Maurice Blanc, Francis Ponge - La Seine - 1950

ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΓΑΛΛΙΚΟ ΦΩΤΟΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΤΑΜΟ "Seine" -
με 111 υπέροχες φωτογραφίες του Maurice Blanc και το υπέροχο κείμενο του διάσημου Γάλλου συγγραφέα Francis Ponge (1899-1988).

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΗΜΕΝΟ - εδώ αντίτυπο με αριθμό 5036.

Εντυπωτική εκτύπωση φωτογραφικής χαλκογραφίας.

«Αν το Παρίσι κατέχει τόσο εξέχουσα θέση, είναι επειδή το Παρίσι είναι η Σείν, εξίσου όσο η Σείν είναι το Παρίσι.»
- Francis Ponge -

Ο Φρανσίς Ζαν Γκασόν Αλφέρντ Πονζ (1899-1988) ήταν Γάλλος συγγραφέας και ποιητής. Ανέπτυξε μια μορφή πεζού ποιήματος, εξετάζοντας λεπτομερώς τα καθημερινά αντικείμενα. Ήταν ο τρίτος βραβευμένος με το Διεθνές Βραβείο Λογοτεχνίας Neustadt το 1974.
Ο Φρανσίς Πονζέ συνδεόταν με την ομάδα του σουρεαλισμού, χωρίς να συμμετέχει πλήρως στο κίνημα. Μέσα από ποιήματά του, επιδίώκε να επαναπροσδιορίσει τη δημιουργική διαδικασία και τη σχέση ανάμεσα στη γλώσσα που σημαίνει και στο πράγμα που σημαίνεται, σε αντίθεση με την λυρική ποίηση και την υποκειμενικότητά της. Υπέρ μιας περιγραφικής αναζήτησης, διερεύνησε τη θεώρηση των πραγμάτων μέσα στο ίδιο το πλαίσιο μιας ποιητικής, πολιτικής και ειρωνικής πάλης ενάντια στην ανεπάρκεια του λόγου. Αυτά τα πρότζεκτ συνδέονταν με τις ανθρωπιστικές και άθεες απόψεις του, καθώς και με την ενεργή συμμετοχή του στον αγώνα ενάντια στον ναζισμό και τον φασισμό. Πράγματι, ο ποιητής εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό κίνημα, αν και όχι χωρίς επιφυλάξεις.
(περισσότερα για τον Φράνσις Πονζε στο τέλος αυτής της περιγραφής).

Αυτή είναι η πρώτη δημοπρασία BEST-OF-PHOTOBOOKS από το 5Uhr30.com, που ξεκινά το 2026.
Με πάνω από 100 εξαιρετικούς αριθμούς από τη προσωπική μου συλλογή και από πρόσφατες αγορές.

Ο Φράνσις Πονζέ τελικά καταφεύγει σε πράξεις μέτρησης/κυριαρχίας του ποταμού συνδυάζοντας επιστήμη και ποίηση. Είναι ο ποιητής των πιο κοινότοπων αντικειμένων. «Από τη στιγμή που κάποιος θεωρεί τις λέξεις ως ύλη, γίνεται εξαιρετικά ευχάριστο να τις ασχολείται κανείς—τόσο ευχάριστο όσο μπορεί να είναι για έναν ζωγράφο να δουλεύει με χρώματα και μορφές. Πολύ ευχάριστο να πειραματίζεται κανείς μαζί τους. (…) Επιπλέον, μόνο πάνω στη βάση των ιδιαίτερων ιδιοτήτων της λεκτικής ύλης μπορούν να εκφραστούν ορισμένα πράγματα—or, μάλλον, πράγματα καθ’ αυτά. (…) Όταν πρόκειται να αποδοθεί η σχέση ανάμεσα στους ανθρώπους και τον κόσμο, είναι μόνο με αυτόν τον τρόπο που μπορούμε να ελπίζουμε να γλιτώσουμε από τον βαρετό κυλιόμενο σερβίστας των συναισθημάτων, ιδεών, θεωριών, κ.λπ.» Μέσω αυτής της ριζικής αντιστροφής του ρόλου και της λειτουργίας του ποιητή, ο Φράνσις Πονζέ άσκησε σημαντική επιρροή στη σύγχρονη γαλλική ποίηση.
Για τον Πονζ, η αποστολή του ποιητή δεν συνίσταται στην προβολή των συναισθημάτων του, αλλά στην επίτευξη όσο το δυνατόν πιο ακριβούς υλικού χαρακτήρα ενός αντικειμένου, ενός «πράγματος». Είναι ο ποιητής των πιο κοινότοπων αντικειμένων. Για αυτόν, τα πράγματα έχουν ύπαρξη από μόνα τους και γίνονται ποιητικά αντικείμενα μόλις παρατηρούνται προσεκτικά.
Στη La Seine, ο Πονζ συναντά, σε δύο επίπεδα, τη δυσκολία να δώσει στον ποταμό ικανοποιητική μορφή. Αρχικά, η ύπαρξη κοινοτυπιών εμποδίζει την αντίληψη και γι’ αυτό πρέπει να εξαλείφεται. Στη συνέχεια εγκαθίσταται δυσφορία: ο ποταμός αντιστέκεται σε κάθε αναπαράσταση και σε κάθε εξημέρωση και αναφέρεται σε μια ωμή πραγματικότητα. Ο Πονζ τελικά καταφεύγει σε πράξεις μέτρησης και κυριαρχίας του ποταμού, συνδυάζοντας επιστήμη και ποίηση.

Αυτό είναι πολύ από το 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Κολωνία, Γερμανία).
Δ εγγυόμαστε λεπτομερείς και ακριβείς περιγραφές, 100% προστασία μεταφοράς, 100% ασφάλιση μεταφοράς και φυσικά συνδυασμένη αποστολή - παγκοσμίως.

La Guilde du livre, Lausanne. 1950. Πρώτη έκδοση, πρώτη εκτύπωση.

Σκληρόδετο. 195 σελίδες (75 σελίδες με κείμενο, 112 σελίδες με 111 φωτογραφίες και 8 επιπλέον σελίδες συμπεριλαμβανομένης της λίστας των φωτογραφιών). Φωτογραφίες: Maurice Blanc. Κείμενο: Francis Ponge. Κείμενο στα γαλλικά.

Δεν παρέχεται κείμενο προς μετάφραση.
Εσωτερικά φρέσκο και άψογο, καθαρό χωρίς κηλίδες φθοράς και χωρίς σημάδια προηγούμενου κατόχου (εκτός από ένα πολύ όμορφο Ex-libris του 1945 στο πίσω μέρος του μπροστινού εξώφυλλου). Εξωτερικά με ελάχιστα ίχνη χρήσης· δύο μικρές ατέλειες (στην ράχη και στο πίσω μέρος), αλλιώς αρκετά φρέσκο. Σύνοψη: καλή κατάσταση.

Υπέροχο γαλλικό φωτοβιβλίο.

Ο Φρανσί Πονζ γεννήθηκε σε προτεσταντική οικογένεια στη Μονπελιέ, γιος του Αρμάν Πόνζε, τραπεζίτη, και της συζύγου του Ζιλιέ, κατά το γένος Σαουρέλ. Σπούδασε στο Παρίσι, στη Σορβόννη και στη Σχολή Δικαίου, όπου φοίτησε νομικά. Το 1918–1919 υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό. Το 1919 εντάχθηκε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα.
Ο Πονζ εργάστηκε για τις παρισινές εκδοτικές εταιρείες Gallimard (1923–1931) και Hachette (1931–1937), και πριν την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε για λίγο ως ασφαλιστικός πράκτορας. Τα πρώτα ποιήματά του δημοσιεύθηκαν το 1923, και δημιούργησε φήμη στους γαλλικούς λογοτεχνικούς κύκλους, κυρίως για τις συνεισφορές του στο Nouvelle Revue Française. Ο διευθυντής της έκδοσης, Ζαν Πολάν, έγινε μέντορας του Πονζ, και παρέμεινε έτσι για πολλά χρόνια. Η αλληλογραφία τους συνεχίστηκε μέχρι τον θάνατο του Πολάν το 1968. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 ο Πονζ είχε για λίγο σχέση με το κίνημα του σουρεαλισμού, επηρεασμένος από το οποίο εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα το 1937.
Κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Πονζέ εντάχθηκε στην French Resistance. Δούλεψε επίσης για την National Committee of Journalists, 1942–1944 και υπήρξε λογοτεχνικός και καλλιτεχνικός διευθυντής του κομμουνιστικού εβδομαδιαίου L'Action 1944–1946. Αποχώρησε από το Communist Party το 1947. Από το 1952 μέχρι το 1965 κατείχε professorship στην Alliance française στο Παρίσι. Το 1966 και 1967 ήταν visiting professor στο Barnard College και στο Columbia University στις ΗΠΑ.
Τα τελευταία χρόνια ο Πονζ ήταν απομονωμένος και ζούσε στο εξοχικό του. Πέθανε στο Le Bar-sur-Loup σε ηλικία 89 ετών.
Τα βραβεία που απονεμήθηκαν στον Πονζέ περιλάμβαναν το Neustadt International Prize for Literature (1974), το Γαλλικό Εθνικό Βραβείο Ποίησης της Académie française (1981) και το Μεγάλο βραβείο της Société des gens de lettres (1985).
Ήταν Διοικητής της Λεγεώνας της Τιμής (1983).
Στο έργο του Le Parti pris des choses (που συχνά μεταφράζεται ως «Η Φωνή των Πραγμάτων»), περιέγραψε με μεθοδικότητα κοινά πράγματα όπως πορτοκάλια, πατάτες και τσιγάρα με ποιητική φωνή, αλλά με προσωπικό ύφος και σε μορφή παραγράφου (πεζό ποίημα), πολύ όπως ένα δοκίμιο.
Ο Πονζ απέφυγε τις εκκλήσεις σε συναίσθημα και συμβολισμό και αντ’ αυτού αναζήτησε να αναπαραστήσει λεπτομερώς τον κόσμο της εμπειρίας των καθημερινών αντικειμένων. Τα ίδια τα έργα του τα περιέγραφε ως «περιγραφή-ορισμός-λογοτεχνικό έργο» που απέφευγε τόσο τη μουντάδα ενός λεξικού όσο και την ανεπάρκεια της ποίησης. Κύριος στόχος του ήταν να αποφυγή στερεοτυπικής σκέψης. Στο Le Grand Recueil (Η Μεγάλη Συλλογή), που εκδόθηκε το 1961, εξήγησε τη «συγκέντρωση σε απλά αντικείμενα – λίθοι, γρασίδι, προσανατολισμένη προς την αποκατάσταση της δύναμης και της αγνότητας της γλώσσας», σύμφωνα με τη νεκρολογία του στην The Times.
Το 1967 εξέδωσε το πλέον γνωστό του έργο, Le Savon, μεταφρασμένο ως Soap (1969), ένα μακρύ πεζό ποίημα που, κατά τα λόγια του The Times, «είναι μοναδικό ακριβώς επειδή, και συχνά πολύ χιουμοριστικά, εξαντλεί το θέμα της λέξης και του πράγματος».
Άλλα έργα περιλαμβάνουν το 'La Guêpe', ένα λογοπαίγνιο με το όνομα του ζωγράφου Émile Picq (1911–1951).
(Wikipedia)