Vincenzo Raimondo - Regina e Re

Para dzieł sztuki, wykonanych olejnymi pastelami na płótnie o formacie 50×60 cm, prezentuje się jako diptyk silnie symboliczny i spójny, zarówno pod względem wizualnym, jak i koncepcyjnym. Dwie koronowane postacie, jedna męska i jedna żeńska, nie są portretami, lecz obecnościami archetypicznymi: tożsamości zawieszone, bez twarzy, tworzone za pomocą płynnych linii i warstwowych barw.

Tło ciemne, prawie absolutne, nie jest dekoracyjne, lecz funkcjonalne: izoluje postacie, zmusza je do wyłaniania się jako ikony wewnętrzne. Korony, podobne, lecz nie identyczne, stają się znakiem mocy wewnętrznej, nie autorytetu.

Użycie olejnych pasteli jest zdecydowane i materialne; kolory nie są rozprowadzane dla samej przyjemności, lecz dla napięcia. Krzywe linie przebiegające przez puste twarze sugerują ruch, konflikt, przemianę. Brak oczu nie jest brakiem, to celowy wybór: spojrzenie zostaje powierzone temu, kto obserwuje.

Ciekawy jest chromatyczny dialog między dwoma dziełami: odpowiadają sobie, równoważą się, delikatnie się sprzeciwiają. Jeden nie działa bez drugiego, a razem opowiadają o dualności, która nie dąży do fuzji, lecz do równowagi.

******
Artysta samouk, moja praca nie podąża za jednym stałym stylem, lecz ewoluuje wraz z upływem czasu i doświadczeniami.
Moje malarstwo rodzi się z obserwowania codziennego życia i słuchania emocji.
Poruszam różne tematy i eksperymentuję z nowymi językami, pozwalając każdemu dziełu znaleźć swoją własną formę.
Moja to sztuka instynktowna, istotna i niedoskonała, związana z złożonością człowieka i natury.
Sztuka, moim zdaniem, nie jest dekoracją, lecz autentyczną i przeżywaną obecnością.

W latach 2015 i 2016 byłem finalistą konkursu Sunday Painters organizowanego przez La Stampa, wśród ponad 3 000 wybranych prac.
Selekcje zostały przeprowadzone przez wykwalifikowaną komisję z udziałem krytyka Francesco Bonamiego.
Finaliści zostali przedstawieni w przeglądzie powiązanym z Artissima – Fiera Internazionale d’Arte Contemporanea di Torino. W 2016 roku otrzymałem Pierwszą Nagrodę Krytyków.