Αρχαία Ρωμαϊκή Δαχτυλίδι με ρωμαϊκά γυάλινα beads περιτυλιγμένα με σύρμα.

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστείλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε βεβαιωθείτε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ πριν από την κατάθεση προσφοράς.

Δαχτυλίδι με σφιγμένες με καλώδιο κόκκινες λίγες κεφαλές γυαλί Roman. Οι αρχαίες χάντρες επαναπλέχθηκαν προσεκτικά σε ένα μοντέρνο δαχτυλίδι επίχρυσο.

-> Η τεχνική της καλωδιοσφαίρισης, που χρονολογείται κάπου γύρω στο 2000 π.Χ., ήταν μια αγαπημένη μέθοδος ανάμεσα στους αρχαίους τεχνίτες κοσμημάτων πολλών αρχαίων πολιτισμών. Διακρινόταν για την ευελιξία και την ανθεκτικότητά της και εκτιμήθηκε σε όλη την ιστορία για τη δημιουργία περίτεχνων και διαχρονικών σχεδίων.

Εξωτερική διάμετρος: ± 22 mm
Εσωτερική διάμετρος: ± 19,2 - 16,9 mm
Διάμετρος χαντρών: ± 6,3 mm μέγιστο

Πιστοποιητικό:
Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (PDF) διατίθεται κατόπιν αιτήματος για όλους τους λοτ με τιμή σφυριού ίση ή υψηλότερη από €100.

Κατάσταση:
Σε καλή κατάσταση και φοριέται. Οι αρχαίες χάντρες επανατοποθετήθηκαν και συνδυάζονται με σύγχρονες χάντρες αποστάτη σε επίχρυσο περίβλημα και εξαρτήματα. Μικρές επιφανειακές ανομοιομορφίες και ενδείξεις φθοράς που ταιριάζουν με την ηλικία και τη χρήση.

Προέλευση:
Αποτελείται από χάντρες που προέρχονται από διάφορες παλιές συλλογές, που αποκτήθηκαν στο Ηνωμένο Βασίλειο μεταξύ 2016–2024.

Χαρακτήρας:
Κάθε αρχαία χάντρα παρουσιάζει διακριτές παραλλαγές και ενδείξεις γήρανσης, αντικατοπτρίζοντας την μακρά της ιστορία και προσθέτοντας στο μοναδικό χαρακτήρα κάθε σύνθεσης.

Παρακαλούμε σημειώστε:
Φωτογραφήθηκε επαγγελματικό στούντιο πάνω από σκούρο μαύρο φόντο για να ενισχύσει αντίθεση και λεπτομέρεια. Οι ρυθμίσεις του φωτισμού στο στούντιο και οι ατομικές ρυθμίσεις οθόνης μπορεί να επηρεάσουν ελαφρώς την εμφάνιση των χρωμάτων.

Ιστορικό υπόβαθρο:
Το γυαλί υπήρχε σε φυσικές μορφές από προϊστορικούς χρόνους· ωστόσο, οι άνθρωποι άρχισαν να παρασκευάζουν γυαλί γύρω πριν από 4.000 χρόνια στη Μεσοποταμία, όταν οι τεχνίτες ανακάλυψαν πώς να συνδυάζουν άμμο, σόδα και ασβέστη.

Για αιώνες, το γυαλί παρέμενε ένα πολυτελές υλικό που προοριζόταν για τις ανώτερες τάξεις. Σε ολόκληρο τον Μεσογειακό κόσμο, οι γυαλάδες ανέπτυξαν τεχνικές όπως χύτευση, μορφοποίηση πυρήνα και ψηφιδωτό γυαλί, ενώ πειραματίζονταν με χρώματα χρησιμοποιώντας μεταλλικούς οξέα όπως ο κοβάλτιος και ο χαλκός.

Οι Ρωμαίοι υιοθέτησαν τη γυαλοποιία μετά τον κατακτήσει της Αιγύπτου τον 1ο αιώνα π.Χ. Κατά τον 1ο αιώνα μ.Χ., η εφεύρεση της γυάλινης φυσητικής εξέλιξε την παραγωγή, επιτρέποντας μεγαλύτερης κλίμακας κατασκευές. Προσθέτοντας διοξείδιο του μαγνησίου, οι Ρωμαίοι γυαλάδες κατάφεραν να παραγάγουν γυαλί χωρίς χρωματισμό ή «αqua» γυαλί.

Το ρωμαϊκό γυαλί έγινε ιδιαίτερα δημοφιλές και ευρέως χρησιμοποιούμενο για χάντρες, αγγεία, ψηφιδωτά πλακάκια και υαλοπίνακες. Εμπορεύονταν σε ολόκληρη την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και πέραν αυτής, φτάνοντας περιοχές όπως η Κεντρική Αφρική, η Σκανδιούβια και, μέσω του Δρόμου της μεταξιού, ως την Κίνα.