Signed; Mimmo Jodice - Gibellina - 1982

Wyjątkowy egzemplarz podpisany na stronie tytułowej przez Mimmo Jodice (1934 - 2025), unikalny i niedostępny w podpisanym egzemplarzu. 120 stron i 48 fotografii czarno‑białych na pełnych stronach, drukowanych wyłącznie na stronach przednich, tekst po włosku Ludovico Corrao, burmistrza Gibelliny; od Pierluigi Nicolin i Arturo Carlo Quintavalle. Oprawa miękka ilustrowana.

Po trzęsieniu ziemi w 1968 roku burmistrz Gibelliny, Ludovico Corrao, chciał odbudować nowe miasto w pobliżu starego, rozwijając projekt urbanistyczny miasta-muzeum, a uznani artyści tacy jak Renato Guttuso, Mimmo Paladino, Joseph Beuys i Alberto Burri oraz inni zaangażowali się w to, przekazując na ten cel swoje dzieła. Alberto Burri stworzył « Cretto », które pokrywa ruiny dawnej wioski warstwą betonu, przy jednoczesnym zachowaniu przebiegu ulic i zaułków, po których można się poruszać; dzieło to zostało niedawno odrestaurowane, gdyż uległo degradacji przez warunki atmosferyczne.

Mimmo Jodice fotografował ruiny wioski z okolicznego wzgórza, ruiny, które dzisiaj całkowicie zniknęły, a także tymczasowe baraki i plac budowy tego nowego miasta oraz zaplanowane dzieła sztuki.

Należy zauważyć, że samo miejsce Gibelliny, niezależnie od Cretto de Burri lub w związku z tym dziełem, przyciągało wielu fotografów. W 1990 roku Guido Guidi, Mimmo Jodice i Giovanni Chiaramonte opublikowali « Gibellina, Utopia concreta », Motta ed., proponowane tutaj na aukcji, następnie Olivo Barbieri w 2016 z « Gibellina and other disease » (D. Montanari), a w 2018 roku, po restauracji dzieła, Oliviero Toscani z Il Cretto di Burri również proponowane tutaj na aukcjach, a także Massimo Siragusa z « Il Cretto grande » (Poscart ed.).

Mimmo Jodice jest jednym z najwybitniejszych włoskich fotografów XX wieku i zdobył międzynarodowe uznanie praktycznie na całym świecie. Samouk urodzony w 1934 roku w Neapolu, rozpoczyna swoją działalność artystyczną pod koniec lat sześćdziesiątych od eksperymentów wizualnych i prowadzi badania nad wycinankami i kolażami zdjęć, a następnie w latach siedemdziesiątych rozwija się w kierunku społecznego potępienia związany z warunkami życia i nędzy mieszkańców miasta Neapolu, żywiołowego i ludowego, a w latach osiemdziesiątych ku evokacyjnemu milczeniu pejzażu metafizycznego i archeologii Morza Śródziemnego, posługując się językiem twórczym, który reflektuje nad czasem, światłem i samym aktem widzenia. Mimmo Jodice prezentował swoje dzieło we Francji wielokrotnie, m.in. w ramach Rencontres Internationales de la Photographie d'Arles, a także podczas retrospektywy w Maison Européenne de la Photographie w Paryżu w 2010 roku, która zaowocowała wydaniem obszernego katalogu.

Książka z mojej kolekcji prywatnej, w doskonałym stanie, 50 lat po ukazaniu się, biorąc pod uwagę doskonałą jakość wykonania (zeszyty zszyte, solidna oprawa). Bardzo lekkie żółknięcie obwoluty (zobacz zdjęcie), książka przechowywana z najwyższą starannością. Wysyłka bardzo dobrze zabezpieczona, a przesyłka międzynarodowa z gwarantowanym śledzeniem.

0,6 kg bez opakowania