Nostradamus - Les propheties - 1611

Proroctwa pana M. Michel’a Nostradamusa: z których istnieje trzysta, które jeszcze nigdy nie były wydrukowane; znajdziesz je w bibliotece pozostawionej przez autora.
(Przepowiednie pana Michela Nostradamusa: z których trzysta nie zostały dotąd wydrukowane: znalezione w bibliotece zapomnianej przez autora)
Pierre Chevillot, drukarz królewski w Troyes, 1611


Michel de Nostredame (łac. Nostradamus) urodził się 14 grudnia 1503 roku w Saint-Rémy-de-Provence we Francji, gdzie początkowo szkolił się na lekarza i zyskał sławę dzięki swoim nowatorskim metodom leczenia podczas wybuchów dżumy. Po tragicznej śmierci pierwszej rodziny podróżował intensywnie, nim osiadł w Salon-de-Provence, aby ponownie wziąć ślub i skierować się ku ezoteryce. Stał się postacią o światowej randze z powodu swoich rzekomych zdolności jasnowidzenia, ostatecznie służąc jako zaufany doradca i lekarz królowej Francji Katarzyny Medici. Pozostał upamiętniony w historii jako najsłynniejszy jasnowidz na świecie, zmarł w 1564 roku po tym, jak przepowiedział nawet swoją ostatnią noc.


Les Prophéties, opublikowane po raz pierwszy w 1555 roku, to dzieło, na którym opiera się reputacja Nostradamusa. Księga składa się z krótkich, czterowierszowych wierszy, znanych jako „kwatrainy”, zgrupowanych w „wiekach” po sto kwatrainów w każdym. Aby uniknąć groźby inkwizycji, Nostradamus celowo zacierał swoje znaczenie, mieszając francuski, łacinę, włoski, hebrajski i grekę. Niejasność Les Prophéties stanowi klucz jej trwałej siły: wersety nie są związane z jasnymi datami ani konkretnymi nazwami, co pozwala czytelnikom z różnych wieków odnajdywać je w wydarzeniach własnego czasu. Księga koncentruje się przede wszystkim na tematach pełnych grozy, takich jak epidemie, wojny i kataklizmy naturalne, słynnie zawierając zdradliwie trafny opis śmierci króla Henryka II. Les Prophéties od dawna uważa się za przepowiednie dużych wydarzeń świata, takich jak Wielki Pożar Londynu, wzrost Napoleona, Hitlera i bomby atomowej.
Nostradamus twierdził, że te wizje pochodziły z połączenia obliczeń astrologicznych, analogii historycznej (cykli historii) oraz medytacyjnego wglądu, a nie z bezpośredniego objawienia boskiego.



Druk w Troyes autorstwa Pierre’a Chevillot nie jest tylko wczesnym wydaniem Les Prophéties: powstał w okresie, gdy tekst nie osiągnął jeszcze stałej i ostatecznej formy. Ukazał się kilka lat po śmierci Nostradamusa, w czasie gdy wciąż odnajdywano i integrowano nowe stulecia w bardziej kompletne zbiory, te druki odzwierciedlają więc trwający wówczas proces zestawiania i organizacji tekstu. Drukarzom takim jak Pierre Chevillot brakowało stałego modelu autorskiego i dlatego odegrali rolę w kształtowaniu sposobu, w jaki zbiór został zebrany i przedstawiony.


Według systemu klasyfikacyjnego naukowego Klinckowstroema (i Benazra s.156, Chomarat 166), wydanie Chevillot występuje w dwóch różnych stanach lub wariantach:
Jeden „stan” lub wariant zawiera Les Prophéties mniej więcej sam w sobie, zwykle te znane z wieków I–VII, czasem przedstawiane jako na nowo odnalezione lub na nowo upoważnione.

Inna wersja (obecna) łączy je z dodatkowymi materiałami, takimi jak Stulecia VIII, IX i X — stulecia, których tekstowa historia jest już skomplikowana i kontrowersyjna: prawdopodobnie napisane przez Nostradamusa samego, choć opublikowane w mrocznych okolicznościach po jego śmierci — oraz suplement Vincent Séve (Sève jest przypisywany dodaniu materiałów rzekomo pochodzących z rękopisu powierzonego mu przez Henry (lub Henri) Nostradamusa, opisanego jako krewny Michel de Nostredame).
Objętość ta zostaje następnie powiększona o „Recueil” przepowiedni przypisywanych świętym, wizjonerom i innym natchnionym postaciom. Te dodatkowe teksty były prezentowane obok dzieła Nostradamusa jako część ciągłej tradycji proroczej.

To połączenie odzwierciedlało sposób, w jaki prorocztwo było rozumiane wówczas. Nostradamus nie był traktowany jako samotny autor w nowoczesnym sensie, lecz jako ostatni (ostateczny?) głos spośród wielu, przez który mogła przemawiać prawda boska lub kosmiczna. Poprzez złączenie jego quatrainów z objawieniami biblijnymi i pismami apokaliptycznymi, wydanie Chevillota umieściło Les Prophéties w ramach szerszej historii świętej, a nie jako zamknięte dzieło literackie.


Współczesna oprawa pergaminowa z ręcznie napisanym tytułem na grzbiecie.
W trzech częściach, każda z odrębną stroną tytułową i foliacją. Strony ponumerowane tylko z jednej strony (i w pewnym sensie niespójnie). Błąd ortograficzny na stronie tytułowej drugiej księgi: „RPopheties” zamiast „Propheties”.
Vignety tytułowe; ozdoby tytułowe; inicjały. Herb króla Ludwika XIII na stronie tytułowej.
64 kartki + 48 kartki + 64 kartki. Razem 352 stron. 8vo
Włączając dodatek Vincenta Séve’a, poświęcenie Nostradamusa swojemu synowi i jego oddanie królowi Henrykowi II.

Książka zachowuje czyste, jasne kartki na całej długości, w szczególności wolne od plam, przebarwień lub plam starczych. Tekst jest wyraźny i całkowicie czytelny. Na tylnej wyklejce znajduje się notatka rękopiśmienna (jak na zdjęciu).

Jedna kartka ma krótkie, zamknięte rozdarcie ograniczone do marginesu i nie wpływa na drukowany tekst (jak na zdjęciu). Oprawa pozostaje solidna i dobrze zachowana, a tom prezentuje się na półce atrakcyjnie. Na okładce znajdują się dwa symetryczne otarcia: niemal na pewno pozostawione przez wiązania.

Ogólnie rzecz biorąc, ładny egzemplarz, wyróżniający się czystością i starannym utrzymaniem.