Lucien Rebatet - Les Décombres [Edition originale] - 1942

Oryginalne i nieocenzurowane wydanie, w przeciwieństwie do tego z Pauvert z 1976 roku (drugie wydanie), które zawiera ostrzeżenie przyklejone na odwrocie strony tytułowej, informujące o usunięciu 8 stron.

Pamflet niezwykle jadowity, skierowany zarówno przeciw Żydom, Kościołowi, politykom, jak i wojsku, za którego wszystkie strony odpowiadają za klęskę. „Książka, która tworzy wydarzenie w roku 1942, bez wątpienia, to „Les Décombres” Luciena Rebateta. Pierwszy nakład 20 000 egzemplarzy wyczerpał się w mniej niż 3 tygodnie; Denoël uzyskuje papier do ponownego wydruku i tom osiągnie 65 000 egzemplarzy. Piękny sukces dla tego ogromnego pamfletu” (P. Fouche w „L’Edition française sous l’Occupation”, t. II, s. 39).

Przechowywane w oprawie z pół-basanu hebanowego, grzbiet z pięcioma żebrami, tytuł złotymi literami na skórzanej tabliczce. Okładki i grzbiet zachowane.
W bardzo dobrym stanie. Oprawa o bardzo ładnym wyglądzie. Papier wydawniczy zwykle pożółkły, bez przebarwień lub z bardzo rzadkimi przebarwieniami. Nieprzycięty.

Lucien Rebatet
Les Décombres
Paryż, Denoël, 1942
In-8 o wymiarach 18,5 × 12 cm; 669 stron.

Les Décombres, napisane od lipca 1940 do maja 1942 między Moras-en-Valloire, Vichy i Neuilly-sur-Seine, jest antysemickim i kolaboracyjnym pamfletem pisarza i krytyka filmowego Luciena Rebateta, opublikowanym latem 1942 roku przez wydawnictwo Denoël.

On wyraża swoją krytykę maurrasizmu i poparcie dla niemieckiego nacjonal-socjalizmu; pogardza Żydami; Bergson, Henri Heine, Julien Benda, Soutine, Darius Milhaud — te złe, nieczyste bestie, noszące na sobie zarodki wszystkich plag — oraz polityków III Rzeczypospolitej, których obwinia za ruinę Francji.

Les Décombres wyróżnia się szczególnie kontrowersyjnym tonem. Rebatet ostro atakuje tam Action française, przemianowaną na 'Inaction française', a zwłaszcza jej lidera, Charlesa Maurrasa, którego określa mianem 'fałszywego faszysty'. Historyk Jacques Bainville jest również krytykowany za swoje antyhitlerowskie stanowisko; Rebatet przypomina ponadto, że książka Bainville 'Les Dictateurs' została w trzy czwarte napisana przez czarnoskórych, z których zapewne Robert Brasillach napisał część dotyczącą Włoch i Hiszpanii, a on sam część dotyczącą ZSRR i Portugalii. Krytykuje również z dużą agresją reżim Vichy, którego, jak zauważa, pracując tam, często oskarżano o antyniemieckość, a nawet pro-gaullizm, na przykład zakazując nazwania Charlesa de Gaulle'a 'zdrajczym generałem' lub zarzucając mu zbyt częste mówienie o niemieckich zwycięstwach i zbyt rzadkie o sukcesach Ruchu Oporu. To właśnie ten odraz miał go skłonić do rezygnacji i dołączenia, niedługo potem, do swojego przyjaciela Alaina Laubreaux, do okupowanej Francji.

Pomimo swojej przemocy, ta książka stanowi świadectwo historyczne o współpracy i faszyzmie we Francji.

Książka jest dedykowana: « Mojej matce. Przyjaciołom, którzy mi pozostali ».