Agathe Toman - ÉTÉ #003 - 7/15

Ta praca należy do 'Kolekcji Podzielonej' artysty. Fotografia fine art na papierze błyszczącym z ziarnem. Ta fotografia przypomina obraz. Zrobiona latem 2022 roku w Hossegor.
Sygnatura w prawym dolnym rogu. Numeracja w lewym dolnym rogu. Podpis i numeracja, data na odwrocie. Wydrukowano w Biarritz we Francji. Kupującemu zostanie również przekazany certyfikat autentyczności wypełniony i podpisany przez artystę. Zdjęcie sprzedawane jest bez ramki i zostanie wysłane w rolce.

Biografia artysty.
Urodzona w 1989 roku, o francuskich, austriackich i czeskich korzeniach, Agathe Toman jest francuską artystką wielodyscyplinarną, której talent obejmuje malarstwo, poezję, rzeźbę, rysunek i fotografię. Po studiach w prestiżowej szkole Chambre Syndicale de la Couture Parisienne i kilku latach pracy jako stylistka w francuskich domach haute couture w Paryżu, dziewięć lat temu Agathe poczuła potrzebę skupienia się wyłącznie na swojej twórczości artystycznej.
Dziś, od trzynastu lat, Agathe działa na Landach, wyróżniając się jako rosnąca postać na scenie sztuki współczesnej, ceniona zarówno na arenie krajowej, jak i międzynarodowej.


Od 2021 roku wystawia swoje dzieła na aukcjach Sotheby's, co miało miejsce trzy razy, świadcząc o jego szybkim wzroście i akceptacji w prestiżowych kręgach artystycznych. Jego znaczący wkład w różne salony, w tym Art Paris, przyniósł mu ogromny sukces, umacniając jego obecność w licznych kolekcjach prywatnych na całym świecie.

Paleta Agathe sprzyja głębokim odcieniom czerni i niebieskiego, dyskretnemu chromatyzmowi w ruchu. Jej obrazy wykorzystują czyste pigmenty, tusze, farby olejne i akryle o oszałamiającej intensywności, które dążą do ponownego nawiązania więzi z ukrytymi rzeczami, przenosząc widza poza to, co widzialne. Obraz wywiera moc, oferując echa własnych doświadczeń.

Moje rysunki, wykonane długopisem Bic, są przepełnione dezorientującą siłą przyciągania.
Fotografie Agathe zakłócają abstrakcyjnymi kalejdoskopowymi obrazami, pochłaniają nas spokojnymi odczuciami, przypominającymi doskonałą bezwładność, która była na początku naszego istnienia.
Setki jego wierszy podkreślają jego wszechświat liryzmem, który charakteryzuje jego twórczość. Pierwszy zbiór zatytułowany „Musisz nauczyć się znów uśmiechać” ukaże się zimą 2024 roku.

Poza swoją praktyką artystyczną, Agathe jest również głęboko zaangażowana w badanie psychoanalizy w ramach analizy transakcyjnej, którą kontynuuje od czterech lat w Paryżu. To poszukiwanie wzbogaca jej proces koncepcyjny, pozwalając jej integrować bardzo głębokie wymiary psychologiczne z jej sztuką, która nabiera nowych głębi.

Agathe nie oddziela swojej sztuki od swojego zaangażowania społeczne. Skupia swoje dzieło na kluczowych tematach, takich jak zdrowie psychiczne, środowisko i edukacja. Te obszary refleksji nie są tylko obecne w jej sztuce; stanowią integralną część jej tożsamości artystycznej i osobowości.

Jego praca została doceniona i uhonorowana w wielu renomowanych publikacjach, takich jak Forbes, L'Oeil i Elle, co podkreśla jego znaczący wpływ na dziedzinę sztuki współczesnej.

Agathe Toman nadal fascynuje i inspiruje publiczność na całym świecie, oferując poprzez swoje dzieła okno na złożoność ludzkiego doświadczenia, tak jak ją postrzega i przekształca w sztukę. Dzieli się tymi doświadczeniami z wielką szczodrością.

MA VISION Moja praca angażuje się w eksplorację głębokich i nieuchwytnych powiązań między psychiką a ciałem, gdzie dialogi między duchem a materią są tkaną z subtelnością i poezją własną. Obserwuję sposoby funkcjonowania tych dwóch bytów w ich własnych środowiskach, analizując sieci, które tworzą, oraz wibracje, zarówno dostrzegalne, jak i niewypowiedziane, które pojawiają się w ich interakcjach. Ta poszukiwanie nie ogranicza się jedynie do emocjonalnych i filozoficznych implikacji; czerpie również z naukowych i psychoanalitycznych ram, które rządzą naszym pojmowaniem świadomości, sieci neuronowych i wymian synaptycznych, które kontrolują całość naszego ludzkiego doświadczenia.

Tematy takie jak tożsamość, pamięć, natura ludzka i sojusz są kamieniami węgielnymi moich dzieł. Moje prace, często przeniknięte fascynującą głębią emocjonalną, wyrażają namacalną napięcie, zapraszając widza do wejścia w przestrzeń nieskończonej introspekcji.
One zachęcają do uważnego słuchania, odkrywania możliwych przyszłości, płynnych tożsamości i emocji bez z góry ustalonych konturów, tym samym skłaniając widza do skonfrontowania się z własną świadomością.

Dzieło staje się tym samym miejscem badania tych sieci myśli i emocji, które rozciągają się w umyśle i ciele, niczym eksploracja synaptycznych szczelin, gdzie połączenie i...

Oddzielenie się spotyka się w wiecznym ruchu.
Te pytania znajdują swoje odzwierciedlenie w samej materialności moich dzieł: kompozycje zdecydowanie abstrakcyjne, monochromatyczne i cieniowane, gdzie światło miesza się z ciemnością w złożonym tańcu. Tam rozpościera się niebieski, łącząc się z czernią lub ukazując samodzielnie, jak metafora ukrytych mechanizmów umysłu, otwierając świetliste i zacienione ścieżki, będące lustrem tego rozległego sieci neuronowej i psychicznej, które kształtuje naszą rzeczywistość i tożsamość.

Przez tę abstrakcję mój praca odzwierciedla delikatną interakcję między brakiem a obecnością, światłem a cieniem, rezonans, który, podobnie jak linia synaptyczna w mózgu, istniałby.
Jednocześnie w tych dwóch stanach, tworząc nowe horyzonty myślenia i odczuwania.
W momencie, gdy moje ręce dotykają pigmentów, fusów i kredek.
a obrazy, które nakładam na płótno lub papier, mają w sobie niemalże metodyczną znajomość. Moje
technika, unikalna i niezłomna, rozwija się w wysiłku
stabilizować ruch materii i gęstość światła, umożliwiając tym samym każdemu
cząsteczka do rejestrowania odcisku, pamięci.

W tych dziełach tkwi nieustanna nieposkromiona napięcie, nieoczekiwane przyciąganie, co…
może być określane jako wezwanie pustki. Chodzi o ten zawieszony moment, o to
Niepewność neuronalna, ta dziura między myślami, w której umysł jest jednocześnie obecny i...
nieobecny, w delikatnym dialogu między świadomym a nieświadomym.
Oświadczam, że moje kreacje są materializacjami stanów psychicznych, pejzażami.
Dusza, niewidzialne nici, które tworzą moje ja, zapraszając tym samym drugą osobę, by się w nich zatopiła.

Wartość mojej pracy nie należy wyłącznie do estetyki; ona tkwi w wibracjach.
subtelności, które budzi w tych, którzy się z nim spotykają.

Każde dzieło przemienia się w autoportret, fragmentaryczne odbicie mnie samego. Używam określenia
moje kreacje „materializacji stanów psychicznych”, pejzaże wewnętrzne, nici z
moja dusza, składająca dyskretną zaproszenie do fuzji. Wartość mojego dzieła nie tkwi w powierzchownym pięknie, lecz w szczególnym echem, które wywołuje u tych, którzy się w nie angażują. Echem, które nas łączy, jednoczy z dziełem i z drugim, przekraczając granice ja i my.

Gdy widz pozwala się ponieść temu rezonansowi, granice między artystą a obserwatorem znikają. Proces staje się żywą istotą, aktem współpracy. Moje dzieła działają jak dynamiczne byty, kształtując unikalne ścieżki między nami, ludźmi. W miarę jak widz wchodzi w interakcję, dzieło się rozwija, prowadząc ku nowemu spojrzeniu na istnienie, nie tylko w świecie, ale także w sercu siebie samego, w relacji z innym.

Pozwalając temu procesowi się rozwinąć, rozkwita symfonia rezonansów psychicznych. Naradza się dialog, dochodzi do przemiany duszy, powstaje ulotna, nieuchwytna refleksja, o głębi nieopisanej. To poetyckie doświadczenie, intensywna obecność, rygorystyczna przemiana, jakbyśmy doświadczali samego uruchomienia synaps, otwierając się na nową formę świadomości.

Pragnę, aby moja praca wyostrzała umysł ludzki, stymulowała psychikę, by emocje odnajdywały głębokie echa, a słowa brzmiały wyraźnie i namacalnie. Moje dzieło zaprasza każdego do stania się pokojem rezonansu, wzmacniającym wibracje tego spotkania. W tym miejscu wewnętrzna istota może się rozwinąć, ewoluować i znaleźć swoje miejsce w rozległym tkaniu ludzkości.