογραφή χρονολογεί το κομμάτι μόνη της. Διαδέχθηκε το όνομα Tarōemon το 1969 και το παραιτήθηκε το 2002, όταν έλαβε βουδιστικά διατάγματα και άρχισε να εργάζεται ως Hōan. Το σήμα Tarōemon μπορεί να εμφανιστεί μόνο σε έργα που γίνονται εντός αυτού του χρονικού παραθύρου — και η εγχαραγμένη ημερομηνία τοποθετεί αυτήν την βάζα στο μέσο της περιόδου.

Το σήμα είναι χαραγμένο στο πηλό με εργαλείο ενώ το σώμα ήταν ακόμα υγρό, πριν την καύση — δεν σφραγίζεται. Κάθε γραμμή φέρει τη ραφή από τον μετακινηθέντα πηλό στα άκρα της και διαφοροποιείται με το βάθος καθώς κινήθηκε το χέρι. Ένας σφραγισμένος επίδεσμος μπορεί να πιεστεί από οποιοδήποτε χέρι σε εργαστήριο; ένα χαραγμένο σημάδι είναι εξίσου μοναδικό με τη γραφή.

Γύρω από το άκρο του ποδιού, έχουν συγκεντρωθεί βαριές αποθέσεις τέφρας και τρέχον γλάσο που έχουν κρυσταλλωθεί σε μπλε-γκρι κρούστες όπου τα δύο γλάσα έφτασαν στο κάτω μέρος της βάζας και σταμάτησαν.

Για τα Karatsu

Το Karatsu παρασκευάζεται από τα τέλη του 16ου αιώνα από Κορεάτες αγγειοπλάστες που έφεραν στην Hizen, και κατέχει μια συγκεκριμένη θέση στον κόσμο του τσα: Ichi Raku, ni Hagi, san Karatsu — πρώτος Raku, δεύτερος Hagi, τρίτος Karatsu.

Τεχνικές προδιαγραφές

Καλλιτέχνης: Nakazato Tarōemon XIII (十三代中里太郎右衛門, 1923–2009), αργότερα γνωστός ως Hōan
Τίτλος: Tataki Chōsen-Garatsu Mimitsuki Hanaike (叩き朝鮮唐津耳付花生)
Τεχνοτροπία: Karatsu, Νομαρχία Saga
Οικοσκευή: Πέτρα, υψηλή καύση
Τεχνική: Tataki paddle-building; Chōsen-Garatsu διπλό γλάσο
Υπογραφή: Tarōemon (太郎右衛門), χειροχαραγμένο στο αβγάζον ποδι
Ημερομηνία: 1986, εγχαραγμένη στη βάση

Αποστολή από την Ιαπωνία με Αριθμό Παρακολούθησης και Ασφάλεια.
Υπόσχομαι γρήγορη αποστολή μέσω FedEx ή DHL το συντομότερο δυνατόν!

Οι εισαγωγικοί δασμοί, οι φόροι και οι επιβαρύνσεις δεν περιλαμβάνονται στην τιμή του αντικειμένου ή στα έξοδα αποστολής. Αυτές οι χρεώσεις είναι ευθύνη του αγοραστή.

Αυτές οι χρεώσεις συνήθως συλλέγονται από την εταιρεία μεταφορών που παραδίδει ή όταν παραλαμβάνετε το αντικείμενο - μην τις συγχέετε με πρόσθετα έξοδα αποστολής.

Τίτλος:
Tataki Chōsen-Garatsu Mimitsuki Hanaike (1986) — Καράτζου Κεραμική Κούπα-Κέρκι από Nakazato Tarōemon XIII — Μέλος της Ιαπωνικής Ακαδημίας Τέχνης, Διεθνής Ακαδημία Κεραμικής — Υπογεγραμμένο Κουτί

Περιγραφή:

Μια καράτζου πέτρινη φούχτα-στόμανο ανθοδοχείου από τον Nakazato Tarōemon XIII (十三代中里太郎右衛門, 1923–2009), κατασκευασμένο με την τεχνική ταταки σε στυλ Chōsen-Garatsu, με χειρολαβές τύπου lug. Υπογεγραμμένο και χρονολογημένο το 1986 στο βάθος.

Διεθνείς διακρίσεις

Ο Nakazato Tarōemon XIII ήταν μέλος της International Academy of Ceramics (IAC) — ο διεθνής οργανισμός με έδρα τη Γενεύη, συνδεδεμένος με την UNESCO, η συμμετοχή του οποίου εξαρτάται από εκλογή και αντιπροσωπεύει τη βασική διεθνή αναγνώριση που διατίθεται σε κεραμικό καλλιτέχνη.

Το 1965 το Ιαπωνικό Υπουργείο Εξωτερικών τον έστειλε στο εξωτερικό ως μέρος της αποστολής της Contemporary Craft Artists Association στο Berlin Art Festival. Πέρασε σαράντα ημέρες ταξιδεύοντας στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, και το ταξίδι άλλαξε μόνιμα το έργο του: το τυρκουάζ που συνάντησε εκεί έγινε η βάση του Hisui Karatsu, του γλασαρισμένου στυλ που δημιούργησε κατά την επιστροφή του.

Στη συνέχεια στράφηκε προς την Ασία με το ίδιο διερευνητικό ένστικτο. Μέσα στα 1970s ταξίδεψε στη Νότιο Κορέα, την Ταϊβάν, την Ταϊλάνδη, τη Μαλαισία και την Ινδονησία, εξετάζοντας θραύσματα Karatsu και πλαισιασμένες πορσελίνες όπου εμφανίζονταν, ιχνηλατώντας τις προελεύσεις της δικής του οικογενειακής τεχνικής σε ολόκληρη την περιοχή.

Το 1971 εργάστηκε στο χωριό Kangkeo έξω από τη Chiang Mai στη βόρεια Ταϊλάνδη, και συνέχισε να παράγει δοχεία νερού και ανθοδοχεία σε στυλ Hannera εκεί μέχρι το 1996 — μια εικοσιπενταετής δέσμευση με ξένη παράδοση καμίνης, ασυνήθιστη για Ιάπωνα αγγειοπλάστη της γενιάς και της τάξης του.

Επιχειρήσεις Μουσείων: το Kyushu Ceramic Museum διατηρεί μια ειδική Συλλογή Nakazato Hōan με δεκατρία έργα, προσφερθείσα από την τέταρτη γενιά το 2009, αντιπροσωπεύοντας τη δουλειά του από το 1977 έως το 2001. Έργα φυλάσσονται επίσης στο Chisoku Museum.

Το σπίτι

Η οικογένεια Nakazato έχει παραγάγει Karatsu από την περίοδο Momoyama — τέσσερις γενιές, περίπου 430 χρόνια. Ο πρώτος Tarōemon, Nakazato Mataschichi, ορίστηκε επίσημος αγγειοπλάστης της περιοχής Karatsu. Στην Hizen η οικογένεια ονομάζεται μαζί με τους Kakiemon και Imaemon ως τον San-Uemon, τα τρία μεγάλα κεραμικά σπίτια της επαρχίας.

Η δωδέκατη γενιά, Nakazato Muan, άρχισε να ανασκάπτει τα εγκαταλειμμένα μεσαιωνικά σημεία καμίνης Karatsu το 1929 και αφιέρωσε τη ζωή του στην ανάκτηση αυτού που είχε χαθεί. Ανακηρύχθηκε Living National Treasure το 1976 — ο πρώτος στην Karatsu.

Η δέκατη τρίτη γενιά κληρονόμησε αυτό το έργο και το ολοκλήρωσε ως πανεπιστημιακή μελέτη.

Ο καλλιτέχνης

Γεννημένος ως Nakazato Tadao το 1923, διδάχθηκε στη σχολή σχεδιασμού τέχνης και τεχνολογίας του Τόκυο (νυν Πανεπιστήμιο Chiba). Εντάχθηκε στη σκλαβιά, κρατήθηκε ως αιχμάλωτος πολέμου και επέστρεψε σε ένα εργαστήριο που λειτουργούσε ως han-nō han-tō — μισή γεωργία, μισή αγγειοπλαστική. Ο πατέρας και ο αδελφός του αγωνίζονταν· ο ίδιος ζωγράφιζε.

Πρώτη επιλογή για Nitten, 1951
Βραβείο Hokuto, 1956
Nitten Special Prize, 1965; κριτής Nitten στα 43, το 1966
Διαδέχθηκε τον Tarōemon το 1969
Βραβείο Πρωθυπουργού, Nitten, 1981 — για Tataki Karatsu Mishima Handled Jar
Βραβείο Japan Art Academy, 1984 — για Tataki Karatsu Handled Vase
Διευθυντής Nitten από το 1985
Σημαντικό Άυλο Πολιτιστικό Απόθεμα της Νομαρχίας Saga, 1992
Διδακτορικό, Kyoto University of Art and Design, 2004 — διατριβή A Study of Karatsu Ware, εκδόθηκε από Kawade Shobō Shinsha
Μέλος της Japan Art Academy, 2007
Τάξη Rising Sun, Gold Rays with Neck Ribbon, 2008

Και τα δύο έργα που κέρδισαν τα δύο ύψιστα βραβεία της Ιαπωνίας στην έκθεση ήσαν κομμάτια Tataki. Είναι η τεχνική στην οποία στηρίζεται η φήμη του, και αυτή χρησιμοποιείται εδώ.

Η ημερομηνία αυτής της βάζας την τοποθετεί με ακριβή ακρίβεια. Το 1986 ανήκει στα πέντε χρόνια αμέσως μετά από αυτά τα δύο βραβεία, και ένα έτος μετά ο ίδιος έγινε διευθυντής του Nitten. Είναι από την περίοδο κατά την οποία ο έλεγχος της συγκεκριμένης τεχνικής ήταν περισσότερο αναγνωρισμένος. Διεθνή αρχεία δημοπρασιών περιλαμβάνουν ένα tataki Karatsu υδρία με λούγκια από τον καλλιτέχνη από το ίδιο έτος.

Το 2002 έκανε Buddhist orders στο Daitoku-ji στο Kioto, παρέδωσε το όνομα Tarōemon στον μεγαλύτερο γιό του, και ύστερα εργάστηκε ως Hōan (逢庵). Πέθανε το 2009, σε ηλικία 85 ετών.

Tataki — κατασκευασμένο με πιάσιμο

Tataki δεν ρίχνεται σε τροχό. Συσσωρεύονται στρώματα πηλού και στη συνέχεια χτυπιούνται μεταξύ δύο κουπί — ένα κρατιέται μέσα στον τοίχο, ένα χτυπά έξω — συμπιέζοντας και αραιώνοντας τον πηλό καθώς διαμορφώνεται το σχήμα.

Είναι η μέθοδος που χρησιμοποιείται για τα μεγάλα βάζα του παλιού Karatsu, και είχε εξαντληθεί από τον eighteenth αιώνα μέχρι που ο Muan την αναδημιούργησε.

Η ανάκτηση δεν ήταν απλή. Ένα μεγάλο tataki σκεύος καταρέει εξαιτίας του βάρους του, εκτός και αν ο εσωτερικός χώρος στεγνώσει γρήγορα για να σηκώσει αυτό που χτίζεται πάνω από αυτό. Η δέκατη τρίτη γενιά και οι αδελφοί του το επίλυαν με την απασύμφερο φωτιστική λύση — κρεμώντας ένα γυμνό λαμπτήρα μέσα στο σκεύος κατά την εργασία — ο άμεσος πρόγονος της χρήσης θερμού αέρα που χρησιμοποιείται στο εργαστήριο σήμερα.

Η επιφάνεια καταγράφει τη διαδικασία: το paddling αφήνει τον τοίχο ελαφρώς πτυχωμένο αντί να είναι πλήρως σφαιρικός, και οι μαλακές κάθετες επιφάνειες σε αυτό το βάζο είναι τα αποτυπώματα του κτυπήματος.

Chōsen-Garatsu — δύο γλάσα συγκρούονται

Chōsen-Garatsu — «Κορεατικό Karatsu» — είναι το πιο δραματικό από τα στυλ Karatsu, και λειτουργεί με σύγκρουση.

Μία γλασαρισμένη με ατσάλι-μαύρη ame και ένα αδιαφανές λευκό από στάχτη φτάνουν από αντίθετα άκρα και συναντώνται κάπου στο σώμα. Όπου επικαλύπτονται, αντιδρούν στον φούρνο, και το αποτέλεσμα δεν μπορεί να προβλεφθεί ή να επαναληφθεί.

Εδώ το μαύρο κάθεται στον ώμο και τον λαιμό, και από αυτόν οι βαριές σκούρες ραγδαίες ρίγες κατεβαίνουν πάνω στο λευκό υπόβαθρο — μερικές φτάνουν στη βάση, μερικές σταματούν εν μέρει, μια σπάει σε λεπτό ρυάκι. Μεταξύ τους το λευκό γίνεται μπλε-γκρι και γαλακτώδες όπου τα γλάσα αναμείχθηκαν, και στον ώμο το πήλινο σώμα φαίνεται μέσα σε ζεστό πορτοκαλί όπου και οι δύο έγιναν λεπτοί.

Ολόκληρη η σύνθεση είναι η βαρύτητα που ενεργεί επάνω σε υγρό γλάσο για λίγα δευτερόλεπτα, και στερεώνεται μόνιμα με τη φωτιά.

Η μορφή

Ένας ίσιος κωνικός κύλινδρος με με rolled lip και δύο μικρές χειρολαβές (mimi, “ears”) που σφίγγονται στον ώμο — ένα χαρακτηριστικό παλιών αποθηκευτικών δοχείων Karatsu, που μεταφέρθηκε στην τελετουργία του τσα ως οπτικό έμβλημα.

Η βάση

Το πόδι παραμένει αβγάρωτο, αποκαλύπτοντας τον ακατέργαστο πηλό Karatsu — ένα ζεστό πορτοκαλοκόκκινο σώμα, τραχύ και ανοιχτό κόκκο, που αποτελεί το υλικό από το οποίο χτίζεται ολόκληρο το σκεύος και που ο Ιάπωνας συλλέκτης εξετάζει πρώτα.

Σκαλισμένο με το χέρι εμφανίζεται η υπογραφή του καλλιτέχνη, Tarōemon (太郎右衛門), μαζί με την ημερομηνία: 1986.

Αυτή η υπογραφή χρονολογεί το κομμάτι μόνη της. Διαδέχθηκε το όνομα Tarōemon το 1969 και το παραιτήθηκε το 2002, όταν έλαβε βουδιστικά διατάγματα και άρχισε να εργάζεται ως Hōan. Το σήμα Tarōemon μπορεί να εμφανιστεί μόνο σε έργα που γίνονται εντός αυτού του χρονικού παραθύρου — και η εγχαραγμένη ημερομηνία τοποθετεί αυτήν την βάζα στο μέσο της περιόδου.

Το σήμα είναι χαραγμένο στο πηλό με εργαλείο ενώ το σώμα ήταν ακόμα υγρό, πριν την καύση — δεν σφραγίζεται. Κάθε γραμμή φέρει τη ραφή από τον μετακινηθέντα πηλό στα άκρα της και διαφοροποιείται με το βάθος καθώς κινήθηκε το χέρι. Ένας σφραγισμένος επίδεσμος μπορεί να πιεστεί από οποιοδήποτε χέρι σε εργαστήριο; ένα χαραγμένο σημάδι είναι εξίσου μοναδικό με τη γραφή.

Γύρω από το άκρο του ποδιού, έχουν συγκεντρωθεί βαριές αποθέσεις τέφρας και τρέχον γλάσο που έχουν κρυσταλλωθεί σε μπλε-γκρι κρούστες όπου τα δύο γλάσα έφτασαν στο κάτω μέρος της βάζας και σταμάτησαν.

Για τα Karatsu

Το Karatsu παρασκευάζεται από τα τέλη του 16ου αιώνα από Κορεάτες αγγειοπλάστες που έφεραν στην Hizen, και κατέχει μια συγκεκριμένη θέση στον κόσμο του τσα: Ichi Raku, ni Hagi, san Karatsu — πρώτος Raku, δεύτερος Hagi, τρίτος Karatsu.

Τεχνικές προδιαγραφές

Καλλιτέχνης: Nakazato Tarōemon XIII (十三代中里太郎右衛門, 1923–2009), αργότερα γνωστός ως Hōan
Τίτλος: Tataki Chōsen-Garatsu Mimitsuki Hanaike (叩き朝鮮唐津耳付花生)
Τεχνοτροπία: Karatsu, Νομαρχία Saga
Οικοσκευή: Πέτρα, υψηλή καύση
Τεχνική: Tataki paddle-building; Chōsen-Garatsu διπλό γλάσο
Υπογραφή: Tarōemon (太郎右衛門), χειροχαραγμένο στο αβγάζον ποδι
Ημερομηνία: 1986, εγχαραγμένη στη βάση

Αποστολή από την Ιαπωνία με Αριθμό Παρακολούθησης και Ασφάλεια.
Υπόσχομαι γρήγορη αποστολή μέσω FedEx ή DHL το συντομότερο δυνατόν!

Οι εισαγωγικοί δασμοί, οι φόροι και οι επιβαρύνσεις δεν περιλαμβάνονται στην τιμή του αντικειμένου ή στα έξοδα αποστολής. Αυτές οι χρεώσεις είναι ευθύνη του αγοραστή.

Αυτές οι χρεώσεις συνήθως συλλέγονται από την εταιρεία μεταφορών που παραδίδει ή όταν παραλαμβάνετε το αντικείμενο - μην τις συγχέετε με πρόσθετα έξοδα αποστολής.

Λεπτομέρειες

Εποχή
1900-2000
Χώρα
Ιαπωνία
Σχεδιαστής/Καλλιτέχνης/Δημιουργός
Nakazato Tarōemon XIII (十三代中里太郎右衛門, 1923–2009)
Υλικό
Κεραμικό
Manufacturer/brand
Tataki Chōsen-Garatsu Mimitsuki Hanaike (1986)
Κατάσταση
Excellent condition: barely used with minimal signs of wear
Height
23 cm
Width
14 cm
Depth
14 cm
Estimated period
1980-1990
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΙαπωνίαΕπαληθεύτηκε
728
Πουλημένα αντικείμενα
96.39%
Ιδιώτης

Παρόμοια αντικείμενα

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Προτείνεται για εσάς στην

Ιαπωνική τέχνη

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​