Vincenzo Raimondo - Aspettando






Posiada tytuł licencjata z historii sztuki oraz tytuł magistra w zakresie zarządzania sztuką i kulturą.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 124722
Doskonała ocena na Trustpilot.
Obraz olejny na płótnie Vincenzo Raimondo, tytuł Aspettando, 60 x 90 cm, ręcznie podpisany, oryginalna edycja, datowany 2010–2020, styl Romantyzm, temat kultura pop.
Opis od sprzedawcy
Obraz olejny na płótnie 60x90 cm.
Ta praca porusza uniwersalny temat relacji między mężczyzną a kobietą poprzez symboliczny i emocjonalny język. Kompozycja jest zdominowana przez wizualny dialog między dwoma pozornie przeciwstawnymi elementami: drobną i lekką postacią kobiecą oraz dużymi, wyraźnie obecnymi męskimi dłońmi.
Kobieta, choć przedstawiona w skali zmniejszonej, ukazana jest w pełni swojej istoty: nie jest krucha, lecz w pełni „kobietą”.
Relacja między proporcjami nie jest hierarchiczna, lecz harmonijna: siła nie przytłacza delikatności, lecz ją wspiera. Człowiek i kobieta wzajemnie się definiują, znajdując sens tylko w relacji, która ich łączy. Dzieło staje się więc wizualną metaforą porozumienia miłosnego, rozumianego jako równowaga między obecnością a wolnością, między ochroną a szacunkiem.
Tło nocne, przefiltrowane przez refleksy wody i zawieszoną księżyc, wzmacnia poczucie intymności i emocjonalnej ciszy. To bardziej przestrzeń mentalna niż rzeczywista, miejsce, gdzie dialog nie opiera się na słowach, lecz na obecności, zaufaniu i słuchaniu.
Oczekując staje się tak czasem porozumienia, tym delikatnym obszarem, w którym dwie istoty rozpoznają się bez potrzeby posiadania.
Obraz olejny na płótnie 60x90 cm.
Ta praca porusza uniwersalny temat relacji między mężczyzną a kobietą poprzez symboliczny i emocjonalny język. Kompozycja jest zdominowana przez wizualny dialog między dwoma pozornie przeciwstawnymi elementami: drobną i lekką postacią kobiecą oraz dużymi, wyraźnie obecnymi męskimi dłońmi.
Kobieta, choć przedstawiona w skali zmniejszonej, ukazana jest w pełni swojej istoty: nie jest krucha, lecz w pełni „kobietą”.
Relacja między proporcjami nie jest hierarchiczna, lecz harmonijna: siła nie przytłacza delikatności, lecz ją wspiera. Człowiek i kobieta wzajemnie się definiują, znajdując sens tylko w relacji, która ich łączy. Dzieło staje się więc wizualną metaforą porozumienia miłosnego, rozumianego jako równowaga między obecnością a wolnością, między ochroną a szacunkiem.
Tło nocne, przefiltrowane przez refleksy wody i zawieszoną księżyc, wzmacnia poczucie intymności i emocjonalnej ciszy. To bardziej przestrzeń mentalna niż rzeczywista, miejsce, gdzie dialog nie opiera się na słowach, lecz na obecności, zaufaniu i słuchaniu.
Oczekując staje się tak czasem porozumienia, tym delikatnym obszarem, w którym dwie istoty rozpoznają się bez potrzeby posiadania.
