Eberhard Schlotter (1921–2014) - Estudio de paisaje

Akwarela, która przedstawia pejzaż o charakterze esencjonalnym i kontemplacyjnym, zbudowany z łagodnych wzgórz i rozległych stref atmosferycznych, gdzie artysta celowo pomija detale, aby skupić się na uchwyceniu światła, przestrzeni i odczucia ciszy. Kompozycja opiera się na dużych płaszczyznach koloru i subtelnych przejściach barw, z ograniczoną paletą zdominowaną przez przygaszone zielenie, szarości i ziemiste glazurowe odcienie, kontrastujące z jasnym niebem, które wnosi głębię i równowagę całości.

Technika ujawnia znaczną biegłość w warstwie akwareli, z dobrze kontrolowanymi transparentnościami, delikatnymi nakładkami i płynnym pociągnięciem pędzla, które podkreśla poetystyczny, niemal medytacyjny charakter sceny. Krajobraz nie dąży do dosłownego opisu, lecz do intelektualnie zinterpretowanego terenu, w którym rytm form i atmosfera zyskują absolutny prymat.

Dzieło w pełni wpisuje się w język figuratywny humanistyczny rozwinięty przez Eberharda Schlottera (1921–2014), niemieckiego malarza i grafika o uznanym prestiżu, ściśle związanego z Hiszpanią od połowy XX wieku. Schlotter przez dekady mieszkał w Altei (Alicante), gdzie rozwijał istotną część swojej twórczości artystycznej, głęboko pod wpływem krajobrazu śródziemnomorskiego, tradycji klasycznej i intelektualnego pojmowania malarstwa, odchodzącego od przelotnych mód. Jej dzieło, cenione zarówno na rynku niemieckim, jak i hiszpańskim, charakteryzuje się rygorem kompozycyjnym, doskonałością rysunku i powściągliłą wrażliwością o humanistycznym rodowodzie.

Pochodzi z prywatnej kolekcji w Altea, co wzmacnia bezpośrednie powiązanie z otoczeniem życiowym i twórczym artysty. Dzieło szczególnie atrakcyjne dla kolekcjonerów akwareli XX wieku, grafik i malarstwa figuratywnego europejskiego okresu powojennego, a także dla zwolenników twórczości Schlottera i środowiska artystycznego Morza Śródziemnego.