Αρχαία Ρωμαϊκή Ασημί Δακτυλίδι σφραγίδας με κοράλλι Άμορ εσοχή.

Προσοχή: λόγω κανονισμών τελωνείου μπορούμε να αποστέλλουμε μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρακαλούμε εξασφαλίστε ότι έχετε έγκυρη διεύθυνση αποστολής ΕΕ πριν από την κατάθεση προσφοράς.

Ρωμαϊκό ασημένιο δαχτυλίδι σφραγίδας με καρνελλιανό ένταλτζιο που απεικονίζει έναν λεπτομερή Άμορ που παίζει λύρα. Το στεφάνι του δαχτυλιδιού είναι φτιαγμένο από στριμμένο ασημένιο σύρμα, δημιουργώντας ένα σχέδιο που μοιάζει με σκοινί. Το περίγραμμα της φράσης-περιγράμματος αντιγράφει αυτό το στριμμένο στυλ, περιχαρακώνοντας το ένταλτζιο με ασφάλεια και διακοσμητικά.

Εξωτερική διάμετρος: ± 27,5 mm
Εσωτερική διάμετρος: ± 22,1 x 17,4 mm
Κορνίζα/Bezel: ± 13,7 mm

Κατάσταση: καλή και σταθερή κατάσταση, φοριέται. Υψηλής ποιότητας ένταλτζιο. Σημάδια χρήσης συνεπή με αρχαίο ευρήμα.

Πιστοποιητικό Αθεντικότητας: διατίθεται κατόπιν αιτήματος (pdf-format).

Αυτός ο τύπος δαχτυλιδιού ήταν κοινός στην Ρωμαϊκή Αυτοκρατορική περίοδο και μπορεί να εξυπηρετούσε όχι μόνο ως κόσμημα αλλά και ως προσωπική σφραγίδα, πιεζόμενη σε κερί για να σηματοδοτεί ιδιοκτησία ή αλληλογραφία.

Ο ΛΑΤΟΤΙΚΟΣ λίθος ΚΑΡΝΕΛΙΑΝ θεωρούνταν πολύτιμος σε όλη την ελληνιστική-ρωμαϊκή αρχαιότητα. Όπως οι Αιγύπτιοι πίστευαν ότι ο καρνελλιαν είχε μαγικές δυνάμεις· πίστευαν ότι μπορούσε να απομακρύνει το κακό, να βοηθήσει την κυκλοφορία του αίματος και να κάνει την επιδερμίδα να φαίνεται υγιής και νεανική.
Ο καρνελλιαν συχνά φοριόταν από Ρωμαίους στρατιώτες για να ενισχύσει το θάρρος, τη ζωντάνια, την αυτοπεποίθηση και τις σωματικές δυνάμεις. Για τις γυναίκες φοριόταν ιδιαίτερα για τη βελτίωση της γονιμότητας, τη θεραπεία της φfrigidity και για να βοηθήσει στη θωράκιση του σώματος πριν και μετά τον τοκετό.

ΥΛΙΚΟ
Αυτό το αντικείμενο έχει εξεταστεί προσεκτικά σχετικά με τη σύνθεση του υλικού του και τα χαρακτηριστικά της επιφάνειας.

Εξειδικευμένες εργαστηριακές αναλύσεις όπως μεταλλουργικές δοκιμές (π.χ. XRF) δεν γίνονται συνήθως σε ιδιωτικές συλλογές και συνδέονται περισσότερο με ακαδημαϊκή ή θεσμική έρευνα.

Επιθυμητές μέθοδοι καταστροφικών δοκιμών (όπως οξυδοκιμές) προκαλούν μόνιμη ζημιά στην επιφάνεια του αντικειμένου και δεν είναι κατάλληλες για αρχαιολογικό υλικό.

Ιστορικά, τα σύγχρονα συστήματα σφραγίσεων δεν υπήρχαν. Το κράμα χρυσού και αργύρου μπορούσε να διαφέρει ανάλογα με τους τοπικούς πόρους, τα εμπορικά δίκτυα, τις πρακτικές ανακύκλωσης και τα επικρατούντα οικονομικά δεδομένα.