Deckherri - Conjecturae - 1686

Δίκη στους συγγραφείς: Johannes Deckherr και η τέχνη του ξεσκεπάζει τους ψεύτες.
Το έργο του Johannis Deckherr τοποθετείται στην καρδιά της μεγάλης εποχής της κριτικής ερμηνείας του ύστερου 17ου αιώνα, όταν η φιλολογία, η ιστορία και το δίκαιο άρχισαν να αποδομούν συστηματικά τις ψευδείς αποδόσεις, τις ψευδεπίγραφες επιστολές και τις ψεύτικες αρχές που κυριαρχούσαν επί αιώνες στη γνώση της Ευρώπης. Το De Scriptis adespotis, pseudepigraphis et supposititiis δεν είναι απλώς ένας κατάλογος, αλλά ένα πραγματικό δοκιμαστικό δικαστήριο κειμένων, όπου κάθε ανώνυμο ή ύποπτο κείμενο ερωτάται, τοποθετείται σε πλαίσιο και κρίνεται. Αυτή η τρίτη έκδοση, εμπλουτισμένη και διορθωμένη, αντικατοπτρίζει μια μεθοδολογική ωριμότητα και μια διεύρυνση του πεδίου έρευνας, επιβεβαιώνοντας τον τόμο ως ένα βασικό εργαλείο για θεολόγους, νομικούς, ιατρούς και φιλοσόφους.
Αξία αγοράς
Στην ευρωπαϊκή αγορά αντίκας, οι εκδόσεις του 17ου αιώνα του Deckherr είναι σπάνιες και ιδιαίτερα περιζήτητες στον ακαδημαϊκό και εξειδικευμένο χώρο. Τα πλήρη και καλά διατηρημένα αντίγραφα της τρίτης έκδοσης του Άμστερνταμ του 1686 συνήθως κοστολογούνται μεταξύ 1.500 και 2.500 ευρώ, με υψηλότερες τιμές για αντίγραφα σε σύγχρονη βιβλιοδεσία που είναι καλά διατηρημένα και έχουν καλό περιθώριο κέρδους. Η αξία τους στηρίζεται στη μεθοδολογική σημασία του έργου και στη θέση του ως σημείο αναφοράς στην ιστορία της κριτικής της κειμενογραφίας.

Φυσική περιγραφή και κατάσταση
Σύνδεση σύγχρονη σε πλήρη καφέ δέρμα, με πλάτη με νεύρα και διακοσμήσεις. Πρωτοσέλιδο διχρωμίας κόκκινο και μαύρο, λεκέδες και φυσιολογικές καστανές αποχρώσεις. Σε παλιά βιβλία, με πολυαιώνια ιστορία, μπορεί να υπάρχουν ορισμένες ατέλειες, που δεν εντοπίζονται πάντα στην περιγραφή. Σελίδες (6); 12νν; 412; 16νν; (8).

Πλήρης τίτλος και συγγραφέας
Στα κείμενα των adespotis, pseudepigraphis και supposititiis conjecturae, με προσθήκες διαφόρων.
Άμστελταμ, Εκδόσεις Isbrandum Haring, 1686.
Johannis Deckherri.

Πλαίσιο και Σημασία
Ο Deckherr αντιμετωπίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της ευρωπαϊκής κουλτούρας: την αυθεντία του κειμένου. Μέσω μιας εκτενούς ανασκόπησης ανώνυμων, ψευδωνύμων ή ψευδώς αποδοθέντων γραπτών, ο συγγραφέας αμφισβητεί την αποδεκτή παράδοση, εφαρμόζοντας ιστορικά, στιλιστικά και τεκμηριωμένα κριτήρια. Το έργο κινείται ανάμεσα στη θεολογία, το δίκαιο, την ιατρική και τη φιλοσοφία, δείχνοντας πώς η ανωνυμία δεν είναι ουδέτερη αλλά συχνά εργαλείο πολεμικής, προπαγάνδας ή αποσιώπησης. Ιδιαίτερα σημαντική είναι η χρήση της «coniectura» ως μεθόδου, η οποία προαναγγέλλει μορφές σύγχρονης εσωτερικής και συγκριτικής κριτικής. Με αυτήν την έννοια, ο τόμος αποτελεί ένα θεμελιώδες στάδιο στη μετάβαση από την αυθεντία της παράδοσης στην αυθεντία της επαλήθευσης.

Βιογραφία του Συγγραφέα
Ο Ιωάννης Ντέκχερ, ενεργός τον 17ο αιώνα, ήταν νομικός και δικαστής του Αυτοκρατορικού Δικαστηρίου στη Σπύρα, καθώς και δικηγόρος και πληρεξούσιος. Η νομική του εκπαίδευση επηρέασε βαθιά την ερευνητική του προσέγγιση: τα κείμενα αντιμετωπίζονται ως αποδείξεις, οι συγγραφείς ως κατηγορούμενοι και η ιστορία ως μια δικαστική αίθουσα. Ο Ντέκχερ ανήκει σε εκείνη τη γενιά μελετητών που συνέβαλαν αποφασιστικά στη γέννηση της σύγχρονης κριτικής φιλολογίας.

Ιστορικό εκτύπωσης και κυκλοφορίας
Η πρώτη έκδοση του έργου εμφανίστηκε στα μέσα του 17ου αιώνα, ακολουθούμενη από εμπλουτισμένες εκδόσεις που μαρτυρούν την επιτυχία και τη συνεχή χρήση του κειμένου ως εγχειριδίου αναφοράς. Η έκδοση του Άμστερνταμ το 1686, τυπωμένη από τον Isbrand Haring, θεωρείται μία από τις πιο ολοκληρωμένες, με πολλές προσθήκες και διορθώσεις. Η επιλογή του Άμστερνταμ ως τόπου τυπογραφίας αντικατοπτρίζει τον κεντρικό ρόλο της πόλης ως ελεύθερου και διεθνούς εκδοτικού κέντρου, ιδιαίτερα κατάλληλη για έργα με έντονο κριτικό χαρακτήρα και πιθανώς αμφιλεγόμενα.

Βιβλιογραφία και Αναφορές
C. G. Kayser, Πλουσιότερος κατάλογος βιβλίων που αφορούν σε όλη τη μόρφωση.
J. A. Fabricius, Βιβλιοθήκη Λατινικών.
J. Le Clerc, Ars critica.
Κατάλογοι BnF και WorldCat, καταχωρίσεις Deckherr Johannes.
Μελέτες για την ιστορία της ψευδεπιγραφίας και της ανωνυμίας κειμένου τον 17ο αιώνα.