Ian Fleming - The man with the golden gun - 1965

Ian Fleming’s The Man with the Golden Gun (wydany w 1965 roku, po śmierci Fleminga) jest ostatnią powieścią z serii o Jamesie Bondzie i wyróżnia się spośród wcześniejszych książek tonem, strukturą i tematycznym ukierunkowaniem. Powieść często jest zauważana za „niedopracowaną” atmosferę, ponieważ Fleming zmarł, zanim zdążył dokonać swojego zwykłego, ciężkiego redagowania. Pomimo tego pozostaje kluczowym wpisem, który kończy oryginalny łuk literacki 007.

Powieść otwiera się szokującym założeniem: James Bond, wcześniej uznany za zmarłego po misji w Japonii, powraca do Londynu, wydaje się być odmieniony, lecz w rzeczywistości poddany tajnemu praniu mózgu przez KGB. Pod wpływem tego warunkowania Bond usiłuje zabić M, swojego przełożonego. To zdarzenie wprowadza jeden z centralnych tematów powieści: kruchość tożsamości i lojalności, sugerując, że nawet najbardziej zdyscyplinowany agent może zostać psychicznie złamany i przemieniony w broń.

Po schwytaniu i odprogramowaniu Bonda narracja przenosi się na pewną próbę misji. M przydziela Bonda na Jamajkę, by zbadać i wyeliminować Francisco Scaramangę, legendarnego zabójcę znanego jako „Człowiek z Złotą Pistolettą.” Scaramanga staje się mrocznym lustrem Bonda: oboje są zawodowymi zabójcami, ale podczas gdy Bond działa w ramach moralnego frameworku służby państwowej, Scaramanga zabija wyłącznie dla pieniędzy. Fleming używa tego parallelu, by poddać w wątpliwość, czy sama przemoc Bonda jest naprawdę uzasadniona, czy jedynie uprawniona.

Jamajska sceneria pozwala Flemingowi na eksplorowanie postkolonialnych napięć i korupcji. Wyspa jest ukazywana jako miejsce, w którym krzyżują się polityka zimnej wojny, zorganizowana przestępczość i amerykański kapitalizm gangsterów. Powiązania Scaramangi zarówno z KGB, jak i z amerykańską mafią podkreślają cyniczne sojusze, które rozkwitają na marginesach światowej władzy. Książka bada cenę, jaką ponosi człowiek prowadzący życie pod egidą państwa, a kończy się konkluzją, w której Bond, któremu za zasługi proponuje się tytuł rycerza, decyduje się pozostać „zwykłym Jamesem Bondem” i wrócić do spokojnej anonimowości swojej pracy.

Znacząco, powieść ta pełni rolę mostu między zanikającym Imperium Brytyjskim a rosnącą siłą wpływów amerykańskich, co ilustruje powrót sojusznika Bonda z CIA — Felixa Leitera. Stanowi również definitywny koniec „epoki Blofelda”, wyprowadzając Bonda z powrotem z SPECTRE i ponownie wprowadzając w krąg geopolityki zimnowojennej. Choć niektórzy krytycy początkowo uważali, że styl pisania jest mniej wysublimowany niż w szczytowych dziełach Fleminga, powieść obecnie ceniona jest za oszczędną, skuteczną formę i przedstawienie Bonda jako bardziej podatnego, zhumanizowanego człowieka, który musi pokonać własne granice psychiczne i fizyczne, by przetrwać.

Ian Fleming
Człowiek ze Złotą Pistoletem
Jonathan Cape, Londyn 1965
[2], [8]-221, [4] stron; 20 cm

Stan książki jest bardzo dobry, z minimalnym zużyciem na półce, brak śladów żółknięcia papieru. Oprawa jest solidna. Czarna tkaninowa oprawa, 221 stron. Okładka ochronna w stanie od przeciętnego do dobrego, z lekkim przebarwieniem wewnętrznym na górze oraz zarysowaniem na zagięciu. Cena nieodcięta.
Pierwsze wydanie w Wielkiej Brytanii. Na stronie praw autorskich podano „Pierwsze wydanie 1965”.



Wyślę książkę starannie zapakowaną w folię bąbelkową, za pośrednictwem An Post, irlandzkiej usługi pocztowej ("List Rejestrowany, Śledzenie, Podpis i Dowód Dostawy, Ubezpieczenie w zestawie, aby chronić Twoje cenne przedmioty"). Podam numer przesyłki po nadaniu.