Stefanie Schneider - April Blue Eyes (Suburbia)

April Blue Eyes (Suburbia) - 2004,
συνεπιλέγοντας Michelle Hicks

59.5x79.8cm,
Edition 5/5.
Analog C-Print, χειροprints από τον καλλιτέχνη, βασισμένο στο αρχικό Polaroid.
Υπογραφή ετικέτας και Πιστοποιητικό.
Artist Inventory #402.05.

Αυτό είναι το μόνο διαθέσιμο χαμένο αναλογικό Edition αυτού του κομματιού.

Αυτό το πρότζεκτ "Suburbia" τραβήχτηκε στο σετ της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του Marc Forster, "Everything put Together'" με τους Radha Mitchell, Michelle Hicks, Megan Mullally και άλλους.

Υπογειτριάζονται οι υποβαθμοί, ή οι άνθρωποι που ζουν σε αυτούς
Suburb { μια περιοχή, ειδικά κατοικιακή, στην άκρη μιας πόλης ή μεγάλου δήμου }
συνώνυμα [Έξω άκρη, Περιθώρια, Περιφέρεια, Όρια, Έξω μέρη, Περιβάλλοντα]

Κυριακή στα προάστια, μια ηλιόλουστη καλοκαιρινή μέρα, έρημη. Η απεικόνιση της σειράς Suburbia της Stefanie Schneider, δημιουργημένη στη μακρινή δύση των ΗΠΑ, στην Καλιφόρνια, φαίνεται σχεδόν ασυνείμενη. Με τη φωτογραφική της μηχανή, η Schneider περιγράφει γύρω από μια αμερικανική ειδύλλιο, εστιάζοντας σε έναν σχεδόν έρημο κήπο. Περιβαλλόμενα από έναν λευκό φράχτη με κούνια, τα λουλούδια και τα δέντρα ανθίζουν πλούσια κάτω από τον εκτυφλωτικό ήλιο. Μια μέρα τόσο άδεια και ήρεμη όσο μόνο οι Κυριακές μπορούν να είναι. Το γκαζόν κομμένο με επιμέλεια, ο κήπος καλά συντηρημένος, οι κάτοικοί του απρόσιτοι και αργόσυροι. Μία στιγμιότυπο που ανοίγει ένα παράθυρο στις τραγικές πτυχές μιας μάλλον άτυχης μεσαίας τάξης ζωής.

Μια σκηνή τόσο οικεία από αμέτρητες ταινίες και αμερικανική λογοτεχνία: ένα αμερικανικό είδωλο πίσω από τη τέλεια πρόσοψη όπου καθημερινός τρόμος φαίνεται να παραμονεύει. Στην ταινία Blue Velvet του David Lynch, η αφήγηση αρχίζει, για παράδειγμα, με μια κάμερα να σαρώσει ένα παρόμοιο περιβάλλον: η θέα πάνω από τον φράχτη του κήπου, ένα επιμελώς περιποιημένο γκαζόν, απολύτως τέλειο σε ενοχλητικό βαθμό—που διακόπτεται απότομα σε ένα κοντινό πλάνο ενός αποκομμένου ώμου, που ήδη μαστίζεται από μυρμήγκια.

Η Stefanie Schneider υπερβάλλει, intensifies: αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στην ανησυχητική παλέτα χρωμάτων, καθώς και στη δύναμη της απεικόνισης. Η Schneider θέτει αντίθεση το μεγαλείο ανθισμένων τριαντάφυλλων και τα πλούσια δέντρα με το κενό. Το περιφραγμένο καλοκαιρινό ειδύλλιο φαίνεται να είναι αποκαλυμμένο: οι καρέκλες κήπου παραμένουν αχρησιμοποίητες γύρω από ένα τραπέζι, μια σχάρα άθικτη και άψογη, κάθε αντικείμενο στη θέση του. Μόνο οι κάτοικοι φαίνονται περίεργα χαμένοι. Η Schneider τους απεικονίζει εν μέσω των πολυτελών ζωών τους, περιβαλλόμενοι από επιμελώς επιλεγμένη κανονικότητα, ανεκτό μόνο με ένα καλά παγωμένο μαρτίνι στο χέρι, έτοιμο πριν το γεύμα. Συλλαμβάνει βασικά κοινότοπες σκηνές, και όμως ο θεατής γίνεται μάρτυρας βαθιάς οικειότητας.

Η σειρά Suburbia της Schneider ανθεί από την αλληλεπίδραση των μοτίβων της, διηγούμενη μια ιστορία στο ύφος του Αμερικανού συγγραφέα Ρέιμοντ Καρβερ. Οι χαρακτήρες της φαίνονται να έχουν όλα χάσει την πίστη τους στον εαυτό τους, προσπαθώντας να υπάρξουν σε ένα είδωλο όπου δεν ανήκουν.

Η Stefanie Schneider έλαβε το MFA της στο Communication Design από το Folkwang Schule Essen, Γερμανία. Το έργο της έχει παρουσιαστεί στο Museum for Photography, Braunschweig, Museum für Kommunikation, Berlin, το Institut für Neue Medien, Frankfurt, τον Nassauischer Kunstverein, Wiesbaden, Kunstverein Bielefeld, Museum für Moderne Kunst Passau, Les Rencontres d'Arles, Foto -Triennale Esslingen, Bombay Beach Biennale.