Ασία - Αυστραλία, Ινδονησία, Φιλιππίνες, Αυστραλία, Σιγκαπούρη, Μαλαισία, Ταϊλάνδη, Βιετνάμ; J. Janssonius - Indiae Orientalis Nova Descriptio. - 1621-1650

Νέα Περιγραφή της Ανατολικής Ινδίας (1633)

Εικόνα 39×50 εκ., φύλλο 48×50 εκ.

Χάλκινος εγχάρακτος χάρτης σε φολιο μέγεθος από την αρχική ζωγραφική της Νότιας και Ανατολικής Ασίας (Ινδονησία, Φιλιππίνες, Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Μπρουνέι, Ταϊλάνδη, Λάος, Βιετνάμ και ένα μέρος της Κίνας) και (ο πρώτος εκτυπωμένος χάρτης μέρους της Αυστραλίας) από τον J. Janssonius, δημοσιευμένος το 1633 στο Άμστερνταμ στο πλαίσιο του ’L Appendice / De L Atlas / De Gerard Mercator et / Iudocus Hondius: / Contenant diverses nouvelles / tables et descriptions tres amples / de l' Allemaigne, France, Pays-Bas, / Italie, et de l'un et l'autre lnde, / tout mis en son ordre. / Traduit du Latin en Francois / et mis en lumiere / Par / Henry Hondius. / A / Amsterdam / chez Henry Hondius, / demeurant sur le Dam, a / l'enseigne du Chien vigilant. / A D. 1633.

Αυτός είναι ένας διάσημος χάρτης καθώς αποτελεί τον πρώτο τυπωμένο χάρτη που παρουσιάζει την επαφή του Willem Janszoon το 1606 με την Αυστραλία. Αποτελεί επίσης ένα ορόσημο στην αποτύπωση της περιοχής των Φιλιππίνων, περιέχοντας μια σαφώς πιο ακριβή απεικόνιση του αρχιπελάγους σε σχέση με κάθε προηγούμενο τυπωμένο χάρτη. Μια προσεκτική ματιά Ο χάρτης φτάνει από τα Νησιά Ανταμάν και Νικομπάρ μέχρι τα Marianas (Insulae de Ladrones) και από τη νότια Κίνα νοτιότερα πέρα από την Τζάβα και το Τιμόρ, αγκαλιάζοντας έτσι τη σημερινή Ινδονησία, τις Φιλιππίνες, τη Μαλαισία, την Ταϊλάνδη, το Λάος και το Βιετνάμ, ενώ提供 και μια ματιά στην πρώτη τεκμηριωμένη ευρωπαϊκή επαφή με την Αυστραλία στο York Peninsula. Ο χάρτης αποτελεί κλασικό δείγμα ολλανδικής διακοσμητικής χαρτογραφίας, με πλοία, ένα θαλάσσιο τέρας, κομψά ροζέτες πλέγματος και κομψούς καρτέλλους. Ο cartouche κλίμακας πλαισιώνεται από έναν θαλάσσιο Ιχθύ και μια γοργόνα, και ο τίτλος cartouche φέρει ιθαγενείς μαχητές. Πρώιμες Οπτικές της Ολλανδίας για την Αυστραλία Το νοτιοανατολικό τεταρτημόριο του χάρτη πλούσιο σε νέα εξερεύνηση. Μια επιμήκης βόρεια ακτή φαίνεται για τη Νέα Γουινέα: αυτή, και τα νησιά βόρεια από αυτήν, προέρχονται από το ατυχές ταξίδι του Le Maire και του Schouten, όπως μεταδόθηκε από τον Joris Spilbergen (1568-1620). Νότια, τα νησιά που εκτείνονται από το Java Maior και το Bali προς τα ανατολικά φαίνονται λεπτομερέστερα από ό,τι σε κάθε παλαιότερο τυπωμένο έργο. Η Lombok και τα Νησιά Lesser Sunda έχουν μόνο τους βόρειους ακτές καταγραφμένες, υποδηλώνοντας αναφορές από άγνωστο ταξίδι που άγγιζε αυτές τις ακτές. Ακολουθώντας αυτά τα νησιά ανατολικά, η αλυσίδα στρέφεται προς την νότια ακτή ενός νησιού που δεν φαίνεται σε καμία προηγούμενη τυπωμένη εργασία: Duyfkens Eylant, των βόρειων ακτών του οποίου βρίσκεται κενότητα, ενώ οι νότιες ακτές του αντιμετωπίζουν τις κενές ακτές του t' Landt vande Papuos, ή New Guinea. Ακόμα πιο ανατολικά φαίνονται πληρέστερες ακτές με τοπωνύμια Modder Eylandt και Tyuri. Αυτές οι λεπτομέρειες προέρχονται από το 1606 ταξίδι του Willem Janszoon στο pinnace Duyfken. Το Duyfkens Eylant του Janszoon αποδείχθηκε ότι είναι το νότιο-δυτικό τμήμα της New Guinea, και ο ίδιος υπέθεσε ότι η ακτογραμμή του Modder Eylandt ίσως να συνδέεται. Αυτή η ανακάλυψη αποδείχθηκε σημαντική: δεν ήταν μέρος της New Guinea αλλά ο δυτικός ακτή του Cape York Peninsula της Αυστραλίας. Ενώ η αναφορά του Janszoon ενέτεινε την περαιτέρω εξερεύνηση, δεν προκόλλησε σε κάποιο προηγούμενο τυπωμένο χάρτη. Οι ανακαλύψεις του 1606 δεν δημοσιοποιήθηκαν τότε, ούτε συνενώθηκαν ομαλά με άλλες ανακαλύψεις της Ανατολής Ινδιών. Ο ημερολόγιός του και ο χάρτης του were lost, αν και αναφορές για αυτές τις ανακαλύψεις θα διασπείρονταν, αναφερόμενες σε ολλανδικά κείμενα ήδη από το 1618. Η πρώτη εμφάνιση αυτής της χαρτογραφίας βρίσκεται στο χειρόγραφο χάρτη Mar del Sur του Hessel Gerritsz του 1622, που παράχθηκε όταν ο Gerritsz ήταν ο Επίσημος Υδρογράφος της Dutch East India Company (VOC). Η εξέταση αυτού του έργου δείχνει ότι πρόκειται για τον σαφή πρόδρομο του χάρτη του Janszoon από τη Μπούρνο, ανατολικά. Ένα Σημαντικό Σημείο στην Χαρτογράφηση των Φιλιππίνων Ο χάρτης του Janszoon επωφελείται επίσης από τον Gerritsz στην απαιτητικά λεπτομερή απεικόνιση της Αρχιπελάγους Φιλιππίνων, που εμφανίζεται για πρώτη φορά σε εκτύπωση εδώ. Στις αρχές του 17ου αιώνα, οι ευρωπαïκές εκτυπωμένες χάρτες των Φιλιππίνων προέρχονταν κατά πλειονότητα από τον Jan van Linschoten. Ακόμα και ο χάρτης De Bry του 1619 – που παρασύρθηκε για να συνοδεύσει την αφήγηση του Joris van Spilbergen για τον περίπλου του – δεν βελτίωσε σημαντικά τη γεωγραφία των Φιλιππίνων. Αυτό πιθανώς οφείλεται στις προστασίες που διατηρούσε η VOC μέχρι το 1619, ελέγχει αυστηρά τη διάδοση νέων πληροφοριών σχετικά με την περιοχή της δραστηριότητάς τους. Σε αυτό το πλαίσιο, η απεικόνιση των Φιλιππίνων που βρίσκεται στο παρόν έργο φαίνεται να έρχεται από το πουθενά. Ωστόσο, η γεωγραφία του Gerritsz επαναφέρει ένα λάθος που εμφανίστηκε στιγμιαία σε ορισμένα παλαιότερα χάρτες: το φανταστικό νησί του St. Juan, στην βορειοανατολική ακτή της Mindanao. Εμφανίστηκε πρώτα στο χάρτης Asia του Ortelius το 1570.

Καλή-ως πολύ καλή κατάσταση. Κάποια σημεία εμφανίζουν γήρανση/κιτρινισμό. Αρχικός χρωματισμός. Οι πράσινες γραμμές οξειδώνονται σε ορισμένα σημεία (ενισχυμένες από πίσω) όπως συνήθως στους χάρτες που αρχικά έχουν πράσινές αποχρώσεις με οξείδιο χαλκού. Ευρύ περιθώριο. Κάποια κολλητική ταινία παραμένει στο πίσω μέρος από προηγούμενο κάδρο. Ένα πολύ όμορφο αντίτυπο. Καθαρή εκτύπωση. Κείμενο στην πίσω πλευρά στα γαλλικά.