Aldo Aldi (XX) - Entro Terra Ligure






Magister innowacji i organizacji kultury i sztuki, dziesięć lat doświadczenia w sztuce włoskiej.
Ochrona nabywców Catawiki
Twoja płatność jest u nas bezpieczna, dopóki nie otrzymasz przedmiotu.Zobacz szczegóły
Trustpilot: 4.4 | opinie: 124896
Doskonała ocena na Trustpilot.
Aldo Aldi Entro Terra Ligure, obraz olejny z 1977 roku, pejzaż, oryginalne wydanie, wielobarwny z odcieniami niebieskiego i zieleni, 30 × 40 cm, sprzedawany z ramą.
Opis od sprzedawcy
Biogram i ścieżka artystyczna Aldo Aldi
Aldo Aldi urodził się w Genui w 1904 roku i zmarł w 1984 roku w Castiglione dei Pepoli, w prowincji Bolonia. Po ukończeniu szkoły w Szwajcarskiej Szkole Ekonomii i Handlu, rozpoczął karierę artystyczną, kształcąc się pod kierunkiem mistrzów Anton Giulio Santagata i Giuseppe Cominetti.
W latach trzydziestych połączył działalność malarską z teatralną: między 1933 a 1935 rokiem napisał kilka komedii, osobiście zajmując się również scenografią. To właśnie scenografia stała się dla niego kluczowym obszarem, któremu poświęcił się aż do 1950 roku, współpracując z Piccolo Teatro di Genova.
Od lat pięćdziesiątych zdecydował się skupić wyłącznie na malarstwie, działalności, którą kontynuował z ciągłością i rygorem przez ponad pięćdziesiąt lat. Pomimo długiej i intensywnej produkcji, Aldi zawsze zachowywał powściągliwe nastawienie, świadomie unikając częstych wystaw publicznych. Jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce dopiero w 1974 roku.
Od tego momentu jego praca zyskała coraz większe uznanie krytyków, z wyróżniającymi się zgłoszeniami, zaproszeniami do nagród, udziałem w wystawach zbiorowych i przeglądach, a także licznymi pochwałami, także na arenie międzynarodowej. Jego dzieła weszły do kolekcji publicznych i prywatnych, zarówno we Włoszech, jak i za granicą, oraz instytucji państwowych.
W trakcie swojej kariery był członkiem prestiżowych instytucji i akademii artystycznych, w tym: Akademii Tiberina w Rzymie, Akademii San Marco w Neapolu, Akademii Uniwersalnej Marconi w Rzymie, Akademii Italia A. Magno we Florencji, Akademii Sztuki Współczesnej w Rzymie, Uniwersytetu Sztuk w Bolonii oraz Międzynarodowej Akademii Nauk i Sztuk w San Mateo w Kalifornii (USA).
{
Bibliograficzne i krytyczne obecności
Dzieło Aldo Aldi jest szeroko dokumentowane w licznych publikacjach, rocznikach, katalogach i przeglądach poświęconych sztuce współczesnej włoskiej i europejskiej. Do najważniejszych należą:
Malarze i malarstwo współczesne – Il Quadrato, Mediolan (1974)
Katalog Narodowy Bolaffi Sztuki Współczesnej nr 11, Turyn (1975)
• Bolaffi Arte, Torino (1976–1978)
Regionalny przewodnik Bolaffi Artisti Italiani – Liguria, Torino (1977)
• Annuario Comanducci – Przegląd Sztuki nr 3, 5, 9, 11, Mediolan (1976, 1978, 1982, 1984)
Lata 60. i 70. włoskiego sztuki, tom VI, Piacenza (1975–1976)
• Linea Figurativa, Ancona (1975)
• Quadreria Contemporanea, Mediolan (1975)
• La Zattera, Viareggio (1974)
• L’Elite, Varese (1977)
• Przewodnik po sztuce włoskiej, Ankona (1977)
• Arte e Stampa Liguria, Genova (1977)
• Emilia e Romagna (1978)
• Rassegna Toskania, Livorno (1977–1978)
Annuario Arte Base nr 2, Turyn (1977–1978)
• Primi Piani, Bologna (1980)
Dizionario degli Artisti Europei Contemporanei, Roma (1980)
• I Mistrzowie Malarstwa Współczesnego, Mediolan (1981)
• Italia Turistica, Padova (1981)
Arte – Poznać artystów, Mediolan (1980)
• Vernice nn. 1–2, Venezia (1981)
Vademecum dell’Arte, Florencja (1981–1982)
• Pan Arte, Bolonia (1982–1984)
• Arte Italiana Contemporanea, Florencja (1983)
Biogram i ścieżka artystyczna Aldo Aldi
Aldo Aldi urodził się w Genui w 1904 roku i zmarł w 1984 roku w Castiglione dei Pepoli, w prowincji Bolonia. Po ukończeniu szkoły w Szwajcarskiej Szkole Ekonomii i Handlu, rozpoczął karierę artystyczną, kształcąc się pod kierunkiem mistrzów Anton Giulio Santagata i Giuseppe Cominetti.
W latach trzydziestych połączył działalność malarską z teatralną: między 1933 a 1935 rokiem napisał kilka komedii, osobiście zajmując się również scenografią. To właśnie scenografia stała się dla niego kluczowym obszarem, któremu poświęcił się aż do 1950 roku, współpracując z Piccolo Teatro di Genova.
Od lat pięćdziesiątych zdecydował się skupić wyłącznie na malarstwie, działalności, którą kontynuował z ciągłością i rygorem przez ponad pięćdziesiąt lat. Pomimo długiej i intensywnej produkcji, Aldi zawsze zachowywał powściągliwe nastawienie, świadomie unikając częstych wystaw publicznych. Jego pierwsza indywidualna wystawa miała miejsce dopiero w 1974 roku.
Od tego momentu jego praca zyskała coraz większe uznanie krytyków, z wyróżniającymi się zgłoszeniami, zaproszeniami do nagród, udziałem w wystawach zbiorowych i przeglądach, a także licznymi pochwałami, także na arenie międzynarodowej. Jego dzieła weszły do kolekcji publicznych i prywatnych, zarówno we Włoszech, jak i za granicą, oraz instytucji państwowych.
W trakcie swojej kariery był członkiem prestiżowych instytucji i akademii artystycznych, w tym: Akademii Tiberina w Rzymie, Akademii San Marco w Neapolu, Akademii Uniwersalnej Marconi w Rzymie, Akademii Italia A. Magno we Florencji, Akademii Sztuki Współczesnej w Rzymie, Uniwersytetu Sztuk w Bolonii oraz Międzynarodowej Akademii Nauk i Sztuk w San Mateo w Kalifornii (USA).
{
Bibliograficzne i krytyczne obecności
Dzieło Aldo Aldi jest szeroko dokumentowane w licznych publikacjach, rocznikach, katalogach i przeglądach poświęconych sztuce współczesnej włoskiej i europejskiej. Do najważniejszych należą:
Malarze i malarstwo współczesne – Il Quadrato, Mediolan (1974)
Katalog Narodowy Bolaffi Sztuki Współczesnej nr 11, Turyn (1975)
• Bolaffi Arte, Torino (1976–1978)
Regionalny przewodnik Bolaffi Artisti Italiani – Liguria, Torino (1977)
• Annuario Comanducci – Przegląd Sztuki nr 3, 5, 9, 11, Mediolan (1976, 1978, 1982, 1984)
Lata 60. i 70. włoskiego sztuki, tom VI, Piacenza (1975–1976)
• Linea Figurativa, Ancona (1975)
• Quadreria Contemporanea, Mediolan (1975)
• La Zattera, Viareggio (1974)
• L’Elite, Varese (1977)
• Przewodnik po sztuce włoskiej, Ankona (1977)
• Arte e Stampa Liguria, Genova (1977)
• Emilia e Romagna (1978)
• Rassegna Toskania, Livorno (1977–1978)
Annuario Arte Base nr 2, Turyn (1977–1978)
• Primi Piani, Bologna (1980)
Dizionario degli Artisti Europei Contemporanei, Roma (1980)
• I Mistrzowie Malarstwa Współczesnego, Mediolan (1981)
• Italia Turistica, Padova (1981)
Arte – Poznać artystów, Mediolan (1980)
• Vernice nn. 1–2, Venezia (1981)
Vademecum dell’Arte, Florencja (1981–1982)
• Pan Arte, Bolonia (1982–1984)
• Arte Italiana Contemporanea, Florencja (1983)
