Giovanni Greco (1953-Italia) - spazio dimensionale

Σημείωση:
ΔΩΡΕΑΝ εθνική αποστολή
Για ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΕΣ αποστολές διεθνώς, αν αγοράσεις πάνω από ένα έργο στην ίδια δημοπρασία, πληρώνεις ΜΙΑ ΚΑΤΑΠΟΛΙΤΙΚΑ αποστολή.
Σας προσκαλούμε να επισκεφθείτε την πλατφόρμα πώλησης online “DELAURETISART”
Γκιάβαννα Γκρέκο (1953,
Ακρυλικό και μίγμα σε καμβά
υπογραφή του καλλιτέχνη μπροστά και πίσω·
Πιστοποιητικό αυθεντικότητας του καλλιτέχνη
Ο ΓΚΟΒΑΝΝΙ ΓΡΕΚΟ γεννήθηκε στην Κατάνια, πόλη όπου ζει και εργάζεται. Μετά από ατελείς σπουδές βιολογίας και εμβαθύνσεις στις σπουδές τέχνης, γράφτηκε στη Σχολή Νούντι της Κατάνια και το 1980 άρχισε την καλλιτεχνική του δραστηριότητα ξεκινώντας ταυτόχρονα από το μπαγκετιονικό παράδειγμα του Μαγκρίτ και στη συνέχεια του Ντε Κερίχο, όπου ήταν δυνατή η επίλυση δύο στρωμάτων, φαινομενικά αντιφατικών, ο ύπνος και η αντικειμενική πραγματικότητα, σε μια είδος απόλυτης πραγματικότητας.
Βάση της έρευνάς του είναι μια ισχυρή παλινδρόμηση προσανατολισμένη στην επίλυση των μεγάλων διλημμάτων της ύπαρξης και της σχέσης ανάμεσα στον εαυτό του και τον κόσμο, προσπαθώντας να ερμηνεύσει τη «σκέψη» — μερικές φορές αδιαπέραστα περάσματα — έργο του καλλιτέχνη Giovanni Greco, αδιαπέραστο μέσο για να ρίξει σε μια νέα φως τα βασικά προβλήματα που το μυαλό μας δεν σταματά ν’ απελευθερώνεται, προκαλώντας οπτικά εκβιασμούς, εκβιασμούς της ψυχής· στην πορεία προσελκύεται από τη μεταφυσική ζωγραφική και κυρίως από τα έργα του G. De Chirico, όχι τόσο για τις στυλιστικές επιλογές όσο και για το φορτισμένο ενδιαφέρον που εκφράζεται με μια στιβαρή σύνθεση· τα αντικείμενα, οι φιγούρες και ο ίδιος ο χώρος γίνονται μάζες πανίσχυρες που προκύπτουν από τους χρωματικούς όγκους σκοτεινούς και παχύρευστους, σε ένα περιβάλλον όπου ο χρόνος φαντάζει παγωμένος και τα θέματά του αιωρούνται ανάμεσα στην μεταφυσική επιρροή και τα νεοκλασικά στοιχεία από έργα του παρελθόντος, που ταλαντεύονται από τον χρόνο, σε έναν άγνωστο κόσμο.
Είναι ο κόσμος της «ένδονέξω» (éndon-éxò), όρος ο οποίος επινοήθηκε από τον καλλιτέχνη — (éndon-éxò) — όπου το βλέμμα είναι σαφώς προσανατολισμένο προς τον εαυτό του και μέσα στα πράγματα, αλλά ταυτόχρονα κάνει αισθητή τη βαθιά επιθυμία του να φέρει το έργο του πιο κοντά στη ζωή των θεατών, ανασύροντας από τα βάθη της ψυχής και, σταδιακά, να αντικαταστήσει, με νέες σκοτεινές δυνάμεις, τους φωτεινούς και απλούς χώρους της λογικής.