Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale

Δήλωση:
ΔΩΡΕΑΝ εθνική αποστολή
Για διεθνείς αποστολές, αν αγοράσεις περισσότερα από ένα έργο στην ίδια δημοπρασία, πληρώνεις ΜΙΑ μόνο αποστολή.
Προτρέπουμε να επισκεφθείς την πλατφόρμα πώλησης online “DELAURETISART”.
Giovanni Greco (1953, Catania) [Ιταλία]
Εμάλ (ακρυλικό) σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη μπροστά και πίσω·
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας του καλλιτέχνη
GOVANNI GRECO γεννήθηκε στην Κατάνια, πόλη στην οποία ζει και εργάζεται. Μετά από ατελείς σπουδές βιολογίας και εμβάθυνση στις καλλιτεχνικές σπουδές, γράφτηκε στην Σχολή του Nudi στην Κατάνια και το 1980 ξεκίνησε τη ζωγραφική του δραστηριότητα, αρχίζοντας ταυτόχρονα από το μαγκριτικό παράδειγμα και ακολούθως από το δεχιρικό όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο επιπέδων, φαινομενικά ασυμβίβαστων, ο ύπνος και η αντικειμενική πραγματικότητα, σε μια αλλόκοτη μορφή απόλυτης πραγματικότητας.
Στον πυρήνα της έρευνάς του βρίσκεται μια ισχυρή παλινδρόμηση προσανατολισμένη στην επίλυση των μεγάλων διλημμάτων της ύπαρξης και της σχέσης ανάμεσα σε αυτόν και τον κόσμο, αναζητώντας να ερμηνεύσει τη «σκέψη» που μερικές φορές αποτελεί αναμφίλεκτα σημεία-σταθμούς – έργο του καλλιτέχνη Giovanni Greco, αξεπέραστο ως μέσο για να ρίξει σε ένα νέο φως τα βασικά προβλήματα της σκέψης μας, που δεν παύουν να αποδεσμεύονται, παρουσιάζοντας οπτικά εκβιαστικά στοιχεία, εκβιασμούς της ψυχής· περαιτέρω τον τραβούν η μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως τα έργα του G. De Chirico, όχι τόσο για καλλιτεχνικούς στιλιστικούς λόγους αλλά για το προτεινόμενο ενδιαφέρον που εκφράζεται σε μια στιβαρή συνθετική δομή· τα αντικείμενα, οι μορφές και ο ίδιος ο χώρος γίνονται ισχυρές μάζες που προκύπτουν από τους χρωματικούς όγκους, σκούροι και παχύρρυγχοι, σε ένα πλαίσιο όπου ο χρόνος φαντάζει παγωμένος και τα υποκείμενα αιωρούνται ανάμεσα στην επιρροή της μεταφυσικής και τα νεοκλασικά ερείσματα που εξάγονται από παλαιότερα έργα που συγκλονίζονται από το χρόνο, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος του “èsndonèxò”, όρος που επινόησε ο καλλιτέχνης – (éndon-éxò) όπου το βλέμμα προσανατολίζεται σαφώς προς τον εαυτό του και προς τα μέσα των πραγμάτων αλλά ταυτόχρονα γίνεται αισθητή η επιθυμία να κάνει τη ζωγραφική του να αισθάνεται πιο κοντά στη ζωή του παρατηρητή, ανεβάζοντας από τα βάθη της ψυχής και σταδιακά να αντικαταστήσει, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, τους φωτεινούς και απλούς χώρους της λογικής.