Αρχαία Ρωμαϊκή Ασημί Περόνη τόξου, σπάνια μικρού μεγέθους

Σημείωση: λόγω τυπικών κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλώ βεβαιωθείτε ότι διαθέτετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ πριν συμμετάσχετε σε προσφορά.

Ρωμαϊκή ασημένια λύρα-φιβύλα, σπάνιο μικρό μέγεθος.

Συνολικό μήκος: ± 31,6 mm
Πλάτος: ± 19,2 mm

Κατάσταση: καλή σταθερή κατάσταση, πλήρες με ελατήριο, αγκίστρι (κινούμενο) και πλάκα αγκίστρου. Σημάδια φθοράς συνεπή με την ηλικία και τη χρήση. Δείτε τις εικόνες.

Πιστοποιητικό γνησιότητας: διαθέσιμο κατόπιν αίτημα (pdf-μορφή).

Οι αρχαίοι Ρωμαίοι εκτιμούσαν πολύπλοκα σχέδια κοσμημάτων και χρησιμοποιούσαν ευρύ φάσμα υλικών. Οι φιβύλες φοριούνταν τόσο από άνδρες όσο και από γυναίκες, συχνά πλούσια διακοσμημένες με ημι-πολύτιμους λίθους και μέταλλα. Οι φιβύλες απαντώνται σε μεγάλη ποικιλία σ styles, από αυστηρά λειτουργικές μέχρι πολύ εκλεπτυσμένες σχεδιάσεις με πολύτιμους λίθους, πολύχρωμα σμάλτα ή ενσωμάτωση ζωομορφικών μορφών.

Οι κατώτερες τάξεις των Ρωμαίων χρησιμοποιούσαν φθηνότερες μιμήσεις γυαλιού ή διάφορους μολύβδους κραμάτων για να μειώσουν το κόστος κατασκευής, ενώ ταυτόχρονα επέδειξαν την κοινωνική τους θέση.

Οι Ρωμαίοι άνδρες συνήθως φορούσαν έναν ή περισσότερους δακτυλίους και φιβύλες. Τα κοσμήματα είχαν ιδιαίτερη σημασία για τις γυναίκες στην ρωμαϊκή κοινωνία. Είχαν το δικαίωμα να αγοράζουν, να πωλούν ή να ανταλλάσσουν τα κοσμήματά τους με δική τους πρωτοβουλία, καθώς θεωρούνταν προσωπική τους περιουσία. Κοσμήματα για τα παιδιά όχι μόνο έδειχναν τον πλούτο και τη θέση των γονέων, αλλά συχνά περιλάμβαναν φυλακτά για την προστασία των παιδιών από ασθένειες και για την καταπολέμηση κακών δυνάμεων.

ΥΛΙΚΟ
Αυτό το αντικείμενο έχει εξεταστεί προσεκτικά σχετικά με τη σύνθεση και τις επιφανειακές του ιδιότητες.

Εξειδικευμένες εργαστηριακές αναλύσεις, όπως μεταλλουργικές δοκιμές (π.χ. XRF), δεν διεξάγονται συνήθως σε ιδιωτική συλλογή και συνδέονται περισσότερο με ακαδημαϊκή ή θεσμική έρευνα.

Οι καταστροφικοί μέθοδοι δοκιμών (όπως δοκιμές οξέος) προκαλούν μόνιμη βλάβη στην επιφάνεια του αντικειμένου και δεν είναι κατάλληλοι για αρχαιολογικά υλικά.

Ιστορικά, τα σύγχρονα συστήματα σήμανσης δεν υπήρχαν. Η σύνθεση κράματος χρυσού και αργύρου θα μπορούσε να διαφέρει ανάλογα με το τοπικό δυναμικό, τα δίκτυα εμπορίου, τις πρακτικές ανακύκλωσης και τις επικρατούσες οικονομικές συνθήκες.