Alfredo Grimaldi (1950) - Positano in Fiore

Tytuł: Positano w kwiatach
Opera na płótnie 30x60 cm
Artysta: Alfredo Grimaldi

Ten obraz olejny na płótnie o wymiarach 30 × 60 cm, wykonany przez mistrza Alfredo Grimaldi, uchwyca żywymi i materialnymi pociągnięciami pędzla istotę poetycznego krajobrazu nadmorskiej wioski na Morzu Śródziemnym, prawdopodobnie inspirowanego Positano na Wybrzeżu Amalfi. Styl naïf-charakterystyczny artysty z Neapolu przekształca krajobraz w kolorową baśń, gdzie jaskrawe kolory i zabawna perspektywa wywołują radość i nostalgię za miejscami Południowych Włoch.
Krajobraz poziomy zaprasza wzrok, by płynął od bujnej zieleni domów ku błękitnemu bezmiarowi morza, celebrując światło wiosenne, które przenika każdy szczegół.
Kolorowe domki wspinają się na stromą skałę, zaczynając od plaży na pierwszym planie, gdzie małe łódki niebieskie i pomarańczowe kołyszą się leniwie na złotej plaży i na spokojnych wodach. Łukowate schody i biały łuk tworzą punkt centralny, prowadząc wzrok ku górze między łukami, balkonami obsadzonymi kwiatami i zielonymi wierzchołkami sosny nadmorskiej. Na tle morza otwiera się jasna zatoka z dwoma białymi żaglami na horyzoncie, pod intensywnie niebieskim niebem, które przechodzi w delikatny błękit, tworząc wrażenie sennej głębi charakterystycznej dla Grimaldi.
Dominujące tony są nasycone i radosne: ciepłe czerwienie i jasne róże na dachach i kwiatach, kremowe biele i ochra na otynkowanych ścianach, gęste ziele roślinności otaczającej elewacje. Różowe bougainvillea wybuchają w kaskadach kwiatów, podczas gdy jaśminy i żółte pnącza dodają tekstury materiałowej, uzyskanej grubymi pociągnięciami pędzla i impastem, które nadaje trójwymiarowość płótnu. Głęboki niebieski odcień morza kontrastuje z ciepłym piaskiem i promiennym niebem, podkreślając chromatyczną żywotność, która przyniosła Grimaldiemu tytuł „Mistrz Koloru”.
Na pierwszym planie, wiosła opierające się o łodzie i stylizowane ryby na wodzie sugerują codzienne życie marynarzy, podczas gdy doniczki z kwiatami na balkonach i rozwieszone prześcieradła dodają intymnego i zamieszkanego charakteru. Brak postaci ludzkich potęguje naturalną harmonię, koncentrując się na symfonii elementów: nieregularne skały, delikatne fale i miękkie chmury, które wydają się tańczyć na wietrze.
To dzieło, ze swoją elegancką harmonią i delikatną, malarską ręką, ucieleśnia poetycką wrażliwość Grimaldi na pejzaże amalfińskie.