Palazzi - Aquila Saxonica - 1673

Symbole i krew: smok, orzeł i korona, tajny język potęgi cesarskiej
Pierwsze wydanie 1673 Giovanni Palazzi lub Joannes Palatius (1643-1712).
Dwie części w jednym tomie, wspaniała książka ilustrowana o pierwszych królach niemieckich od 800 do 1100, którzy zjednocili królestwo Niemiec i Włoch pod Cesarstwem Rzymskim Narodu Niemieckiego.
82 grawerunki na miedzi oraz liczne na całą stronę, wysokość 380 × szerokość 260.
Arcydzieło ikonograficzne, które celebruje wschód i umocnienie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego pod saskimi władcami. Wspaniały przykład barokowej historiografii ilustrowanej, dzieło łączy rygor historyczny, wyobraźnię symboliczną i majestatyczność figuratywną, w edycji o wielkim prestiżu przeznaczonej dla uczonej i oddanej władzy imperialnej publiczności.
Wartość rynkowa
Dzieło jest rzadkie i bardzo cenione wśród kolekcjonerów ilustrowanych książek z XVII wieku: egzemplarze kompletne i w dobrym stanie oscylują między 3 000 a 6 000 €, z wyższymi kwotami za kopie w oprawach z epoki lub bogato zdobionych. Wartość znacznie rośnie, jeśli tablice pozostają dobrze zachowane, z wyraźnymi odciskami i szerokimi marginesami. Egzemplarze z oryginalną oprawą, doskonałym frontispisem i brakiem inwazyjnych prac restauratorskich są coraz częściej poszukiwane na międzynarodowych aukcjach poświęconych kulturze wizualnej i polityce baroku.

OPIS FIZYCZNY I STAN - KOPIA COLLECTRO
W formacie folio: wysokość 380 mm × szerokość 260 mm lub 14,9 × 10,3 cala. Dwa tomy w jednym voluminie, kompletne wydanie. Strony [6], 254; 65, [1], następnie [6] na spis treści, następnie 1 biały arkusz przyklejony do tytułu. Z 1 tytułem na całą stronę w miedzi, tytuł czerwono i czarno z dużą ryciną w miedzi, 1 portret na całą stronę Luigiego XIV i 7 pięknych rycin na całą stronę przedstawiających alegorie, portrety i 1 drzewo genealogiczne, a także 72 portrety w miedzi królów, cesarzy i władców europejskich w tekście. Doskonała kopia w skóry cielęcej, oprawa solidna z odrestaurowanymi złączami. Niektóre ślady użytkowania, lekkie plamy i kilka złuszczeń na płytach, lecz solidne. Grzbiet z sześcioma żebrami, z tytułami złotymi na czerwonej etykiecie i złotymi dekoracjami na skrzydełkach, frontispis z papieru marmoryzowanego, krawędzie czerwone. Dobre wykonanie tej historii cesarzy niemieckich, pięknie ilustrowanej licznymi precyzyjnie wycinanymi portretami, dedykowanej Królowi Słońca lub Ludwikowi XIV. Strony i ryciny czyste, sporadycznie lekkie plamy i rzadkie defekty. Tekst łaciński.

TYTUŁ I AUTOR
Orzeł Saksoński, pod którym cesarze Saksońscy od Henrika Aucupe aż po Henrika Świętego Zachodu, cesarza XV, przedstawieni są na żywo – w elogiach, hierogliphycis, numizmatach, insigniach, symbolach i obrazach antycznych – wyrzeźbieni, a towarzyszy im długa seria zapisanych historii.
Wenecja, u Jakuba Herza, 1673.
Giovanni Palazzi.

Kontekst i znaczenie
Dzieło celebruje pięciu cesarzy saskich – od Henryka I Ptasznika do Henryka II Świętego – którzy zjednoczyli Niemcy i Włochy pod auspicjami Cesarstwa Rzymskiego Narodu Niemieckiego. Palazzi opowiada z erudycją o wojnach, sojuszach dynastycznych, reformach prawnych i relacjach z Kościołem, wzbogacając opowieść o okazałą galerię portretów, herbów, monet, scen historycznych i mitologicznych. Aparat symboliczny został zaprojektowany jako prawdziwa droga inicjacyjna cesarska, w której każda obraz ma wartość alegoryczną, a każdy elzevir jest mikronarracją władzy. Alegoria kulminuje w triumfalnej postaci Ludwika XIV, który poskromi smoka o siedmiu głowach, symbol zła i rozkładu politycznego: potężny obraz roli cesarskiej jako porządkującego chaos i gwaranta chrześcijańskiej równowagi Europy. Tekst, o dużym rygorze prawnym i historycznym, splata się z programem wizualnym, który odzwierciedla barokową kulturę władzy, kontrolę ikonograficzną i sakralizację monarchii.

Biografia autora
Giovanni Palazzi (ok. 1625–ok. 1701), historyk, prawnik i grawer, był profesorem prawa kanonicznego na Uniwersytecie w Padwie i doradcą cesarza Leopolda I. Osobowość wykształcona i wszechstronna, połączył analizę źródeł z zamiłowaniem do inscenizacji wizualnej, w podejściu łączącym prawo, symbolizm i sztukę. Był także autorem traktatów prawniczych i komentarzy kanonicznych, lecz Aquila Saxonica stanowi jego najambitniejsze przedsięwzięcie wydawnicze, w którym postać cesarza ukazuje się jako gwarant harmonii uniwersalnej i ciągłości historycznej.

Historia druku i obiegu
Drukowana w Wenecji u Jacobum Herz, Aquila Saxonica, została zaprojektowana jako dzieło celebrujące o wysokim profilu, przeznaczone do bibliotek dworskich, kręgów akademickich i kancelarii europejskich. Rozpowszechnienie było ograniczone, lecz starannie wyselekcjonowane: egzemplarze krążyły w ośrodkach cesarskich, wśród ambasadorów i duchowieństwa związanego z Kurią Cesarską. Bezpośrednie zaangażowanie autora w projektowanie rycin gwarantowało niezwykle wysoką spójność pomiędzy tekstem a obrazem. Książka ta należy do tradycji książek-emblematów Imperium, obok prac Valvasora, Picinelliego i Menestriera.

Bibliografia i źródła
F. W. Sanders, Symboliczne obrazy w historiografii barokowej, Leiden, 1999
Słownik biograficzny Włochów, w haśle „Palazzi, Giovanni”
R. Mandrella, Ikonografia władzy: Ludwik XIV i Europa barokowa, Paryż, 2008
I. Rowland, Kultura książki w barokowej Wenecji, Rzym, 2012
M. Fagiolo, Barok i neobarok, Rzym-Bari, 2004
C. Ginzburg, Symbole, rytuały i historia, Turyn, 2000
C. D. Eberhart, heraldyka i tożsamość imperialna w Europie wczesnonowożytnej, Cambridge, 2011
OPAC ICCU – Biblioteca Nazionale Marciana; WorldCat OCLC 954326253