Ana del Castillo - Bergen

Kontynuuję malowanie moich obrazów architektury awangardowej w krajach nordyckich; to jeden z dwóch tematów, które mnie pasjonują: architektura i krajobrazy.
To obraz dużego formatu, wykonany z pigmentów i akryli na płótnie i papierze. Ma proste płótno.
Ekonomista i artysta multidyscyplinarny (Godella, Walencja, 1963). Jako profesjonalista jest ekonomistą, od kilku lat zajmuje się handlem online, działalność tę odłożyła na bok, aby niemal wyłącznie podróżować, eksperymentować jako malarka oraz pracować dla różnych agencji międzynarodowych jako fotografka.
Jej początki w fotografii sięgają dzieciństwa, ma opublikowane prace w dzienniku ABC, w publikacjach Ministerstwa Kultury, różnorodnych książkach, katalogach oraz na billboardach autobusów w Castellón, oprócz licznych nagród i wystaw w Londynie i Madrycie. Jej wykształcenie akademickie obejmowało kilka lat nauki z fotografką Tere Arcos.
Znajduje się w Europie, choć globalizacja postępuje w zawrotnym tempie, w każdym kraju i jego miastach istnieją unikalne cechy, które starają się oddać w swoich obrazach, zarówno ludzi spotykanych na ulicach, jak i budynków z różnych epok, czy chwil uchwyconych w dowolnym miejscu.
Jego podróże do Islandii, Szwajcarii, Ameryki Południowej, Afryki czy Norwegii wywarły na niego wpływ, szczególnie poprzez góry, architektury i morza, które są jednymi z głównych tematów zarówno w jego malarstwie, jak i fotografii.
Jej poświęcenie dla malarstwa było późniejsze. Rozpoczęła swoją edukację artystyczną u artysty Álvaro Romero w latach dziewięćdziesiątych, kontynuowała naukę u malarza Germá Llorís z Godella, następnie u Fernando Jiméneza oraz Lucii Peiró i Lloret, uznanej artystki plastycznej. „Na początku nowego wieku jest współzałożycielką zróżnicowanej grupy artystów o nazwie Equipo-Argo, obecnie składającej się z trzynastu kobiet, które działają w hali przemysłowej w pobliżu miasta Walencja. Grupa ta utrzymuje stały kontakt między sobą oraz z awangardami artystycznymi w różnych dziedzinach. Jednym z celów grupy jest organizowanie i realizacja jednej lub dwóch wystaw rocznie. Grupa ta już zorganizowała wiele wystaw na naszej ziemi.”

Technicznie do tworzenia swoich obrazów używa pigmentów w proszku, „jego zakres tonalny jest idealny dla moich obrazów, co zamienia warsztat w rodzaj laboratorium talerzy i proszków, w których spoiwa, żywice itp. tworzą chaotyczny wszechświat, w którym czuję się absolutnie spokojna i kreatywna”.
W ostatnich latach jej działalność artystyczna była prezentowana na wystawach, w mentions i nagrodach. Wyróżniają się między innymi w 2016 roku z kolektywem Equipo-Argo, wystawa zbiorowa w Centre d´Art Taller d´Ivars w Benissa (Alicante), wystawa zbiorowa w maju w espai.inf, przestrzeni wystawienniczej na Uniwersytecie Politechnicznym w Walencji oraz wystawa zbiorowa Sala Virgen de la Fuente (Teruel), kolektyw w Casa Cultura Rocafort „La Superficie del Círculo”; w 2017 roku, z tym samym kolektywem, wystawa Mirada de Dona w sali wystawienniczej La Marina El Puig de Santa María (Walencja), Sala Exposiciones Antiguo Ayuntamiento Bétera (Walencja), Sala Exposiciones Museros (Walencja), Mirada de Dona w Sala Exposiciones La Eliana (Walencja), Paisatje Urbá w Sala Exposiciones Náquera (Walencja); a w 2018 roku również z Equipo-Argo w Sala Exposiciones Villa Eugenia de Godella (Walencja) z wystawą „Abstractus”, kolektyw w Sala Exposiciones Municipal de Mislata (Walencja) oraz Sala Exposiciones Biblioteca Dénia (Alicante), z „Abstractus”, oraz wystawa zbiorowa w Sala Exposiciones Massamagrell (Walencja) z „Black and White”.
Została wybrana na XXXIV Konkurs Malarstwa „Salvador Soria” Vila de Benissa (Alicante), na wystawę Festival D´Arts Quart de Poblet (Walencja), na XIII Nagrodę Malarstwa Desideri Llombarte w Peñarroya de Tastavins (Teruel) w 2016 roku. W kolejnym roku została wybrana przez Fundację Legado Andalusí, jej dzieło było prezentowane w całym kraju, jest finalistką w Nagrodzie Malarstwa Miasto Manises (Walencja), wybrana na Biennale Sztuki Valencia Ciutat Oberta. Na 2018 rok jej prace zostały wybrane do serii Dances w Alcalá w konkursie fotograficznym Stowarzyszenia Turystycznego Gúdar-Javalambre (Teruel), zdobyła kolejne edycje, oraz została wybrana na Międzynarodowy Konkurs Sztuki „José Camarón” w Segorbe.
W 2014 roku zdobyła nagrodę Camarón na konkursie Sztuki w Segorbe (Castellón), wystawiła indywidualną wystawę serii Europa w Instants w fundacji Bancaja Segorbe, w 2016 roku wygrała Maraton fotograficzny Las Provincias w Dénia (Alicante), zdobyła nagrodę Balearia oraz wyróżnienie w I Nagrodzie Eurostars Hotel Real de Fotografia. Została wybrana i wystawiła prace w sali El Piló, organizacji Kulturalnej Walencji, w 2016 i 2023 roku, a także wraz z Zespołem-Argo zorganizowała wystawę zbiorową w prestiżowej sali wystawowej Villa Eugenia w Godella w 2018 roku, która później została przeniesiona do sali wystawowej gminy Mislata.
Ponownie została wybrana z dziełem wystawionym na Międzynarodowym Konkursie Sztuki José Camarón w Segorbe w latach 2020, 2023 i 2024.
Do końca 2024 roku zorganizuje wystawę zbiorową w Galerii Ronda w Walencji, a jest reprezentowana przez Galerię del Sol, również zlokalizowaną w Walencji.
Przyznają mu nagrodę za fotografię Patronatu Narodowego od rąk Infanty w Madrycie w grudniu 2024 roku.
Wciąż otrzymuje liczne nagrody za swoje fotografie i obrazy, a na najbliższe miesiące ma zaplanowanych kilka wystaw w Hiszpanii.
Według renomowanego krytyka LFMM „jego dzieła architektoniczne przekraczają płaszczyznę fotograficzną, zyskując surrealistyczny punkt, który nadaje im niezaprzeczalną wartość”.

Patxi Guerrero Carot (Profesor Uniwersytetu Jaime I) opublikował w różnych mediach.

Wydanie
Única