Bijzonder mooi en gaaf klokkenmannetje. Het betreft een gietijzeren model met een piepklein en werkend klokje op de buik. Dit klokje heeft een eendags slingeruurwerk en moet worden opgewonden met een sleuteltje (is ook aanwezig) en heeft een piepklein slingertje (zie foto's). Het klokje is gemaakt in de metaalfabriek van Jan van Egmond. Op de bodemplaat zijn zijn initialen te lezen: J. v. E. Eind 19e eeuw (ca. 1880–1900) verschenen de allereerste klokkenmannetjes. Ze werden oorspronkelijk ontworpen als unieke etalage-objecten voor klokkenwinkels om de aandacht van voorbijgangers te trekken. Deze vroege, authentieke exemplaren droegen een klein, functioneel slingeruurwerkje op de borst. Vanwege de grote populariteit van de etalagepoppen startte men met massaproductie voor de gewone huiskamer. Er werden toen op grote schaal gietijzeren en bronzen kopieën gemaakt. Deze figuurtjes werden vaak gestoken in nostalgische, traditionele klederdracht (zoals Zuid-Duitse of Schwarzwalder klederdracht). De geschiedenis van het klokkenmannetje In de 18e en 19e eeuw werden in het Duitse Zwarte Woud veel koekoeksklokken en houten uurwerken gemaakt. Lokale boeren en uurwerkmakers trokken 's winters te voet heel Europa door om hun klokken te verkopen en repareren. Ze droegen soms wel tientallen klokken op een speciaal houten frame op hun rug. Deze tafelklok is een hommage aan deze klokkenverkopers. Jan van Egmond had halverwege de 20e eeuw (vooral tussen 1940 en 1960) een gieterij/werkplaats in Nederland. Als hommage aan de verdwenen, historische klokkenverkopers produceerde dit fabriekje destijds verschillende personages als klokkenmannetje. De beeldjes van J.v.E. zijn meestal gegoten van gietijzer of vintage aluminium. Ze zijn uitgerust met een eenvoudig, mechanisch ééndaags uurwerkje op de borst dat dagelijks moet worden opgewonden. Het werkende klokje wordt zorgvuldig ingepakt en verzekerd verzonden.