École néocubiste européenne (XX) - Figures et architecture

Obraz olejny o wyraźnym wyrazie ekspresyjnym, wykonany swobodnym i gęstym pociągnięciem pędzla, w którym scena kształtuje się przede wszystkim poprzez kolor i gest, a nie akademicką kreskę. Kompozycja przedstawia żywy miejski krajobraz, zamieszkany przez ledwo naszkicowane postacie ludzkie, zintegrowane z architektonicznym układem fragmentarycznym, który wnosi głębię i dynamizm do całości.

Dzieło wpisuje się w ekspresjonistyczną figurację o korzeniach postimpresjonistycznych, bardzo charakterystyczną dla europejskiego i hiszpańskiego malarstwa pośrodku XX wieku. Kolorystyka, zdominowana przez kontrasty błękitu, ochry i ciepłych tonów, wzmacnia wrażenie ruchu i witalności, podczas gdy rezygnacja z detalu twarzy podkreśla uniwersalny i symboliczny charakter postaci.

Dzieło o znaczącym znaczeniu plastycznym, będące reprezentantem odnowionych nurtów figuracji XX wieku, szczególnie cenione przez kolekcjonerów za swoją spontaniczność, energię malarską i język współczesny.