Francesc Català-Roca - La Barcelona de Català-Roca - 2008





Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145879 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Το La Barcelona de Català-Roca είναι ένα φωτογραφικό βιβλίο του Francesc Català-Roca, που εκδόθηκε το 2008 ως πρώτη έκδοση από τις La Magrana / RBA Editores στα ισπανικά, αγγλικά και καταλανικά και έχει 398 σελίδες.
Περιγραφή από τον πωλητή
Η Βαρκελώνη του Català-Roca
Francesc Català-Roca
Ο Francesc Català-Roca, μαζί με τον Ramón Masats, stands ως μία από τις δύο σημαντικότερες φιγούρες στην ιστορία της ισπανικής φωτογραφίας. Φωτογράφος με εξαιρετική ευαισθησία και ακαταμάχητος δάσκαλος της σύνθεσης, ο Català-Roca κατέστησε, σε πολλά σημεία, το μάτι του εικοστού αιώνα, αιχμαλωτίζοντας μια χώρα σε μετάβαση, αιωρούμενη ανάμεσα σε παράδοση και μοντερνισμός, ανάμεσα στα σκιαχτήσματα του παρελθόντος και την υπόσχεση ενός διαφορετικού μέλλοντος.
La Barcelona de Català-Roca είναι πολύ περισσότερο από ένα φωτογραφικό πορτρέτο μίας πόλης. Είναι ένα αξιοσημείωτο οπτικό μαρτυριακό ντοκουμέντο για μια Βαρκελώνη που έχει σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί, μια πόλη της οποίας ο χαρακτήρας, οι αντιφάσεις και οι καθημερινοί της ρυθμοί μεταλλάχθηκαν οριστικά από τη ριζική αστική αναδιαμόρφωση που συνόδευσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Μέσω του φακού του Català-Roca, συναντάμε μια αυθεντική, αδιανόητα καθημερινή Βαρκελώνη, η οποία υπήρχε πολύ πριν η πόλη επαναπροσδιοριστεί ως διεθνής τουριστικός προορισμός.
Οι φωτογραφίες του αποκαλύπτουν μια πόλη γεμάτη συναρπαστικές λεπτομέρειες και ιστορικές ιδιαιτερότητες. Η Sagrada Família εμφανίζεται περιβαλλόμενη από σκαλωσιές, ακόμη υπό κατασκευή, όπως παραμένει και σήμερα. Ο αμερικανικός στόλος με φρεγάτες και αντιτορπιλικά κάνει αισθητή την παρουσία του στο λιμάνι, υπενθυμίζοντας μια περίοδο κατά την οποία η Βαρκελώνη ήταν συχνό πέρασμα για το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, πριν ο θάνατος ενός ναύτη αλλάξει τη θεώρηση του λιμανιού ως ακατάλληλου για επισκέψεις του ναυτικού. Σε άλλο σημείο, η FC Barcelona ακόμη παίζει στο θρυλικό Camp de les Corts, το σπίτι της πριν την τελετή έναρξης του Camp Nou το 1957. Το γήπεδο επίσης υπενθυμίζει τις απαρχές του προσωνύμιου culers, που παραδοσιακά συνδέεται με φιλάθλους των οποίων οι πλάτες φαίνονται από τον δρόμο καθώς κάθονταν κατά μήκος της άνω άκρης της κερκίδας στο παλιότερο γήπεδο της ομάδας στην Carrer de la Indústria.
Ωστόσο το γεγονός ότι κάνει αυτές τις φωτογραφίες πραγματικά εξαιρετικές δεν είναι μόνο η ντοκουμέντα αξία τους, αλλά η εξαιρετική ικανότητα του Català-Roca να οργανώνει τον κόσμο μέσα στο κάδρο. Οι συνθέσεις του είναι καρπός μαεστρίας. Αρχιτεκτονική, ανθρώπινες φιγούρες, φως και σκιά συνυπάρχουν σε μια σχεδόν ενστικτώδη ισορροπία, αποκαλύπτοντας έναν φωτογράφο που κατάλαβε τη γεωμετρία χωρίς ποτέ να θυσιάζει τον αυθορμητισμό. Οι εικόνες του φέρουν μια σπάνια κομψότητα, μετατρέποντας τα πιο καθημερινά σκηνικά σε φωτογραφίες με αξιοσημείωτη οπτική υπερβάση.
Υπάρχει επίσης μια αναμφισβήτητη ανθρωπιά που διατρέχει το έργο του. Ο Català-Roca ποτέ δεν περιέβαλλε την πόλη μόνο ως αρχιτεκτονικό θέμα. Η Βαρκελώνη του είναι κατειλημμένη, ζει και κινείται διαρκώς. Οι δρόμοι της ανήκουν σε εργάτες, παιδιά, ναύτες, οπαδούς ποδοσφαίρου και ανώνυμους περαστικούς. Φωτογράφισε όχι μόνο την εμφάνιση μίας πόλης αλλά και τον τόνο της, τον κοινωνικό της ιστό και τα μικρά της χειροκροτήματα που οριστικοποίησαν την καθημερινή ζωή.
Μα σήμερα, La Barcelona de Català-Roca μεταφέρει ένα σχεδόν μελαγχολικό βάρος. Η πόλη που φωτογράφισε δεν έχει απλώς γερμέσει· πολλά από αυτήν έχει εξαφανιστεί. Η μεταμόρφωση του 1992 προς Ολυμπιακή εποχή έφερε αναμφίβολα βελτιώσεις, αλλά μαζί καθάρισε και μια αστική ταυτότητα την οποία μπορούν να ανακτήσουν μόνο μνήμες, αρχεία και φωτογραφίες όπως αυτές.
Τι απομένει είναι ένα εξαιρετικό πορτρέτο μίας πόλης πριν από την αναμόρφωσή της, διατηρημένο από έναν φωτογράφο whose όραμα συνδύασε ιστορική συνείδηση, άψογη σύνθεση και βαθιά αγάπη γι’ αυτόν τον κόσμο που τον περιβάλλει.
Για τους θαυμαστές της ισπανικής φωτογραφίας και τους συλλέκτες σημαντικών φωτοβιβλίων, το La Barcelona de Català-Roca αποτελεί τόσο ένα ουσιώδες φωτογραφικό έργο όσο και μια συγκινητική συνάντηση με μια Βαρκελώνη που, προς το καλό ή το κακό, δεν θα επιστρέψει ποτέ.
Ιστορία πωλητή
Η Βαρκελώνη του Català-Roca
Francesc Català-Roca
Ο Francesc Català-Roca, μαζί με τον Ramón Masats, stands ως μία από τις δύο σημαντικότερες φιγούρες στην ιστορία της ισπανικής φωτογραφίας. Φωτογράφος με εξαιρετική ευαισθησία και ακαταμάχητος δάσκαλος της σύνθεσης, ο Català-Roca κατέστησε, σε πολλά σημεία, το μάτι του εικοστού αιώνα, αιχμαλωτίζοντας μια χώρα σε μετάβαση, αιωρούμενη ανάμεσα σε παράδοση και μοντερνισμός, ανάμεσα στα σκιαχτήσματα του παρελθόντος και την υπόσχεση ενός διαφορετικού μέλλοντος.
La Barcelona de Català-Roca είναι πολύ περισσότερο από ένα φωτογραφικό πορτρέτο μίας πόλης. Είναι ένα αξιοσημείωτο οπτικό μαρτυριακό ντοκουμέντο για μια Βαρκελώνη που έχει σε μεγάλο βαθμό εξαφανιστεί, μια πόλη της οποίας ο χαρακτήρας, οι αντιφάσεις και οι καθημερινοί της ρυθμοί μεταλλάχθηκαν οριστικά από τη ριζική αστική αναδιαμόρφωση που συνόδευσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. Μέσω του φακού του Català-Roca, συναντάμε μια αυθεντική, αδιανόητα καθημερινή Βαρκελώνη, η οποία υπήρχε πολύ πριν η πόλη επαναπροσδιοριστεί ως διεθνής τουριστικός προορισμός.
Οι φωτογραφίες του αποκαλύπτουν μια πόλη γεμάτη συναρπαστικές λεπτομέρειες και ιστορικές ιδιαιτερότητες. Η Sagrada Família εμφανίζεται περιβαλλόμενη από σκαλωσιές, ακόμη υπό κατασκευή, όπως παραμένει και σήμερα. Ο αμερικανικός στόλος με φρεγάτες και αντιτορπιλικά κάνει αισθητή την παρουσία του στο λιμάνι, υπενθυμίζοντας μια περίοδο κατά την οποία η Βαρκελώνη ήταν συχνό πέρασμα για το Ναυτικό των Ηνωμένων Πολιτειών, πριν ο θάνατος ενός ναύτη αλλάξει τη θεώρηση του λιμανιού ως ακατάλληλου για επισκέψεις του ναυτικού. Σε άλλο σημείο, η FC Barcelona ακόμη παίζει στο θρυλικό Camp de les Corts, το σπίτι της πριν την τελετή έναρξης του Camp Nou το 1957. Το γήπεδο επίσης υπενθυμίζει τις απαρχές του προσωνύμιου culers, που παραδοσιακά συνδέεται με φιλάθλους των οποίων οι πλάτες φαίνονται από τον δρόμο καθώς κάθονταν κατά μήκος της άνω άκρης της κερκίδας στο παλιότερο γήπεδο της ομάδας στην Carrer de la Indústria.
Ωστόσο το γεγονός ότι κάνει αυτές τις φωτογραφίες πραγματικά εξαιρετικές δεν είναι μόνο η ντοκουμέντα αξία τους, αλλά η εξαιρετική ικανότητα του Català-Roca να οργανώνει τον κόσμο μέσα στο κάδρο. Οι συνθέσεις του είναι καρπός μαεστρίας. Αρχιτεκτονική, ανθρώπινες φιγούρες, φως και σκιά συνυπάρχουν σε μια σχεδόν ενστικτώδη ισορροπία, αποκαλύπτοντας έναν φωτογράφο που κατάλαβε τη γεωμετρία χωρίς ποτέ να θυσιάζει τον αυθορμητισμό. Οι εικόνες του φέρουν μια σπάνια κομψότητα, μετατρέποντας τα πιο καθημερινά σκηνικά σε φωτογραφίες με αξιοσημείωτη οπτική υπερβάση.
Υπάρχει επίσης μια αναμφισβήτητη ανθρωπιά που διατρέχει το έργο του. Ο Català-Roca ποτέ δεν περιέβαλλε την πόλη μόνο ως αρχιτεκτονικό θέμα. Η Βαρκελώνη του είναι κατειλημμένη, ζει και κινείται διαρκώς. Οι δρόμοι της ανήκουν σε εργάτες, παιδιά, ναύτες, οπαδούς ποδοσφαίρου και ανώνυμους περαστικούς. Φωτογράφισε όχι μόνο την εμφάνιση μίας πόλης αλλά και τον τόνο της, τον κοινωνικό της ιστό και τα μικρά της χειροκροτήματα που οριστικοποίησαν την καθημερινή ζωή.
Μα σήμερα, La Barcelona de Català-Roca μεταφέρει ένα σχεδόν μελαγχολικό βάρος. Η πόλη που φωτογράφισε δεν έχει απλώς γερμέσει· πολλά από αυτήν έχει εξαφανιστεί. Η μεταμόρφωση του 1992 προς Ολυμπιακή εποχή έφερε αναμφίβολα βελτιώσεις, αλλά μαζί καθάρισε και μια αστική ταυτότητα την οποία μπορούν να ανακτήσουν μόνο μνήμες, αρχεία και φωτογραφίες όπως αυτές.
Τι απομένει είναι ένα εξαιρετικό πορτρέτο μίας πόλης πριν από την αναμόρφωσή της, διατηρημένο από έναν φωτογράφο whose όραμα συνδύασε ιστορική συνείδηση, άψογη σύνθεση και βαθιά αγάπη γι’ αυτόν τον κόσμο που τον περιβάλλει.
Για τους θαυμαστές της ισπανικής φωτογραφίας και τους συλλέκτες σημαντικών φωτοβιβλίων, το La Barcelona de Català-Roca αποτελεί τόσο ένα ουσιώδες φωτογραφικό έργο όσο και μια συγκινητική συνάντηση με μια Βαρκελώνη που, προς το καλό ή το κακό, δεν θα επιστρέψει ποτέ.

