Antonio Teruzzi (1945) - Sempre sull'Arte Canto

συγγραφέας

Ο Antonio Teruzzi (1945) είναι Ιταλός ζωγράφος και γλύπτης. Γεννημένος στο Brugherio, κοντά στο Μιλάνο, το 1945, είναι ένας καλλιτέχνης που αφιέρωσε τη ζωή του στην αναζήτηση του φωτός και της πνευματικότητας μέσω της επιδέξιας χρήσης αρχαίων και σύγχρονων τεχνικών. Το στιλιστικό του ύφος διακρίνεται για την εξαιρετική χρήση της φρέσκας και της εγκαστό, μεθόδους που του επιτρέπουν να στρώσει το χρώμα και την ύλη για να δημιουργήσει έργα με έντονη συμβολική και μεταφυσική σημασία. Κατά τη διάρκεια των δεκαετιών, ο Teruzzi κατάφερε να δημιουργήσει έναν βαθύ διάλογο μεταξύ της κλασικής ζωγραφικής παράδοσης και μιας μοντέρνας και λυρικής αφαιρετικότητας, εξερευνώντας θέματα που σχετίζονται με τη μνήμη, τη σιωπή και την ουσία του είναι, καθιστώντας τον μια εξέχουσα μορφή στο διεθνές καλλιτεχνικό τοπίο.

Η μακρά καριέρα του είναι γεμάτη σημαντικές επιτυχίες, μεταξύ των οποίων η συμμετοχή στη 54η Biennale di Venezia το 2011 και πολλές εκθέσεις σε επιφανείς γκαλερί στην Ευρώπη και τον κόσμο. Εκτός από την εικαστική του παραγωγή, ο Teruzzi διατήρησε πάντα έναν ισχυρό δεσμό με τον τόπο καταγωγής του, προωθώντας ενεργά τον πολιτισμό μέσω της ίδρυσης εκθεσιακών χώρων και ακαδημιών που αποσκοπούν στη μεταλαμπάδευση του πάθους για την τέχνη στις νέες γενιές. Η καλλιτεχνική του όραση δεν περιορίζεται στην απλή αισθητική, αλλά διαμορφώνεται ως μια γνωστική πορεία που αποσκοπεί στο να αποκαλύψει το αόρατο, μετατρέποντας κάθε έργο σε μια πύλη προς μια διάσταση ηρεμίας και βαθιάς εσωτερικής reflection.

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

«Sempre sull'Arte Canto», πολυϋλικό γλυπτό από ξύλο και μπρούντζο, ύψος 86 εκ., πλάτος 15 εκ., βάθος 30 εκ., βάση 15×15 εκ. 2011, χρονολογημένο και υπογεγραμμένο με πυρογράφημα από τον δημιουργό στο κάτω μέρος του ξύλινου τμήματος, μοναδικό κομμάτι.

Το γλυπτό αποτελείται από μια δοκό από ξύλο, τοποθετημένη σε μια βάση και σχετικό στηρίγμα σε μπρούντζο. Η σύνθεση είναι ελαφριά, βρίσκοντας στη κάθετη δομή το κύριο χαρακτηριστικό της. Η δοκός παρουσιάζει εκτεταμένο χρυσόσκονισμα εναλλασσόμενο με λεπτές σκοτεινές οριζόντιες ζώνες που αφήνουν να διαφανεί η αρχική ξύλινη χρωματική απόχρωση από κάτω. Το χρυσόσκονισμα δείχνει επίσης γραφικά σημάδια που έχουν γίνει με πριγκογράφο σε στυλ πρωτογονιστικό, όπου συνυπάρχουν γεωμετρικά στοιχεία και στυλιζαρισμένες ανθρώπινες μορφές. Σε αυτά τα στοιχεία προσεγγίζουν κάποιες επιγραφές, που ξεκινούν από το πάνω μέρος και αναφέρουν «Πάντα στην Τέχνη Τραγούδι», συνεχίζοντας με «Τραγούδι Νέο και Μεγάλο», σχεδόν σαν να θέλουν να αποτυπώσουν τα μέρη ενός σύντομου ποιητικού έργου χαραγμένου στο υλικό. Οι επιγραφές τελειώνουν στο κάτω μέρος, όπου ο δημιουργός έχει τοποθετήσει την υπογραφή του και την ημερομηνία κατασκευής.

Η όπερα που παρουσιάζεται είναι η τέλεια γλυπτική μεταφορά αυτής της καλλιτεχνικής δραστηριότητας, κυρίως ζωγραφικής, στην οποία αφιερώθηκε ο δημιουργός, αποκαλύπτοντας όλες τις βασικές συνιστώσες της ποιητικής και της έρευνάς του. Μια προσέγγιση με έντονα υλικά αποτελέσματα, όπως και ο Teruzzi στη ζωγραφική, διακεκριμένη στις τεχνικές του encausto και της τοιχογραφίας, που εδώ εκφράζονται μέσω της χρήσης του πύρογραφου για την χαρακτική της υφής του ξύλου. Η αναζήτηση μιας ζωντανής ύλης που ενσωματώνεται και στη βάση από μπρούντζο με ακανόνιστα και οδοντωτά άκρα. Αυτή η παλλόμενη χωρική αναζήτηση συνομιλεί και βρίσκει μια τέλεια ισορροπία, προσεγγίζοντας μορφές ουσιώδεις και σχεδόν αρχέτυπες. Έτσι, καταλήγει σε υπερβατικά αποτελέσματα, χαρακτηριστικά αυτού του βαθύ διαλόγου μεταξύ της κλασικής παράδοσης και μιας μοντέρνας και λυρικής αφαίρεσης, που εξερευνά θέματα σχετικά με τη μνήμη, τη σιωπή και την ουσία του είναι.

Ένα γλυπτό με ισορροπημένη σύνθεση που καταλήγει (χωρίς να χάνει την ποιότητά του) να είναι ταυτόχρονα έργο τέχνης και εκλεπτυσμένο αντικείμενο σχεδίασης.

Αναφορά κατάστασης

Εξαιρετική η γενική διατήρηση, το έργο παρουσιάζεται ακεραιό σε κάθε του μέρος (βλέπε φωτογραφία).

Αποστολή ενιαια καταγραμμένη και ασφαλισμένη με κατάλληλη συσκευασία.