Canvas Fit - Alberto Ricardo - "Tronos de Poder Pixelado"





Προσθήκη στα αγαπημένα σας για να λαμβάνετε ειδοποιήσεις δημοπρασίας.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 145776 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Έργο τέχνης δημιουργημένο σε επαγγελματικό καμβά χρησιμοποιώντας τη τεχνική γκινλέ (giclée) εκτύπωσης σε καμβά. Ψηφιακή τέχνη χρησιμοποιώντας σύγχρονα μέσα και AI.
Έργο τέχνης του καλλιτέχνη Canvas Fit-Alberto Ricardo που εκτελέστηκε με την τεχνική Εκτύπωση Giclée πάνω σε καμβά επαγγελματικής υψηλής ποιότητας, 100% βαμβάκι, μέγιστη αντίσταση στην παραποίηση και σε εξωτερικούς παράγοντες της μάρκας Eco Canvas Roma Glossy, σατινάτος.
Εγγυούμαστε ένα μακρόβιο προϊόν με οπτική ποιότητα υψηλού επιπέδου.
Διαστάσεις του δίπτυχου 60 x 40 εκ. για κάθε πάνελ με βάθος 5 εκ.
Περιορισμένη έκδοση 3/5.
Στον οπίσθιο πίνακα του κομματιού θα βρείτε τα στοιχεία για το έργο.
Η αποστολή θα πραγματοποιείται μέσω της εταιρίας United Parcel Service (UPS) για την Ισπανία και την Ευρώπη, και μέσω της εταιρίας Fedex για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα αποσταλεί τυλιγμένο και θα είναι προστατευμένο με πολλαπλά στρώματα συσκευασίας, νάιλον φυσαλίδες και τοποθετημένο σε ανθεκτικό σωλήνα.
Σε μια κομψή και σοβαρή αίθουσα, δύο καμβάδες 40 x 60 εκ. εισβάλλουν με δύναμη στην αφαιρετική ατμόσφαιρα. Αυτό το δίπτυχο γκινλέ αποτελεί περιστατικό όψης όντας κάτι περισσότερο από μια απλή σύγχρονη διακόσμηση: αποτελεί οπτικό μανιφέστο, γιορτή της κουλτούρας ποπ και μια αναγνώστηση των ψηφιακών εικονιδίων μέσω του πρίσματος της πολυτέλειας και της εξουσίας. Οι πρωταγωνιστές, Sonic και Megaman, δύο θρύλοι του κόσμου των βιντεοπαιχνιδιών, αντιμετωπίζουν τον θεατή από τους αντίστοιχους θρόνους τους ως αστικά βασιλιάδες, με αναθήματα στάσης, δύναμης και συμβολικής παρουσίας.
Στο πρώτο κομμάτι, ο Sonic, ο μπλε σκαντζόχοιρος που επαναπροσδιόρισε την ταχύτητα στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα, φαίνεται να κάθεται σε θρόνο επενδυμένο κόκκινο και καλυμμένο με το μονογράμμα Louis Vuitton.Αλλά δεν είναι ο παιχνιδιάρικος και γρήγορος Sonic του παρελθόντος: τα μάτια του ημικλειστά μεταδίδουν αποφασιστικότητα, η στάση του είναι προκλητική, και η ενδυμασία του, με δερμάτινο σακάκι ανοιχτό και worn boots, εκφράζει μια συμπεριφορά ποπ punk σχεδόν νιχιλιστική. Οι επιδέσμώσες στα μπράτσα και η ράβδος φθορα του φόντου μιλούν για μια συνεχή μάχη, όχι ενάντια σε pixelated κακοποιούς, αλλά ενάντια στη λήθη, στην καθυστέρηση και στο βάρος της κληρονομιάς. Εδώ, ο Sonic είναι ένας πολιτιστικός πολεμιστής που έχει επιβιώσει στο πέρασμα του χρόνου, καθήμενος σαν αυτοκράτορας ανάμεσα σε χρυσά ερείπια.
Σε αντίθεση, το δεύτερο έργο παρουσιάζει τον Megaman, τον εικονικό μπλε ρομπότ, ως αδιάλλακτο φρουρό της ψηφιακής τάξης. Η παρουσία του είναι πιο στωική, σχεδόν τελετουργική. Κάθεται σε θρόνο του ίδιου οπτικού πλούτου, αλλά με μια πιο εμβριθής και συμμετρική στάση, ο Megaman δεν φέρει εμφανή σημάδια φθοράς, αλλά μια άψογη πανοπλία που αντικατοπτρίζει έλεγχο και δομή. Ο καλλιτέχνης τονίζει τις λεπτομέρειες του ενδύματός του με σχέδια Louis Vuitton, σαν ο σύμβολο του πολυτελούς να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδιασμού του. Αντί γάντια ή οπλισμό, αυτό που επιβάλλεται εδώ είναι η σοβαρότητα της γλώσσας του και η γεωμετρία της στάσης του: ένας ψηφιακός ιππότης, μια μορφή εξουσίας και μηχανικής κομψότητας.
Και οι δύο πίνακες παίζουν με τη γλώσσα της οπτικής γλώσσας της πολυτέλειας —Louis Vuitton ως παγκόσμιο έμβλημα— για να την συμπρουσιάσουν με χαρακτήρες που γεννήθηκαν από τη σεμνότητα του pixel. Αυτή η σύγκρουση μεταξύ καταβολών και της αισθητικής της θέσης μεταμορφώνει το δίπτυχο σε ένα οπτικό λόγο για την εξέλιξη της κουλτούρας των gamers και τη συνολική ένταξή της στην τέχνη του μεταπολεμικού και σύγχρονου. Δεν είναι πλέον απλοί χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιών: έχουν μετατραπεί σε αρχέτυπα, σε τοτέμ της νοσταλγίας που ζητούν τη θέση τους στο σαλόνι της τέχνης με την ίδια εξουσία που ένα Ρωμαϊκό θεός ενός ριζοσπαστικού αναγεννησιακού θαύματος.
«Θρόνοι της Ψηφιακής Εξουσίας» είναι μια οπτική αλληγορία για τη μεταμόρφωση, το κεκτημένο prestige με το χτύπημα του ρυθμού και την ειρωνεία του πλούτου που εφαρμόζεται στον ψηφιακό κόσμο. Ο Sonic και ο Megaman, από τους θρόνους τους, μας παρακολουθούν όχι ως μορφές του παρελθόντος, αλλά ως βασιλιάδες ενός βασιλείου που δεν είναι πια από bits, αλλά από παγκόσμια κουλτούρα.
Έργο τέχνης δημιουργημένο σε επαγγελματικό καμβά χρησιμοποιώντας τη τεχνική γκινλέ (giclée) εκτύπωσης σε καμβά. Ψηφιακή τέχνη χρησιμοποιώντας σύγχρονα μέσα και AI.
Έργο τέχνης του καλλιτέχνη Canvas Fit-Alberto Ricardo που εκτελέστηκε με την τεχνική Εκτύπωση Giclée πάνω σε καμβά επαγγελματικής υψηλής ποιότητας, 100% βαμβάκι, μέγιστη αντίσταση στην παραποίηση και σε εξωτερικούς παράγοντες της μάρκας Eco Canvas Roma Glossy, σατινάτος.
Εγγυούμαστε ένα μακρόβιο προϊόν με οπτική ποιότητα υψηλού επιπέδου.
Διαστάσεις του δίπτυχου 60 x 40 εκ. για κάθε πάνελ με βάθος 5 εκ.
Περιορισμένη έκδοση 3/5.
Στον οπίσθιο πίνακα του κομματιού θα βρείτε τα στοιχεία για το έργο.
Η αποστολή θα πραγματοποιείται μέσω της εταιρίας United Parcel Service (UPS) για την Ισπανία και την Ευρώπη, και μέσω της εταιρίας Fedex για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα αποσταλεί τυλιγμένο και θα είναι προστατευμένο με πολλαπλά στρώματα συσκευασίας, νάιλον φυσαλίδες και τοποθετημένο σε ανθεκτικό σωλήνα.
Σε μια κομψή και σοβαρή αίθουσα, δύο καμβάδες 40 x 60 εκ. εισβάλλουν με δύναμη στην αφαιρετική ατμόσφαιρα. Αυτό το δίπτυχο γκινλέ αποτελεί περιστατικό όψης όντας κάτι περισσότερο από μια απλή σύγχρονη διακόσμηση: αποτελεί οπτικό μανιφέστο, γιορτή της κουλτούρας ποπ και μια αναγνώστηση των ψηφιακών εικονιδίων μέσω του πρίσματος της πολυτέλειας και της εξουσίας. Οι πρωταγωνιστές, Sonic και Megaman, δύο θρύλοι του κόσμου των βιντεοπαιχνιδιών, αντιμετωπίζουν τον θεατή από τους αντίστοιχους θρόνους τους ως αστικά βασιλιάδες, με αναθήματα στάσης, δύναμης και συμβολικής παρουσίας.
Στο πρώτο κομμάτι, ο Sonic, ο μπλε σκαντζόχοιρος που επαναπροσδιόρισε την ταχύτητα στα τέλη της δεκαετίας του ενενήντα, φαίνεται να κάθεται σε θρόνο επενδυμένο κόκκινο και καλυμμένο με το μονογράμμα Louis Vuitton.Αλλά δεν είναι ο παιχνιδιάρικος και γρήγορος Sonic του παρελθόντος: τα μάτια του ημικλειστά μεταδίδουν αποφασιστικότητα, η στάση του είναι προκλητική, και η ενδυμασία του, με δερμάτινο σακάκι ανοιχτό και worn boots, εκφράζει μια συμπεριφορά ποπ punk σχεδόν νιχιλιστική. Οι επιδέσμώσες στα μπράτσα και η ράβδος φθορα του φόντου μιλούν για μια συνεχή μάχη, όχι ενάντια σε pixelated κακοποιούς, αλλά ενάντια στη λήθη, στην καθυστέρηση και στο βάρος της κληρονομιάς. Εδώ, ο Sonic είναι ένας πολιτιστικός πολεμιστής που έχει επιβιώσει στο πέρασμα του χρόνου, καθήμενος σαν αυτοκράτορας ανάμεσα σε χρυσά ερείπια.
Σε αντίθεση, το δεύτερο έργο παρουσιάζει τον Megaman, τον εικονικό μπλε ρομπότ, ως αδιάλλακτο φρουρό της ψηφιακής τάξης. Η παρουσία του είναι πιο στωική, σχεδόν τελετουργική. Κάθεται σε θρόνο του ίδιου οπτικού πλούτου, αλλά με μια πιο εμβριθής και συμμετρική στάση, ο Megaman δεν φέρει εμφανή σημάδια φθοράς, αλλά μια άψογη πανοπλία που αντικατοπτρίζει έλεγχο και δομή. Ο καλλιτέχνης τονίζει τις λεπτομέρειες του ενδύματός του με σχέδια Louis Vuitton, σαν ο σύμβολο του πολυτελούς να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδιασμού του. Αντί γάντια ή οπλισμό, αυτό που επιβάλλεται εδώ είναι η σοβαρότητα της γλώσσας του και η γεωμετρία της στάσης του: ένας ψηφιακός ιππότης, μια μορφή εξουσίας και μηχανικής κομψότητας.
Και οι δύο πίνακες παίζουν με τη γλώσσα της οπτικής γλώσσας της πολυτέλειας —Louis Vuitton ως παγκόσμιο έμβλημα— για να την συμπρουσιάσουν με χαρακτήρες που γεννήθηκαν από τη σεμνότητα του pixel. Αυτή η σύγκρουση μεταξύ καταβολών και της αισθητικής της θέσης μεταμορφώνει το δίπτυχο σε ένα οπτικό λόγο για την εξέλιξη της κουλτούρας των gamers και τη συνολική ένταξή της στην τέχνη του μεταπολεμικού και σύγχρονου. Δεν είναι πλέον απλοί χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιών: έχουν μετατραπεί σε αρχέτυπα, σε τοτέμ της νοσταλγίας που ζητούν τη θέση τους στο σαλόνι της τέχνης με την ίδια εξουσία που ένα Ρωμαϊκό θεός ενός ριζοσπαστικού αναγεννησιακού θαύματος.
«Θρόνοι της Ψηφιακής Εξουσίας» είναι μια οπτική αλληγορία για τη μεταμόρφωση, το κεκτημένο prestige με το χτύπημα του ρυθμού και την ειρωνεία του πλούτου που εφαρμόζεται στον ψηφιακό κόσμο. Ο Sonic και ο Megaman, από τους θρόνους τους, μας παρακολουθούν όχι ως μορφές του παρελθόντος, αλλά ως βασιλιάδες ενός βασιλείου που δεν είναι πια από bits, αλλά από παγκόσμια κουλτούρα.

