Edward Hopper - Yonkers (1916)

Yonkers według Edwarda Hoppera,
Wydruk pigmentowy dozwolony na papierze Fine Art wysokiej jakości (310 g/m²)

Podpis wydrukowany na planszy.
Pieczęć wydawcy na odwrocie oprawy.

Wydruk na papierze Canson Arches Aquarelle Rag 310 g/m², podłożu w 100% bawełnianym o jakości muzealnej, cenionym za subtelną fakturę i matowy, aksamitny efekt.

W artykule tym podkreślono intensywne kontrasty chromatyczne miejskiej scenerii: głęboki błękit nieba, czerwień fasad i jasna żółć tramwaju zachowują całą gęstość malarską oryginalnego dzieła.

Stan: doskonały. Nigdy nie oprawione, nigdy nie wystawione.

Wymiary motywu: 47,8 x 40 cm (Wymiary zewnętrzne: 49,8 x 42 cm)

Yonkers Edwarda Hoppera uchwyca istotę amerykańskiego życia miejskiego na początku XX wieku. Kompozycja ukazuje tramwaj żółty przecinający ruchliwą ulicę, skąpaną w jaskrawym świetle. Hopper bada w niej napięcie między ruchem a samotnością, między energią miasta a wewnętrznym milczeniem, które ono narzuca. Jego żywa paleta, dominuje błękit i złoto, nadaje scenie niemal kinowy charakter.

Ta wizja rzeczywistości, dzięki swojej nowoczesności, wpisuje się w poszukiwania René Magritte’a, Davida Hockneya, Roya Lichtensteina i Andy’ego Warhola, z których każdy badał światło, kolor i percepcję codzienności. Podejście Edwarda Hoppera także dialoguje z Claude’em Monetem, Pablo Picasso, Henri Matisse, Joan Miró i Marc Chagall, jednocześnie zapowiadając rygor architektoniczny Pieta Mondriana lub chromatyczną wrażliwość Marka Rothko. Podobnie jak Basquiat, Kusama czy Banksy, to dzieło stawia pytanie o jednostkę w przestrzeni nowoczesnej, między izolacją, pięknem a napięciem miejskim.

Dzieło ponadczasowe, na skrzyżowaniu realizmu i poezji wizualnej, które naturalnie wpisuje się w grono największych nazw sztuki nowoczesnej i współczesnej – od Haringa po Koonsa, od Soulagesa po Murakamiego, przechodząc przez Botero, Modiglianiego czy Cézanne’a.

Edward Hopper (1882-1967) był amerykańskim malarzem realistycznym, znanym z przedstawiania życia nowoczesnej Ameryki, często charakteryzującego się uczuciem izolacji i samotności. Jego dzieła zazwyczaj ukazują sceny miejskie i wiejskie, z naciskiem na grę światła i cienia. Charakterystyczny styl Hoppera wyróżnia się wyraźnymi kompozycjami, uproszczonymi formami oraz dramatycznymi kontrastami między światłem a ciemnością.
Uważany jest za jednego z najważniejszych amerykańskich artystów XX wieku, a jego dzieła stały się symbolami amerykańskiego życia w połowie tego stulecia.

Ta wizja rzeczywistości, dzięki swojej nowoczesności, nawiązuje do badań René Magritte'a, Davida Hockneya, Roya Lichtensteina i Andy'ego Warhola, z których każdy badał światło, kolor i percepcję codzienności. Podejście Hoppera dialoguje także z Claude’em Monetem, Pablo Picasso, Henri Matisse’em, Joan Miró i Marc Chagallem, jednocześnie zapowiadając rygor architektoniczny Mondriana lub wrażliwość chromatyczną Marka Rothko. Podobnie jak Basquiat, Kusama czy Banksy, stawia pytanie o jednostkę w przestrzeni nowoczesnej, między izolacją, pięknem a napięciem miejskim.

Dzieło ponadczasowe, na skrzyżowaniu realizmu i poezji wizualnej, które naturalnie wpisuje się w grono największych nazw sztuki nowoczesnej i współczesnej — od Haringa po Koonsa, od Soulages po Murakami, przechodząc przez Botero, Modigliani czy Cézanne.