Giovanni Greco (1953) - Parossismo

Συνδυασμένη αποστολή, αν αγοράσεις περισσότερα έργα στην ίδια Δημοπρασία πληρώνεις μόνο μια αποστολή

Γιόβαννι Γρέκο (1953, Κατάνα) [Ιταλία]
Ακρυλικό σμάλτο, σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη στο μπροστινό και στο πίσω μέρος·
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας του καλλιτέχνη
GOVANNI GRECO γεννήθηκε στην Κατάνα, πόλη στην οποία ζει και εργάζεται. Μετά από ατελείς σπουδές βιολογίας και εμβάθυνση στις δημιουργικές σπουδές, γράφεται στη Scuola del Nudi στην Κατάνα και το 1980 ξεκινά την καλλιτεχνική του δραστηριότητα, ξεκινώντας ταυτόχρονα από το μαγκριτικό παράδειγμα και κατόπιν από τον Ντι-Τσίριχο, όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο στρωμάτων, φαινομενικά αντιφατικών, ο ύπνος και η αντικειμενική πραγματικότητα, σε έναν είδος απόλυτης πραγματικότητας.
Στον πυρήνα της έρευνάς του βρίσκεται μια ισχυρή ορμή που στοχεύει στη λύση των μεγάλων διλημμάτων της ύπαρξης και της σχέσης ανάμεσα στο εαυτό και τον κόσμο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη «σκέψη»· μερικές φορές περάσματα αδιαπραγμάτευτα - έργο του καλλιτέχνη Giovanni Greco, αξεπέραστο ως μέσο για να ρίξει σε φως νέα τα προβλήματα βασικά στα οποία ο νους μας δεν κόβεται να αποχωρήσει, θέτοντας σε σκηνή οπτικά εκβιαστικά, εκβιασμούς της ψυχής· σε πιο πρόσφατα βήματα προσεγγίζει τη μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως τα έργα του Γ. Ντι-Τσίριχο, όχι τόσο για τις στυλιστικές επιλογές όσο για το ορατό ενδιαφέρον που εκφράζεται σε μια σταθερή συνθετική δομή· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος γίνονται μάζες ισχυρές που προέρχονται από τους χρωματικούς όγκους σκούρων και παχιών αποχρώσεων, σε ένα περιβάλλον όπου ο χρόνος φαίνεται να έχει παγώσει και τα θέματα αιωρούνται ανάμεσα στην επιρροή της μεταφυσικής και σε νεοκλασικούς υπαινιγμούς που αντλούνται από έργα παλαιότερα, σοκαρισμένα από τον χρόνο, σε έναν κόσμο άγνωστο.
Αυτό είναι ο κόσμος του “éndonèxò”, όρος που επινόησε ο καλλιτέχνης – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα είναι σαφώς προσανατολισμένο προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα, αλλά ταυτόχρονα κάνει αισθητή την επιθυμία του να κάνει τη ζωγραφική του να νιώθει πιο κοντά στην εμπειρία του θεατή, αντλώντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να αντικαταστήσει, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, τους διαθρησκευτικούς χώρους της λογικής.