Baptiste Corbin (1943) - Le pouls de l'eau

Pictura Subastas prezentuje to wspaniałe dzieło sztuki należące do Baptiste’a Corbina, które przedstawia moment harmonii i absolutnego spokoju w naturze, gdzie woda, światło i kwiaty łączą się, by przekazać wewnętrzny spokój i kontemplację. Obraz wyróżnia się doskonałą techniką i wysoką jakością malarską, którą przekazuje.

· Wymiary ramki: 47x37x3 cm.
· Wymiary dzieła: 40×30 cm.
Olej na płótnie podpisany ręcznie przez artystę w prawym rogu dzieła, Corbin.
Przedmiot znajduje się w dobrym stanie zachowania.

Dzieło pochodzi z ekskluzywnej prywatnej kolekcji w Gironie.

Ważna uwaga: dołączone fotografie stanowią integralną część opisu partii.

Obrazek zostanie profesjonalnie zapakowany przez eksperta z IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), przy użyciu materiałów wysokiej jakości, aby zapewnić jego ochronę. Cena wysyłki obejmuje zarówno koszt profesjonalnego pakowania, jak i sam transport.
Wysyłka zostanie zrealizowana przez Correos, GLS lub NACEX z możliwością śledzenia. Dostępne wysyłki na skalę międzynarodową.



Ten obraz otwiera się przed wzrokiem niczym oaza spokoju, gdzie woda zdaje się powoli oddychać. Powierzchnia stawu rozciąga się w delikatnych, falujących płaszczyznach, usiana okrągłymi liśćmi unoszącymi się z niemal muzycznym spokojem. Wśród nich wyrastają kwiaty w odcieniach różu i bieli, stojące z delikatnością, jakby strzegły ciszy tego miejsca. Światło przenika w sposób intymny, tworząc refleksy, które suną i zlewają się, zapraszając widza do zatrzymania się i kontemplowania bez pośpiechu.
Paleta barw dialoguje z naturą na głębi emocjonalnej: zielenie oscylujące między szmaragdowym a turkusowym utrzymują krajobraz wodny, podczas gdy żywe różowe kwiaty wnoszą nutę życia i czułości. Kontrast z centralnymi złotymi i żółtymi refleksami sugeruje precyzyjny moment dnia, może spokojny zachód słońca, gdy słońce muskając wodę przemienia ją w ciepłe i zmienne lustro. Każdy kolor wydaje się dobrany tak, by sugerować równowagę, jakby nic nie było poza miejscem.
Kwiaty, unoszące się na delikatnych łodygach, ukazują się jako małe wyspy światła i kruchości. Niektóre tworzą grupy, inne oddzielają się, tworząc rytm wizualny prowadzący wzrok od jednego krańca obrazu do drugiego. Nie rywalizują ze sobą; raczej ze sobą rozmawiają w milczeniu, dzieląc przestrzeń z naturalną harmonią. Liście, z kolei, tworzą spokojną i otulającą bazę, nadając wrażenie głębi i ciągłości.
Woda działa jak przestrzeń tranzytu między rzeczywistością a snem. Rozmyte refleksy sugerują ruch, choć wszystko pozostaje w spokoju, jakby czas zatrzymał się właśnie w tej doskonałej chwili. Istnieje poczucie introspekcji, wyciszenia, które zachęca do emocjonalnego zanurzenia się w krajobrazie. Obraz nie domaga się natychmiastowej interpretacji; jest ofiarowany jako doświadczenie sensoryczne, które objawia się stopniowo.
Ogólnie rzecz biorąc, dzieło przekazuje atmosferę kontemplacyjnego spokoju, w której światło, woda i kwiaty zlewają się w scenie, która wywołuje wewnętrzną równowagę i połączenie z tym, co istotne. To przestrzeń, w której natura nie narzuca się, lecz otacza, pozwalając widzowi znaleźć spokój, piękno i szmer ciszy, który trwa dłużej niż samo spojrzenie.