Virgilio - Oeuvres de Virgile - 1736

DZIEŁA WERGILIA WE FRANCJI, CZYLI LATYŃSKA MISTRZOSTWO OSWOJONE PRZEZ WYKSZTAŁCONEGO CZYTELNIKA PIERWSZEGO SIEDEMSETNEGO.
Wiekowa edycja XVIII-wieczna pełnych dzieł Virgila w tłumaczeniu francuskim z tekstem łacińskim na stronie, zaprojektowana dla wykształconej publiczności i już całkowicie wpisana w oświeceniowy klimat pierwszej połowy XVIII wieku. Dzieło łączy cele dydaktyczne, gust literacki i ambicje encyklopedyczne poprzez aparat notatek historycznych i geograficznych, które prowadzą czytelnika do zrozumienia świata starożytnego. Obecność rycin i zdobień typograficznych potwierdza chęć zaoferowania Virgila nie tylko do nauki, lecz także do posiadania i kontemplacji jako klasycznego fundamentu europejskiej cywilizacji.
Wartość rynkowa
Na rynku antykwarycznym, kompletne paryskie wydania Virgila z tłumaczeniem na francuski z tekstem łacińskim na odwrocie, datowane na 1736 rok i zachowane w oryginalnej oprawie, zazwyczaj osiągają cenę od 500 do 1500 euro, z wyższymi wycenami za kompletne egzemplarze w dwóch tomach, dobrze zachowane i z nienaruszonym aparatem ikonograficznym. Wartość ta jest wspierana przez stosunkowo późną datę, ale nadal w pełni kolekcjonerską, przez paryską jakość typograficzną oraz zainteresowanie wielkimi francuskimi przekładami klasycznych łacińskich dzieł z XVIII wieku.

Opis fizyczny i stan
Dwa woluminy z oprawą współczesną, w pełnej skórze brązowej, z grzbietem ozdobionym bogato dekorowanymi nerwami złotem, z wstawkami z tytułami złoconymi. Kartki z kilkoma plamami wilgoci. Duża odbitka, wielokrotnie złożona, przedstawiająca Nową Kartaginę. W starych książkach, o wielowiekowej historii, mogą występować drobne niedoskonałości, które nie zawsze są uwzględnione w opisie. Pp. (2); 28 nn; 364; 12 nn; (4). (4); 2 nn; 362; (4).

TYTUŁ I AUTOR
Dzieła Wergiliusza
Paryż, Chez Gregoire Dupuis, 1736.
Publio Virgilio Marone.

Kontekst i znaczenie
Ta edycja z 1736 roku odzwierciedla pełne włączenie Virgiliusza do kanonu edukacyjnego i moralnego nowoczesnej Europy. W kontekście pierwszej połowy XVIII wieku we Francji, poeta łaciński jest już czytany nie tylko jako autor imperialny, ale jako wzór równowagi, racjonalności i porządku, zgodny z przedoświeceniową wrażliwością. Tekst łaciński obok zachowuje funkcję filologiczną, podczas gdy francuskie tłumaczenie, eleganckie i kontrolowane, odpowiada ideali jasności i dostępności. Notatki historyczne i geograficzne przemieniają dzieło w narzędzie mediacji kulturowej, czyniąc Eneidę i inne utwory repertuarem moralnym i politycznym dla współczesnego czytelnika.

Biografia autora
Publio Virgilio Marone urodził się w Andes, niedaleko Mantui, w 70 p.n.e., i zmarł w Brindisi w 19 p.n.e. Największy poeta epoki augustowskiej, autor Bucolic, Georgik i Eneidy, wywarł nieprzerwany wpływ na kulturę europejską, stając się wzorem stylu, etyki i wizji politycznej od średniowiecza po czasy nowożytne.

Historia druku i obiegu
Stemplowana w Paryżu u Grégoire'a Dupuis, przy rue Saint-Jacques, datowana na 1736 rok, edycja wpisuje się w długą francuską tradycję edytorską poświęconą Wergiliuszowi. Podział na dwa tomy odpowiada potrzebom czytelności i poręczności, typowym dla wydań skierowanych do wykształconej, lecz nie wyłącznie akademickiej publiczności. Kolacja, format i łączna liczba stron: do potwierdzenia z pewnością na podstawie bibliograficznej lub bezpośrednio na egzemplarzu.

Bibliografia i źródła
Brunet, Manuel du libraire et de l’amateur de livres, właśnie Virgile.
Katalog zbiorowy Francji (CCFr), wydania osiemnastego wieku Virgilio, Paryż.
WorldCat, Dzieła Wergiliusza, tłum. La Landelle des Remys, Paryż, Dupuis, 1736.