Karel Appel (1921-2006) - Galérie Ariel 1974 ** ORIGINAL LITHOGRAPHIC PRINT **

Αρχικό litografico poster του Karel Appel (*)
Επεξεργασμένη με αφορμή την ατομική έκθεση του καλλιτέχνη στη Galérie Ariel, το 1974.
Impresa por Arte Paris
Πραγματοποιήθηκε πάνω σε χαρτί Vellum από βαμβάκι.


Προδιαγραφές

Διαστάσεις υποστήριξης: 76 x 55 εκ.
Έτος 1974
- Έκδοση: 1000ex.
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο δεν έχει ποτέ πλαίσιο ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι' αυτό και προσφέρεται σε άριστη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται προσεκτικά και θα συσκευαστεί σε επίπεδη ενισχυμένη χαρτόκουτα. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρη ασφάλεια για την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

«Αν ζωγραφίζω σαν βάρβαρος, είναι επειδή ζούμε σε μια εποχή βαρβάρων», δήλωνε ο Ολλανδός καλλιτέχνης Karel Appel σχετικά με το έργο του, το οποίο εντάσσεται στις ρεύσεις των informalistas που άνθισαν μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Κατά τη διάρκεια της φοιτητικής του περιόδου στη Rijksakademie μεταξύ 1940 και 1943, ο Appel ένιωσε έλξη προς τη ματριξική δύναμη των Γερμανών εξπρεσιονιστών και του Van Gogh. Δημιούργησε έργα επιθετικά και προκλητικά, και ταυτόχρονα απλά, με παιδική διάθεση, που φαινόταν να συνδέονται με το επαναστατικό πνεύμα των σουρεαλιστών. Γνώρισε τον Constant και τον Corneille, με τους οποίους δημιούργησαν την Experimentele Groep τον Ιούλιο του 1948. Τον ίδιο χρόνο υπέγραψε στο Παρίσι το μανιφέστο La Cause est entendue, μαζί με τους Asger Jorn, Joseph Noiret και Christian Dotremont, στο οποίο υποστήριζαν μια αυθόρμητη τέχνη χωρίς κανόνες, κοντά στον τρόπο δημιουργίας των παιδιών ή των τρελών, και που αποτέλεσε την αφετηρία του κινήματος CoBrA. Λίγους μήνες αργότερα, με αφορμή την πρώτη έκθεση της ομάδας στο Άμστερνταμ, ο Appel δημιούργησε ένα τοιχογραφικό έργο στη καφετέρια του Δημαρχείου, με τίτλο «Παιδιά που κάνουν ερωτήσεις», το οποίο προκάλεσε τόσο μεγάλο σκάνδαλο στην πόλη που καλύφθηκε για τα επόμενα δέκα χρόνια.
Το 1950, ο Appel μετακόμισε στο Παρίσι, όπου, χάρη στη στήριξη του Michel Tapié, μπόρεσε να εργαστεί με καλύτερα υλικά. Οι ταραχώδεις και φορτωμένες με μάζα περιοχές της ζωγραφικής του άρχισαν να αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο σε σύγκριση με τα εικονικά θέματα, όπως ζώα και ανθρώπους, που είχαν κυριαρχήσει προηγουμένως στη ζωγραφική του. Το 1957 ταξίδεψε για πρώτη φορά στη Νέα Υόρκη, και από τότε εναλλασσόταν τις παραμονές του στη Γαλλία, σε ένα κάστρο που αγόρασε το 1964 στο Molesmes, με μακρές περιόδους στις Ηνωμένες Πολιτείες. Παράλληλα, το έργο του άρχισε να λαμβάνει ευρεία διεθνή αναγνώριση και να εκτίθεται περιοδικά στη γκαλερί Martha Jackson στη Νέα Υόρκη ή στο Studio Facchetti στο Παρίσι.
Ο Appel ήταν ένας ακούραστος καλλιτέχνης που εξερεύνησε πολλαπλές γλώσσες, από τη γλυπτική, την κεραμική, τη ζωγραφική τοιχογραφιών, τα βιτρό έως την χαρακτική. Κατά τη μακρά καλλιτεχνική του πορεία, έλαβε πολλά βραβεία και συνεργάστηκε με καλλιτέχνες άλλων ειδικοτήτων, όπως ο ποιητής Allen Ginsberg ή ο χορογράφος Min Tanaka.